Supreme Court dismissed appeal for legal inconsistency due to lack of elementary legal violation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the plaintiffs' appeal against a final judgment for failure to comply with the law. The plaintiffs argued that the lower court committed a material or procedural error causing harm, but the court found no such error. The decision rests on the principle that judicial discretion allows for various interpretations of law, and only elementary violations warrant an appeal under Article 4244 of the Code of Civil Procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4244 k.p.c.; Art. 4249 k.p.c.: An appeal for legal inconsistency is inadmissible if the lower court's decision does not exhibit an elementary violation of law, as judicial discretion permits multiple valid interpretations of legal provisions.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 5/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa E. C. i Ł. P.przeciwko M. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowo-akcyjnej w K. (poprzednio M.1 z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna w K.,)o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 czerwca 2015 r.,na skutek skargi powodów o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Krakowiez dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt II Ca 1310/13, odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 4244 k.p.c., skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania, które spowodowały niezgodność wyroku z prawem, gdy przez jego wydanie stronie wyrządzona została szkoda. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że ocena niezgodności z prawem orzeczenia musi być dokonywana przy uwzględnieniu stanowiącej istotę władzy sędziowskiej swobody orzekania, obejmującej ustalenia faktów i wykładni stosowanego prawa.
Wybór jednej z możliwych interpretacji przepisów prawa, choćby okazała się ona nieprawidłowa, nie oznacza niezgodności z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2008 r., I CNP 116/07, nie publ.); skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być skuteczna tylko wtedy, gdy wskazane w niej naruszenie prawa ma charakter kwalifikowany i elementarny (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2014 r., I BP 5/13, „Monitor Prawa Pracy” 2014, nr 5, s. 255-256).
Należy podkreślić, że traktowanie jako niezgodnego z prawem w rozumieniu art. 4244 k.p.c. każdego orzeczenia sądowego, ocenionego jako wadliwe, niesie zagrożenia dla porządku prawnego, stabilności obrotu prawnego oraz swobody sądu w stosowaniu prawa (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2011 r., I BP 3/11, nie publ.).W niniejszej sprawie Sąd Najwyższy nie dopatrzył się naruszenia prawa przez Sąd Okręgowy w Krakowie, które miałoby charakter elementarny i odznaczało się wyjątkową istotnością. Z tych względów na podstawie art. 4249 k.p.c. orzeczono, jak w sentencji. l.n