Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 5/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law against incidental rulings due to Constitutional Court ruling.

Numero d'incarto III CNP 5/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint regarding the legality of a final court order on litigation costs. The appellant argued the lower court's decision was unlawful, but the Supreme Court noted a Constitutional Court ruling declaring specific Civil Procedure Code provisions unconstitutional. Consequently, the law was amended to restrict such complaints to final judgments of second-instance courts, rendering the appeal inadmissible for incidental rulings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 424 § 1, Art. 767 § 3 k.p.c.; Complaints for non-compliance with law are inadmissible against incidental rulings and enforcement proceedings due to Constitutional Court rulings amending the Civil Procedure Code.

Parole chiave

Generato dall'IA
complaint for non-compliance incidental rulings Civil Procedure Code Constitutional Court ruling admissibility of appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 424 § 1 k.p.c.
Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 424 1 § 1 i 2 k.p.c., w części obejmującej
Art. 767 § 3 k.p.c.
skarga nie przysługuje (art. 7674 § 3 k.p.c.
Art. 355 § 1 k.p.c.
niedopuszczalne, a to nakazuje postępowanie wywołane tą skargą umorzyć (art. 355 § 1
Art. 391 § 1 k.p.c.
w związku z art. 391 §1, art.
Art. 398 § 21 k.p.c.
391 §1, art. 39821 i art.
Art. 424 § 2 k.p.c.
Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 424 1 § 1 i 2 k.p.c., w części obejmującej
art. 1215 § 3 k.p.c
11511 § 3 i art. 1215 § 3
art. 7674 § 3 k.p.c
skarga nie przysługuje (art. 7674 § 3 k.p.c.
art. 4241 k.p.c
wymienionych w art. 4241 k.p.c.
art. 42412 k.p.c
39821 i art. 42412 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
SK 77/06 (OTK-A Zb. Urz. 2008, nr 3, poz. 39)
III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 53
dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 53) – iż od chwili jej
III CZP 49/00
Supreme Court allows denial of cassation review for judgments issued before the new Civil Procedure Code took effect.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 5/10

POSTANOWIENIE

Dnia 17 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa Drukarni L.(...) sp. z o.o. w K.

przeciwko B. Z.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2010 r.,

na skutek skargi strony powodowej o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt XII

Ga (….) [XII WSC (…)],

umarza postępowanie wywołane skargą.

Uzasadnienie

W dniu 13 listopada 2009 r. r. strona powodowa wniosła skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia o kosztach sądowych zawartego

w wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 stycznia 2009 r.

Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2010 r. Sąd Najwyższy przyjął skargę do

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2008 r., SK 77/06 (OTK-A Zb. Urz. 2008, nr 3,

poz. 39) Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 424 1 § 1 i 2 k.p.c., w części obejmującej

słowa: „kończącego postępowanie w sprawie” jest niezgodny z Konstytucją.

W wyniku tego wyroku w dniu 22 lica 2010 r. uchwalono ustawę o zmianie ustawy

– Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo

upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie w dniu 25

września 2010 r.

Zgodnie z przepisami tej ustawy, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

orzeczenia przysługuje tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji

kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień co do istoty sprawy

kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu

nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń

sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności

wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem

polubownym za granicą (art. 4241, art. 5192, art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3

k.p.c.). Od innych prawomocnych orzeczeń, w tym postanowień incydentalnych, a także

orzeczeń wydanych w postępowaniu egzekucyjnym oraz upadłościowym i naprawczym,

skarga nie przysługuje (art. 7674 § 3 k.p.c. oraz art. 33 ust. 3 i art. 2231 ustawy z dnia 28

lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze, jedn. tekst: Dz.U. z 2009 r. Nr 175,

poz. 1361 ze zm.), a jeżeli przez ich wydanie została wyrządzona szkoda, strona może

dochodzić jej wynagrodzenia bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z

prawem w postępowaniu ze skargi, czyli przed sądem powszechnym, bezpośrednio od

Skarbu Państwa, w sprawie o odszkodowanie (art. 4241b). Unormowanie to jest

zharmonizowane z art. 4171 § 2 zdanie pierwsze k.c. w nowym brzmieniu, z którego

jednoznacznie obecnie wynika, że jeżeli przepisy odrębne stanowią inaczej – a te

właśnie tak stanowią – można dochodzić odszkodowania bez obowiązku uzyskania

orzeczenia prejudycjalnego.

W wymienionej ustawie nie przewidziano przepisów międzyczasowych, co

oznacza – zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego (por.

uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, zasady prawnej, z

dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 53) – iż od chwili jej

wejścia w życie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń innych niż

wymienionych w art. 4241 k.p.c. jest niedopuszczalna. Dotyczy to także skarg

wniesionych przed dniem wejścia w życie wymienionej ustawy.

W tej sytuacji, skoro skarga stała się niedopuszczalna, wydanie orzeczenia jest

niedopuszczalne, a to nakazuje postępowanie wywołane tą skargą umorzyć (art. 355 § 1

w związku z art. 391 §1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c.).