Supreme Court dismisses appeal against 1966 inheritance ruling as inadmissible due to procedural defects and time limits.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appeal filed by the legal successor of the widow against a 1966 inheritance judgment. The court ruled the appeal inadmissible because it targeted a decision rendered in 1966, which predates the statutory time limit for such challenges established in 2004. Additionally, the court found the appellant's representative, a non-professional relative, failed to meet the mandatory qualification requirements for legal representation in Supreme Court proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4248 § 1 k.p.c.; Art. 87 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c. establishes that a claim for a ruling on the unconstitutionality of a final judgment is inadmissible if the judgment predates the applicable time limit and the representative lacks professional qualification.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 47/08
POSTANOWIENIE
Dnia 20 stycznia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z wniosku F.S. i J.S.
o stwierdzenie nabycia spadku po K.S.,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 stycznia 2009 r.,
na skutek skargi S.T.
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego postanowienia Sądu Powiatowego w K.
z dnia 22 lutego 1966 r., sygn. akt [...],
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 lutego 1966 r. Sąd Powiatowy w K. stwierdził, że
spadek po K.S. nabyli wdowa M.S. w 2/8 częściach oraz jej synowie F.S. i E.S. po
3/8 części, z wyłączeniem udziału spadkodawcy w majątku objętym do chwili jego
śmierci wspólnością ustawową; udział ten odziedziczyli synowie F.S. i E.S. po
połowie.
Postanowienie to zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia następczyni prawna M.S. – J.N.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 26 października 2005 r.,
III BZP 1/05 (OSNC 2006, nr 5, poz. 78), mającej moc zasady prawnej, oraz
w postanowieniu z dnia 12 lipca 2005 r., I CNP 1/05 (OSNC 2006, nr 1, poz. 15)
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne
z dniem 1 września 2004 r. i później. Z tego względu skarga wniesiona od
orzeczenia, które zostało wydane w dniu 22 lutego 1966 r. jest niedopuszczalna.
Poza
tym
w
postępowaniu
przed
Sądem
Najwyższym
obowiązuje
zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (art. 87 1 k.p.c.), które
dotyczy również postępowania wszczętego skargą o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga J.N. została sporządzona przez jej
pełnomocnika, siostrę, S.T., która nie jest zawodowym pełnomocnikiem, ani nie
należy do kręgu osób wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c.
Z tych względów należało orzec, jak na wstępie (art. 4248 § 1 k.p.c.).