Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of actual damage, requiring concrete proof of loss under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal against a final judgment, ruling that the plaintiff failed to prove actual damage. The court held that the statutory requirements for a cassation complaint under Article 424 § 1 of the Civil Procedure Code must be cumulatively met, including the proof of existing harm. Since the appellant only alleged hypothetical future losses without specifying the damage's nature or amount, the complaint was rejected as substantively defective.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 424 § 1 k.p.c.; Art. 424 § 1 pkt 4 k.p.c.: A cassation complaint is inadmissible if the complainant fails to substantiate the existence of actual damage at the time of filing, as the law requires proof of concrete loss rather than hypothetical future harm.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 45/09
POSTANOWIENIE
Dnia 29 października 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z powództwa J.Z.
przeciwko J.B.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 października 2009 r.,
na skutek skargi pozwanego
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt [...],
odrzuca skargę i zasądza od pozwanego na rzecz powódki
kwotę 1 800 zł (tysiąc osiemset zł) tytułem zwrotu kosztów
postępowania przed Sądem Najwyższym.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 lutego 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację
pozwanego J.B. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 maja 2008 r.
Wyrok ten pozwany zaskarżył skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że wymagania skargi o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określone w art. 424 5 § 1 k.p.c.
mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób kumulatywny,
w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw.
brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków
formalnych i podlega odrzuceniu a limine.
Sąd Najwyższy przesądził także kwestię, że przewidziany w art. 424 5 § 1
pkt 4 k.p.c. obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na
złożeniu przez skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej
rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia co najmniej przez
powołanie i przedstawienie dowodów (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia
11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16 i z dnia 13 grudnia
2005 r., I CNP 28/05, niepubl.; por. także art. 243 k.p.c.). Niezbędne jest przy tym
przeprowadzenie przekonywającego wywodu wskazującego czas powstania
szkody oraz związek przyczynowy między nią a wydaniem zaskarżonego
orzeczenia (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP
38/05, „Biuletyn SN” 2006, nr 4, s. 10). Oznacza to, że przesłanką dopuszczalności
skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest
istnienie szkody w chwili wnoszenia skargi, a nie możliwość – nawet pewna –
wystąpienia szkody w przyszłości (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia
11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110).
Tymczasem skarżący, uprawdopodobniając w skardze poniesienie szkody,
nie wskazał szkody, której już doznał, ani jej konkretnej wysokości, lecz powołał się
bowiem na szkodę mogącą powstać w przyszłości, a więc na szkodę hipotetyczną.
Nie wystąpienie szkody potwierdził w piśmie z dnia 15 października 2009 r.,
w którym domagał się wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia: świadczy
to o tym, że pozwany nie uiścił jeszcze kwoty zasądzonej wyrokiem, a więc
o szkodzie w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. nie może być mowy.
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 424 8 § 1 w związku
z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98
w związku z art. 42412, art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.