Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 38/07 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of specific legal provision citation under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CNP 38/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the participant's appeal against a final regional court ruling regarding the division of joint assets. The appellant argued an exceptional case existed due to the case value and alleged legal violations but failed to cite the specific statutory provision deemed inconsistent with the lower court's decision. The court ruled that under the Civil Procedure Code, an appeal is procedurally inadmissible without identifying the exact legal article violated, leading to its immediate rejection without a chance for supplementation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 424 § 1 k.p.c.; Art. 424 § 2 k.p.c.; Art. 424 § 8 k.p.c.: An appeal against a final judgment is inadmissible if it fails to specify the legal provision with which the contested decision is inconsistent, as this constitutes a mandatory structural requirement.

Parole chiave

Generato dall'IA
civil procedure code appeal admissibility structural requirements joint assets division procedural inadmissibility

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 424 § 1 k.p.c.
niezgodnie, natomiast odnosząc się do wymagań stawianych przez art. 424 1 § 2
art. 424 § 2 k.p.c.
niezgodnie, natomiast odnosząc się do wymagań stawianych przez art. 424 1 § 2
art. 424 § 8 k.p.c.
niezgodnie, natomiast odnosząc się do wymagań stawianych przez art. 424 1 § 2
art. 326 § 1 k.p.c.
zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 326 § 1 w związku z art.
art. 225 k.p.c.
art. 236 k.p.c.
225 i art. 236 k.p.c.) oraz prawa materialnego (art.
art. 46-48 k.r.o.
236 k.p.c.) oraz prawa materialnego (art. 46-48 k.r.o).
art. 236 k.p.c
225 i art. 236 k.p.c.) oraz prawa materialnego (art.
art. 4245 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga – obok innych wymagań uznawanych
art. 4248 § 1 k.p.c
wymagania, zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c., powoduje odrzucenie skargi bez

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 38/07

POSTANOWIENIE

Dnia 22 czerwca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku W. L.

przy uczestnictwie B. S.

o podział majątku dorobkowego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 czerwca 2007 r.,

na skutek skargi uczestniczki

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego

w K.

z dnia 2 września 2005 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Uczestniczka B. S. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 2 września 2005 r.,

zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 326 § 1 w związku z art.

225 i art. 236 k.p.c.) oraz prawa materialnego (art. 46-48 k.r.o). Jednocześnie

skarżąca nie wskazała przepisu prawa, z którym kwestionowane orzeczenie jest

niezgodnie, natomiast odnosząc się do wymagań stawianych przez art. 424 1 § 2

k.p.c. stwierdziła, że „biorąc pod uwagę wartość przedmiotu sprawy i rodzaj

naruszeń prawa w odniesieniu do podstawowych zasad porządku prawnego (...)

istnieje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga – obok innych wymagań uznawanych

za tzw. wymagania konstrukcyjne – powinna zawierać wskazanie przepisu prawa,

z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (pkt 3). Niespełnienie tego

wymagania, zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c., powoduje odrzucenie skargi bez

wzywanie o uzupełnienie braku.

W tej sytuacji skarga uczestniczki, pozbawiona jednego z niezbędnych

elementów konstrukcyjnych, podlega odrzuceniu, niezależnie od tego, że

podniesione w niej okoliczności („wartość przedmiotu sprawy i rodzaj naruszeń

prawa”) nie stanowią „wypadku wyjątkowego”, o którym mowa w art. 424 1 § 2

k.p.c., uzasadniającego wniesienie skargi od orzeczenia sądu pierwszej instancji.

W konsekwencji orzeczono, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

db