Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of causal link between judgment and alleged damage.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal filed by defendants and mutual plaintiffs against a lower court's ruling on property delivery and fence removal. The appellants argued that the lower court misinterpreted Article 231 of the Civil Code regarding the proportionality of structures versus land value. The court ruled the appeal inadmissible because the alleged damage from fence demolition was causally linked to the main property delivery judgment, not the separate mutual claim regarding title transfer that the appellants sought to challenge.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal to declare a final judgment unlawful is inadmissible if the applicant fails to prove a causal link between the judgment and the alleged damage.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 33/10
POSTANOWIENIE
Dnia 14 października 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z powództwa A. T., E. T., M. K. i W. K.
przeciwko M. P. i A. P.
o wydanie nieruchomości,
oraz z powództwa wzajemnego M. P. i A. P.
przeciwko A. T., E. T., M. K. oraz W. K.
o złożenie oświadczenia woli
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2010 r.,
na skutek skargi pozwanych i powodów wzajemnych M. P. i A. P.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Okręgowego w N. z dnia 25 lutego 2010 r., sygn. akt III Ca (…),
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 lutego 2010 r. Sąd Okręgowy w N., rozpoznając sprawę z
powództwa A. T., E. T., M. K., W. K. przeciwko M. P. i A. P. o wydanie nieruchomości
oraz sprawę z powództwa wzajemnego M. P. i A. P. przeciwko A. T., E. T., M. K. i W. K.
o złożenie oświadczenia woli zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Z. z dnia 23
października 2009 r. i nakazał pozwanym A. P. i M. P. wydanie powodom A. T., E. T., M.
K., W. K. część działki ewidencyjnej nr (...)/18 oznaczonej na mapie geodety B. H. z dnia
15 grudnia 2008 r. znak (...)/2008 numerem (...)/38 o pow. 0,0025 ha – położonej w K.
oraz nakazał pozwanym usunięcie ogrodzenia murowanego znajdującego się na tej
nieruchomości. W punkcie drugim wyroku Sąd Okręgowy nakazał pozwanym A. P. i M.
P. wydanie powodom M. K., W. K. część działki ewidencyjnej nr (...)/24 oznaczonej na
mapie geodety B. H. z dnia 15 grudnia 2008 r. znak (...)/2008 numerem (...)/40 o pow.
0,0016 ha – położonej w K. oraz nakazał pozwanym usunięcie ogrodzenia murowanego
znajdującego się na tej nieruchomości i w pozostałych punktach oddalił powództwo
wzajemne oraz oddalił także w pozostałym zakresie apelację powodów i pozwanych
wzajemnych.
Pozwani i powodowie wzajemni A. P. i M. P. wnieśli skargę o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia od wyroku Sądu Okręgowego w N.
podnosząc w podstawach skargi zarzut naruszenia art. 231 k.c. przez niewłaściwą
wykładnię polegającą na przyjęciu, że w stosunku do obu spornych działek brak jest
rażącej dysproporcji pomiędzy wartością wzniesionych na działkach „innych urządzeń”,
a wartością zajętych na ten cel działek oraz na przyjęciu po stronie pozwanych i
powodów wzajemnych dobrej wiary w chwili wznoszenia ogrodzenia. Skarżący wskazali
także, że zaskarżone orzeczenie jest niezgodne z art. 231 k.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c., skarga
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy,
gdy przez wydanie prawomocnego wyroku niezgodnego z prawem stronie wyrządzona
została szkoda. Z tego powodu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi
przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 424 5 § 1 pkt 4
k.p.c.), który oznacza złożenie przez skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda
wystąpiła – ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego
oświadczenia poprzez powoływanie i przedstawianie dowodów, w tym tzw. dowody
niedające pewności, oraz innych środków, nieuznawanych przez kodeks za dowody, np.
pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów. Zawarte w art. 424 1 § 1 k.p.c.
sformułowanie
„przez
wydanie”
oznacza,
że
między
wydaniem
zaskarżonego
orzeczenia a powstaniem szkody musi zachodzić normalny, adekwatny związek
przyczynowy, o którym mowa w art. 361 § 1 k.c. Brak związku przyczynowego skutkuje
niemożnością uznania, że szkoda została wyrządzona przez wydanie zaskarżonego
orzeczenia i sprawia, że skarga jest niedopuszczalna. Szkoda musi zatem być
spowodowana przez wydanie orzeczenia, a więc powinna zostać poniesiona później niż
w dacie wydania orzeczenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada
2005 r., II CNP 15/05, OSNC 2006, nr 9, poz. 153, z dnia 27 lipca 2006 r., II BP 11/06,
OSNP 2007, nr 15-16, poz. 223, z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 46/06, IC 2007, nr
12, s. 50, z dnia 25 maja 2007 r., III CNP 30/07, IC 2008, nr 12, s. 52).
Tymczasem skarżący we wniesionej skardze podnieśli zarzut naruszenia art. 231
k.c., co wskazuje, że kwestionują oni jedynie tę część wyroku, która dotyczy powództwa
wzajemnego, a więc żądania przeniesienia własności nieruchomości na podstawie art.
231 k.c. W tej sytuacji szkoda, na którą powołują się skarżący, związana z demontażem
murka i zalewaniem terenu nie pozostaje w związku przyczynowym z zaskarżonym
wyrokiem. Sąd drugiej instancji nakazał usunięcie ogrodzenia murowanego na skutek
rozpoznania powództwa głównego, tj. powództwa o wydanie nieruchomości na
podstawie art. 222 k.c. Skarżący nie przedstawili natomiast żadnych argumentów oraz
dowodów uprawdopodabniających doznanie szkody na skutek wydania wyroku w
zaskarżonej skargą części oddalającej powództwo wzajemne, a więc o przeniesienie
własności nieruchomości.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).