Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 33/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against second-instance ruling when cassation appeal was previously rejected.

Numero d'incarto III CNP 33/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a final second-instance decision, ruling the remedy inadmissible. The applicant had previously filed a cassation appeal against the same judgment, which the Supreme Court refused to accept for review. Consequently, the court held that a subsequent application to declare the second-instance ruling unlawful is barred under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 3 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A claim to declare a final judgment of the second instance unlawful is inadmissible if a cassation appeal against that judgment was previously filed and rejected by the Supreme Court.

Parole chiave

Generato dall'IA
inadmissible appeal second instance judgment cassation rejection Civil Procedure Code legal remedy exhaustion

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 § 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 3 k.p.c., od orzeczeń sądu drugiej instancji, od których
Art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4241 § 3 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 3 k.p.c., od orzeczeń sądu drugiej instancji, od których

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 33/08

POSTANOWIENIE

Dnia 25 lipca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku A. P.

przy uczestnictwie R. C.

o rozgraniczenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lipca 2008 r., na skutek skargi

wnioskodawcy o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt II Ca (…),

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2006 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację

wnioskodawcy A. P. od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 23 sierpnia 2004 r.

W dniu 30 czerwca 2006 r. wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną od ww.

orzeczenia Sądu Okręgowego, a Sąd Najwyższy – postanowieniem z dnia 21 grudnia

2006 r. – odmówił przyjęcia jej do rozpoznania.

Następnie postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 20 kwietnia 2006 r. wnioskodawca zaskarżył skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 3 k.p.c., od orzeczeń sądu drugiej instancji, od których

wniesiono

skargę

kasacyjną,

oraz

od

orzeczeń

Sądu

Najwyższego

skarga

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje.

Sąd Najwyższy wyjaśnił w związku z tym, że skarga o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji, od którego skarżący wniósł

uprzednio skutecznie skargę kasacyjną, a Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia jej do

rozpoznania, jest niedopuszczalna. Pod pojęciem „skargi kasacyjnej wniesionej

skutecznie” należy rozumieć skargę, która nie została odrzucona, tj. skargę, którą Sąd

Najwyższy poddał co najmniej przedsądowi albo rozpoznał po przyjęciu do rozpoznania

(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2007 r., I CNP 27/07, nie

publ., lub z dnia 23 października 2006 r., V CNP 130/06, niepubl.).

W rozpoznawanej sprawie od orzeczenia postanowienia Sądu Okręgowego w K.

z dnia 20 kwietnia 2006 r., zaskarżonego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem,

wnioskodawca uprzednio wniósł skutecznie skargę kasacyjną, której Sąd Najwyższy

odmówił przyjęcia do rozpoznania. Okoliczność ta przesądza, że skarga wnioskodawcy

A. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest

niedopuszczalna.

Z tych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 424 8 § 1 k.p.c. w zw. z art.

4241 § 3 k.p.c.).