Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific violated laws and prove damage.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal against a final judgment, ruling that the complaint failed to meet statutory requirements. Although the appeal correctly identified the target judgment, it omitted the specific legal provisions alleged to be violated and failed to substantiate the claimed damages. Consequently, the court applied the procedural rules mandating precise legal citations and proof of loss for such appeals.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 1, 3 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal against a final judgment must explicitly cite the violated legal provisions and provide evidence or arguments substantiating the resulting damage.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 31/09
POSTANOWIENIE
Dnia 29 października 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
w sprawie z powództwa K.W. i T.G.
przeciwko M.K., A.K. i K.K.
o wydanie i zakazanie naruszeń,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 października 2009 r.,
na skutek skargi powodów
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.
z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt [...],
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
W związku ze skargą powodów K.W. i T.G. o stwierdzenie niezgodności z
prawem prawomocnego orzeczenia od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 21
kwietnia 2008 r. należy podnieść, co następuje.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
powinna zawierać: 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze
wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej
podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone
orzeczenie
jest
niezgodne,
4)
uprawdopodobnienie
wyrządzenia
szkody,
spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie,
że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie
było i nie jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 –
że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi oraz 6) wniosek
o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.
Poprzednio wniesiona od tego samego orzeczenia skarga została odrzucona
przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 10 grudnia 2008 r., z uwagi na nie
spełnienie wymogów określonych w art. 4245 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. Ponownie
wniesiona skarga spełnia wymóg oznaczenia orzeczenia, od którego jest
wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części.. Nadal
jednak nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. W skardze
nie przytoczono przepisów, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, sam
zaś zarzut naruszenia wskazanych przepisów nie oznacza jeszcze, że skarżący
uznaje orzeczenie za niezgodne z tymi przepisami.
Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie wyjaśniano, że rygory określone
w art. 4245 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. stanowią takie wymagania konstrukcyjne skargi
o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem, które przez
ustawodawcę zostały wyraźnie oddzielone. Jest tak dlatego, że nie wszystkie wady
postępowania
poprzedzającego
wydanie
skarżonego
orzeczenia,
wytykane
w ramach obu podstaw, powodują niezgodność orzeczenia z prawem, a jeśli tak się
dzieje, to przepisy wskazane jako naruszone w ramach podstaw nie muszą być –
i często nie są – tożsame z przepisami, z którymi zaskarżone orzeczenie jest
niezgodne (por. Kodeks postępowania cywilnego – Komentarz pod red.
T. Erecińskiego, Lexis Nexis 2007, tom drugi, str. 325-326).
Ponadto,
skarga
wymaga
uprawdopodobnienia
wyrządzenia
szkody.
Wymaga to przedstawienia wywodu, z którego wynika, że źródłem szkody jest
właśnie zaskarżone orzeczenie, a nie inne zdarzenie, oraz przedstawienia
dowodów bądź co najmniej ich surogatów dla uprawdopodobnienia jej wysokości.
Skarżący ograniczyli się do stwierdzenia, że zapłacili za całą nieruchomość,
a pozostała im część o 166 m2 mniejsza od zakupionej, wskazali orientacyjną cenę
1 m2 nieruchomości budowlanej w Z. dodając, że wartość pozostałej części
nieruchomości uległa obniżeniu.
Z tego względu, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).