Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 29/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of proven damage and causal link to judgment.

Numero d'incarto III CNP 29/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a final judgment that partially rejected her claim for damages. The plaintiff alleged non-monetary harm but failed to provide evidence proving actual financial loss or a causal link between the judgment and her alleged loss of earning potential. The court ruled that without concrete proof of damage and causation, the appeal could not establish the necessary legal basis for a preliminary finding of unlawfulness.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4171 § 2 k.c.: An appeal for a finding of unlawfulness requires the plaintiff to substantiate the existence of damage and the causal link between the judgment and that damage; failure to do so renders the appeal inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for unlawfulness substantiation of damage causal link requirement prejudicial finding non-monetary harm inadmissible appeal civil procedure law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
Art. 4171 § 2 k.c.
dochodzenia od Państwa, na podstawie art. 4171 § 2 k.c., odszkodowania za
Art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4171 § 2 k.c
dochodzenia od Państwa, na podstawie art. 4171 § 2 k.c., odszkodowania za
art. 448 k.c
art. 448 k.c., z którym wyrok jest niezgodny, dotyczyła rozstrzygnięcia

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 29/13

POSTANOWIENIE

Dnia 23 października 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Anna Kozłowska

w sprawie z powództwa A. B.

przeciwko Gminie P.

o ochronę dóbr osobistych,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 października 2013 r.,

na skutek skargi powódki

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 8 czerwca 2011 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W sprawie o ochronę dóbr osobistych, przez zmianę opinii i zapłatę

zadośćuczynienia w kwocie 2000 zł, Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 8 czerwca

2011 r. oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w N. z dnia 23

marca 2011 r., mocą którego powództwo zostało uwzględnione częściowo zarówno

w zakresie żądania sprostowania jak i w zakresie zadośćuczynienia, przez

zasądzenie kwoty 500 zł.

Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu

Apelacyjnego, w części oddalającej apelację od wyroku oddalającego powództwo

ponad kwotę 500 zł złożyła powódka.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego

została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części,

przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa,

z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia

szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy,

wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe, oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności

orzeczenia z prawem. Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być

spełnione w sposób kumulatywny,

skarga niespełniająca przeto któregokolwiek

z tych warunków dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie

właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

Skarga powódki niewątpliwie nie spełnia wymagania określonego w art. 4245

§ 1 pkt 4 k.p.c. Uwzględnienie skargi przez stwierdzenie, że prawomocny wyrok jest

niezgodny z prawem, ma charakter prejudykatu, stwarza bowiem możliwość

dochodzenia od Państwa, na podstawie art. 4171 § 2 k.c., odszkodowania za

szkodę wyrządzoną przez wydanie tego wyroku. Ta materialnoprawna podstawa

późniejszego powództwa o odszkodowanie wymaga od powoda wykazania

wszystkich przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej, z których istnienie

szkody i związku przyczynowego pomiędzy tą szkodą a zdarzeniem sprawczym

winno być wykazane już na etapie uzyskiwania prejudykatu, a to wobec

brzmienia art.

4245

o uprawdopodobnieniu

§

pkt

k.p.c.

Powołany

tych przesłanek odpowiedzialności

przepis

stanowi

odszkodowawczej.

Spełnienie wymogu uprawdopodobnienia nastąpi, gdy skarżący określi rodzaj

i rozmiar powstałej szkody, powoła nie tylko wszystkie znane mu fakty, które

wskazują na związek między zaskarżonym orzeczeniem, a doznanymi wskutek

jego wydania stratami lub utraconymi korzyściami, ale ponadto powoła dowody lub

co najmniej ich surogaty, które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu szkody

wiarygodnym (tak m.in.: postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2006 r.,

III CNP 40/06, niepubl.; z dnia 23 marca 2006 r., IV CNP 23/06, Biuletyn SN 2006,

nr 6, s. 8). Skarżąca poprzestała na oświadczeniu o poniesieniu szkód w postaci

pogorszenia możliwości zarobkowania, utraty szansy na zdobycie pracy i utraty

przyszłych dochodów. Nie przedstawiła jakichkolwiek skonkretyzowanych dowodów

lub ich surogatów na okoliczność ich poniesienia.

Brak jest przy tym

uprawdopodobnienia istnienia związku przyczynowego pomiędzy kwestionowanym

orzeczeniem a wyartykułowaną w taki sposób szkodą. Skarga, wskazując przepis

art. 448 k.c., z którym wyrok jest niezgodny, dotyczyła rozstrzygnięcia

aprobującego częściowe oddalenie powództwa o zapłatę zadośćuczynienia, a więc

rekompensaty za szkodę niemajątkową, krzywdę. Utrata natomiast możliwości

zarobkowania, utrata szansy na zdobycie pracy i utrata przyszłych dochodów

wskazywana w skardze jako szkoda, jest szkodą majątkową, jest to zatem inny

rodzaj szkody niż objęta kwestionowanym rozstrzygnięciem Sądu Apelacyjnego.

Skarżąca nie wykazała istnienia związku przyczynowego pomiędzy częściowym

oddaleniem powództwa o zadośćuczynienie a szkodą, o której mowa w skardze .

Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 1 k.p.c.

orzekł jak w sentencji.

es