Supreme Court dismisses appeal for annulment of final ownership termination order due to lack of special circumstances and damage proof.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed an appeal filed by participant A.D. against a final order terminating co-ownership of real estate. The appellant failed to demonstrate special circumstances justifying the appeal under civil procedure law or prove that the contested decision caused specific damage. Consequently, the court rejected the complaint as procedurally inadmissible for lacking statutory requirements.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 5, 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Appeals against final orders terminating co-ownership are inadmissible unless special circumstances exist and specific damage is proven.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 29/11
POSTANOWIENIE
Dnia 17 listopada 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Irena Gromska-Szuster
w sprawie z wniosku A. S.
przy uczestnictwie W. S., K. S. i A. D.
o zniesienie współwłasności,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 listopada 2011 r.,
na skutek skargi uczestnika A. D.
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego
z dnia 22 kwietnia 2008 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
A. D., uczestnik postępowania o zniesienie współwłasności nieruchomości
zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 22
kwietnia 2008 r. I Ns 123/04 znoszącego współwłasność nieruchomości, wniósł
skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem tego orzeczenia.
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. w zw. z art. 4241 § 2 k.p.c. skarga taka,
jako wniesiona od prawomocnego postanowienia sądu pierwszej instancji
kończącego postępowanie w sprawie, powinna zawierać, poza wykazaniem, że
wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie jest
możliwe, także wykazanie, że występuje wyjątkowy wypadek, w rozumieniu art.
4241 § 2 k.p.c., uzasadniający wniesienie skargi.
Skarga uczestnika A. D. nie spełnia powyższego wymagania, bowiem, poza
stwierdzeniem, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków
prawnych nie było i nie jest możliwe oraz że uczestnik A. D. bezskutecznie wniósł
apelację od powyższego postanowienia w dniu 8 lipca 2008 r. - nie zawiera
żadnego wywodu dotyczącego możliwości zastosowania istniejących środków
prawnych ani wykazania, że ich zastosowanie w sprawie nie było dopuszczalne lub
z innych przyczyn nie mogło odnieść skutku (porównaj między innymi orzeczenia
Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r. III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140
oraz z dnia 24 lipca 2008 r. I CNP 50/08 i z dnia 21 grudnia 2006r. III CNP 57/06,
niepubl.). Nie zawiera również żadnych twierdzeń ani argumentów wskazujących,
że w sprawie występuje wyjątkowy wypadek, o którym mowa w art. 424 1 § 2 k.p.c.,
uzasadniający wniesienie skargi, a więc że niezgodność z prawem zaskarżonego
postanowienia wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub
konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela oraz że nie skorzystanie
przez niego ze zwykłych środków odwoławczych było spowodowane wyjątkowymi
okolicznościami (porównaj między innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 2
lutego 2006 r. I CNP 4/06, z dnia 29 listopada 2006 r. II CNP 85/06 (niepubl.), z
dnia 7 lutego 2008 r. IV CNP 217/07, OSN-ZD 2008/4/114, z dnia 10 sierpnia 2010
r. II CNP 38/10 i II CNP 39/10, niepubl.).
Skarga nie spełnia także wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt.4
k.p.c., nie zawiera bowiem oświadczenia skarżącego, że szkoda wystąpiła, nie
określa jej rodzaju, rozmiaru i czasu powstania, nie wykazuje, że szkoda jest
następstwem wydania zaskarżonego postanowienia jak również nie przedstawia
żadnych dowodów ani innych środków uwiarygodniających te okoliczności
(porównaj między innymi orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r.
III CNP 4/05, OSNC 2006/1/16).
Z tych wszystkich powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 1 w zw.
z art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c. odrzucił skargę.