Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 29/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for annulment of final ownership termination order due to lack of special circumstances and damage proof.

Numero d'incarto III CNP 29/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed an appeal filed by participant A.D. against a final order terminating co-ownership of real estate. The appellant failed to demonstrate special circumstances justifying the appeal under civil procedure law or prove that the contested decision caused specific damage. Consequently, the court rejected the complaint as procedurally inadmissible for lacking statutory requirements.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 pkt 5, 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Appeals against final orders terminating co-ownership are inadmissible unless special circumstances exist and specific damage is proven.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal against final order termination of co-ownership special circumstances requirement proof of damage procedural inadmissibility

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. w zw.
Art. 4241 § 2 k.p.c.
z art. 4241 § 2 k.p.c. skarga taka,
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 4241 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. w zw. z art. 4241 § 2 k.p.c. skarga taka,

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 29/11

POSTANOWIENIE

Dnia 17 listopada 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie z wniosku A. S.

przy uczestnictwie W. S., K. S. i A. D.

o zniesienie współwłasności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 listopada 2011 r.,

na skutek skargi uczestnika A. D.

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego

z dnia 22 kwietnia 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

A. D., uczestnik postępowania o zniesienie współwłasności nieruchomości

zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 22

kwietnia 2008 r. I Ns 123/04 znoszącego współwłasność nieruchomości, wniósł

skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem tego orzeczenia.

Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. w zw. z art. 4241 § 2 k.p.c. skarga taka,

jako wniesiona od prawomocnego postanowienia sądu pierwszej instancji

kończącego postępowanie w sprawie, powinna zawierać, poza wykazaniem, że

wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie jest

możliwe, także wykazanie, że występuje wyjątkowy wypadek, w rozumieniu art.

4241 § 2 k.p.c., uzasadniający wniesienie skargi.

Skarga uczestnika A. D. nie spełnia powyższego wymagania, bowiem, poza

stwierdzeniem, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe oraz że uczestnik A. D. bezskutecznie wniósł

apelację od powyższego postanowienia w dniu 8 lipca 2008 r. - nie zawiera

żadnego wywodu dotyczącego możliwości zastosowania istniejących środków

prawnych ani wykazania, że ich zastosowanie w sprawie nie było dopuszczalne lub

z innych przyczyn nie mogło odnieść skutku (porównaj między innymi orzeczenia

Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r. III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140

oraz z dnia 24 lipca 2008 r. I CNP 50/08 i z dnia 21 grudnia 2006r. III CNP 57/06,

niepubl.). Nie zawiera również żadnych twierdzeń ani argumentów wskazujących,

że w sprawie występuje wyjątkowy wypadek, o którym mowa w art. 424 1 § 2 k.p.c.,

uzasadniający wniesienie skargi, a więc że niezgodność z prawem zaskarżonego

postanowienia wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub

konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela oraz że nie skorzystanie

przez niego ze zwykłych środków odwoławczych było spowodowane wyjątkowymi

okolicznościami (porównaj między innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 2

lutego 2006 r. I CNP 4/06, z dnia 29 listopada 2006 r. II CNP 85/06 (niepubl.), z

dnia 7 lutego 2008 r. IV CNP 217/07, OSN-ZD 2008/4/114, z dnia 10 sierpnia 2010

r. II CNP 38/10 i II CNP 39/10, niepubl.).

Skarga nie spełnia także wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt.4

k.p.c., nie zawiera bowiem oświadczenia skarżącego, że szkoda wystąpiła, nie

określa jej rodzaju, rozmiaru i czasu powstania, nie wykazuje, że szkoda jest

następstwem wydania zaskarżonego postanowienia jak również nie przedstawia

żadnych dowodów ani innych środków uwiarygodniających te okoliczności

(porównaj między innymi orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r.

III CNP 4/05, OSNC 2006/1/16).

Z tych wszystkich powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 1 w zw.

z art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c. odrzucił skargę.