Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 27/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to lack of actual damage caused by the final judgment.

Numero d'incarto III CNP 27/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendants' appeal challenging the finality of a lower court's judgment regarding unpaid costs. The defendants argued they suffered damage by paying unjustified costs, but the court found no evidence of actual loss incurred at the time of filing. The court ruled that the appeal requires proof of concrete, existing damage rather than a hypothetical future loss or mere assertion of payment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal for non-compliance with law regarding a final judgment is inadmissible if the appellant fails to prove that actual damage has already been caused by the judgment at the time of filing.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for non-compliance with law final judgment actual damage requirement causal link to damage hypothetical future loss

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art.
Art. 4171 § 2 k.c.
4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez
Art. 361 § 1 k.c.
adekwatny związek przyczynowy, o którym mowa w art. 361 § 1 k.c. Brak związku
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art.
art. 4171 § 2 k.c
4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez
art. 361 § 1 k.c
adekwatny związek przyczynowy, o którym mowa w art. 361 § 1 k.c.
art. 4241 § 2 k.p.c
powołali się na art. 4241 § 2 k.p.c., który – w okolicznościach tej sprawy – nie mógł

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 27/11

POSTANOWIENIE

Dnia 14 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości położonej

w B. przy ul. N. […]

przeciwko S. O. i E. O.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2011 r.,

na skutek skargi pozwanych

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 25 stycznia 2011 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2011 r.

Sąd Okręgowy oddalił apelację

pozwanych od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 30 czerwca 2010 r.

Pozwani S. O. i E. O. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia od wyroku Sądu Okręgowego podnosząc, że na skutek

wydania zaskarżonego orzeczenia poniosła szkodę „poprzez zapłatę przez

pozwanych niezasadnych kosztów orzeczonych wyrokiem wraz z kosztami”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,

skarga

o stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

orzeczenia

przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego wyroku niezgodnego

z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw.

konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez

skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej

rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia przez powoływanie

i przedstawianie dowodów oraz innych środków, nieuznawanych przez kodeks za

dowody, np. pisemne oświadczenia lub surogaty dokumentów. Zawarte w art. 424 1

§ 1 k.p.c. sformułowanie „przez wydanie” oznacza, że między wydaniem

zaskarżonego orzeczenia a powstaniem szkody musi zachodzić normalny,

adekwatny związek przyczynowy, o którym mowa w art. 361 § 1 k.c. Brak związku

przyczynowego skutkuje niemożnością uznania, że szkoda została wyrządzona

przez wydanie zaskarżonego orzeczenia i sprawia, że skarga jest niedopuszczalna.

Szkoda musi zatem być spowodowana przez wydanie orzeczenia, a więc powinna

zostać poniesiona później niż w chwili wydania orzeczenia. (por. postanowienia

Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2005 r., II CNP 15/05, OSNC 2006, nr 9,

poz. 153, z dnia 27 lipca 2006 r., II BP 11/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 223,

z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 46/06, IC 2007, nr 12, s. 50, z dnia 25 maja

2007 r., III CNP 30/07, IC 2008, nr 12, s. 52).

W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że do spełnienia

przesłanki z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest istnienie szkody w chwili

wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia, nie jest zatem wystarczające powołanie się w skardze na samo

zagrożenie wystąpienia szkody, choćby było ono realne. Taki wniosek wynika

z wykładni literalnej powołanego przepisu, dokonywanej w związku z art. 4241 § 1

k.p.c. i art. art. 4171 § 2 k.c., w których ustawodawca powtórzył zawarty w art. 424 5

§ 1 pkt 4 k.p.c. zwrot „została wyrządzona szkoda”. Sformułowanie to świadczy

o tym, że omawiana skarga przysługuje stronie tylko wtedy, gdy przez wydanie

prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem została już stronie wyrządzona

szkoda w postaci konkretnego uszczerbku majątkowego (por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 4 sierpnia

2009 r., II CNP 43/09, niepubl., z dnia 10 grudnia 2010 r., III CNP 48/10, niepubl.,

z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia

11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110).

Skarżący nie powołali się w skardze na rzeczywistą, realną szkodę, która

została już przez nich poniesiona na skutek wydania zaskarżonego orzeczenia,

lecz na szkodę hipotetyczną, przyszłą. Samo twierdzenie pozwanych, że ponieśli

szkodę przez zapłatę niezasadnie zasądzonych kosztów nie jest wystarczające dla

spełnienia wymagania art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., gdyż nie było żadnych przeszkód

do wykazania, że koszty te zostały poniesione, np. dowodami ich zapłaty.

Ponadto skarga została oparta na niewłaściwej podstawie, skarżący bowiem

powołali się na art. 4241 § 2 k.p.c., który – w okolicznościach tej sprawy – nie mógł

stanowić podstawy skargi.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).