Supreme Court dismisses appeal for invalidating enforcement title due to failure to prove damages under Civil Procedure Code. The court rejected the claim because the appellant did not substantiate the damage caused by the lower court's judgment. The decision establishes that specific proof of loss is mandatory for appeals under Article 4245 of the Civil Procedure Code. The court ruled that the appellant failed to meet the constructive requirements of Article 4245 § 1 point 4 of the Civil Procedure Code. The court dismissed the appeal because the appellant failed to prove the damage caused by the lower court's judgment. The court held that the appellant did not substantiate the damage caused by the lower court's judgment. The court dismissed the appeal because the appellant failed to prove the damage caused by the lower court's judgment.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal for invalidating a final court judgment on procedural grounds. The appellant argued that the lower court's decision caused financial loss by preventing the enforcement of a rent award, but failed to quantify the total damage or establish a causal link. The court ruled that the appeal did not meet the statutory requirement to prove the existence, nature, and amount of the damage caused by the contested judgment.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt. 4 k.p.c.; Art. 4248 k.p.c.: An appeal for invalidating a judgment is inadmissible if the appellant fails to substantiate the damage caused by the judgment, including its nature, amount, and causal connection.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 25/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa C. Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. w W.przeciwko A. K.o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności, i z powództwa wzajemnego A. K. przeciwko C. Towarzystwu Ubezpieczeń S.A. w W.o ukształtowanie stosunku prawnego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2015 r.,na skutek skargi strony powodowej (pozwanego wzajemnego) o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.z dnia 27 listopada 2013 r., 1) odrzuca skargę;
2) zasądza od C. Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. w W. na rzecz A. K. kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania skargowego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 28 lutego 2013 r. Sąd Rejonowy w K. oddalił powództwo główne powodowego Towarzystwa Ubezpieczeń C. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci określonego wyrok sądowego zasądzającego od Towarzystwa na rzecz A. K. rentę wyrównawczą w wysokości po 1.937 zł miesięcznie z ustawowymi odsetkami oraz uwzględnił powództwo wzajemne oznaczając sposób wykonania zobowiązania Towarzystwa wynikającego z określonej polisy w ten sposób, że granicę jego odpowiedzialności wobec A. K. ustalił do wysokości 600.000 ECU według określonego kursu walut obcych.W wyniku apelacji Towarzystwa Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 27 listopada 2013 r. zmienił częściowo wyrok Sądu pierwszej instancji jedynie w ten sposób, że ustalił granicę odpowiedzialności Towarzystwa wynikającą ze wskazanej polisy do wysokości 600.000 euro za wszystkie skutki zdarzenia objętego ubezpieczeniem, bez względu na liczbę poszkodowanych, a w pozostałej części oddalił apelację.Towarzystwo Ubezpieczeń C. wniosło skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego wyroku wskazując, że zaskarża go w całości.
Wypełniając przewidziane w art. 4245 § 1 pkt. 4 k.p.c. wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy Towarzystwo wskazało, że wyrokiem tym została wyrządzona mu szkoda, gdyż wskutek rażącego naruszenia wskazanych w skardze przepisów przez oba orzekające Sądy, tytuł wykonawczy zasądzający od niego na rzecz pozwanego kwotę 1.937 zł miesięcznie tytułem renty wyrównawczej z odsetkami na wypadek zwłoki w zapłacie którejkolwiek z rat i kosztami procesu, nie został pozbawiony wykonalności i obecnie w dalszym ciągu na jego podstawie toczy się z wniosku pozwanego komornicze postępowanie egzekucyjne, w ramach którego strona powodowa jest zmuszona do uiszczania co miesiąc kwoty 2.232,05 zł na rzecz pozwanego.
W ocenie skarżącej szkodę oraz jej wysokość dostatecznie uprawdopodobniają powołane i załączone do skargi dowody w postaci bankowych potwierdzeń przelewów za okres od grudnia 2013 r. do kwietnia 2014 r. a także dowody zawarte w aktach sprawy […]. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, przewidziane w art. 4245 § 1 pkt. 4 k.p.c. wymaganie konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku jest spełnione wtedy, gdy skarżący przedstawi wyodrębniony wywód prawny, w którym wskaże, że szkoda wystąpiła, określi jej postać, wysokość i czas powstania oraz związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia będącego przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, a także przedstawi dowody lub inne środki uwiarygodniające powstanie szkody (porównaj między innymi postanowienia z dnia 23 września 2005 r.
III CNP 5/05, z dnia 22 listopada 2005 r. I CNP 19/05, niepubl. oraz z dnia 31 stycznia 2006 r. IV CNP 38/05, OSNC 2006/7-8/141).Rozpoznawana skarga nie spełnia tych wymagań. Przedmiotem zaskarżenia są oba rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji zawarte w wyroku z dnia 27 listopada 2013 r. i w odniesieniu do każdego z nich osobno strona powodowa powinna wskazać wysokość szkody, jej postać czas powstania i sposób wyliczenia oraz związek przyczynowy z wydaniem zaskarżonego wyroku. Tymczasem skarżąca poprzestała jedynie na wskazaniu jakie kwoty miesięcznie obowiązana jest płacić na rzecz pozwanego w wyniku oddalenia jej powództwa o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego.
Nie wskazała wysokości całej szkody wynikającej z wydania tego rozstrzygnięcia, postaci tej szkody ani czasu jej powstania. Natomiast w odniesieniu do szkody wynikającej z wydania drugiego zaskarżonego rozstrzygnięcia o ukształtowaniu stosunku prawnego skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności pozwalających na określenie szkody i jej związku z wydaniem tego orzeczenia ani żadnych dowodów lub innych środków pozwalających na uprawdopodobnienie wystąpienia szkody. Oczywiście niewystarczające jest odwołanie się w tym zakresie do nieokreślonych „dowodów zawartych w aktach […]”.Z tych wszystkich względów należało stwierdzić, że rozpoznawana skarga nie spełnia konstrukcyjnego wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt. 4 k.p.c., co prowadziło do jej odrzucenia na podstawie art. 4248 k.p.c.O kosztach postępowania skargowego orzeczono na podstawie art. 98 w zw. z art.108 § 1, art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c.