Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 22/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for invalidating final ruling due to missing legal grounds and lack of proven damage.

Numero d'incarto III CNP 22/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a final court order regarding inheritance proceedings. The applicant failed to specify the exact legal provisions violated and did not demonstrate that other remedies were unavailable or that the ruling caused actual damage. Consequently, the court rejected the claim for invalidation and denied legal aid costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 pkt 3, 4, 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidation must explicitly cite violated laws, prove the unavailability of other remedies, and establish actual damage; failure to meet these requirements results in dismissal.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for invalidation inheritance proceedings legal aid costs procedural requirements proof of damage final ruling Supreme Court

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 pkt 3, 4 i 5 k.p.c.
Skarga nie spełnia wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 3, 4 i 5 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I CNP 108/08
postanowienie SN z dnia 20 września 2007 r., sygn. akt II CZ 69/07
postanowienie SN z dnia 12 lutego 1999 r., sygn. akt II CKN 341/98
postanowienie SN z dnia 12 lutego 1999 r., sygn. akt II CKN 341/98, OSNC z 1999 r., nr
postanowienie SN z dnia 14 sierpnia 1997 r., sygn. akt II CZ 88/97
123; postanowienie SN z dnia 14 sierpnia 1997 r., sygn. akt II CZ 88/97, OSNC z
I CNP 108/08
Supreme Court dismisses appeal against first-instance judgment due to failure to prove exhaustion of remedies.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 22/10

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lipca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z wniosku A. K.

przy uczestnictwie K. K.

o dział spadku,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2010 r.,

na skutek skargi wnioskodawcy

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 kwietnia 2010 r., sygn.

akt II Ca (…),

odrzuca skargę i oddala wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej

udzielonej z urzędu.

Uzasadnienie

W związku ze skargą wnioskodawcy A. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 kwietnia 2009 r. należy

zważyć, co następuje.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna zawierać: 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze

wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej

podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone

orzeczenie jest niezgodne, 4) uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej

przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy 5) wykazanie, że wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest

możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 – że występuje

wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek o stwierdzenie

niezgodności orzeczenia z prawem.

Skarga nie spełnia wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 3, 4 i 5 k.p.c.

Wbrew obowiązkowi określonemu w pkt 3 przytoczonego przepisu skarga nie

wskazuje, z jakimi przepisami prawa zaskarżone nią orzeczenie jest niezgodne. Wymóg

ten jest odrębny w stosunku do wymagania określonego w pkt 2, wobec czego nie

można uznać, że przytoczenie podstaw skargi stanowi jednoczesne wskazanie

przepisów, z którymi orzeczenie jest niezgodne. Niezależnie od tego, w podstawach

skargi zarzucono naruszenie przytoczonych przepisów przez ich niezastosowanie w

opinii biegłego sądowego. Celem skargi nie jest jednak polemizowanie z opinią biegłego

lecz wykazanie, że prawomocne orzeczenie sądu zawiera tak poważne wady, że należy

je uznać za niezgodne z prawem.

Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżącego obciąża obowiązek

przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których

zastosowanie jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby

odnieść skutku. Skarżący powinien wykazać, że od zaskarżonego orzeczenia nie

przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia (postanowienie SN z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I CNP

108/08,

niepubl.). Oznacza

to

obowiązek przeprowadzenia

analizy przepisów

dotyczących środków prawnych, których zastosowanie jest niedopuszczalne lub które z

innych przyczyn nie mogły odnieść skutku. Co więcej skarżący musi „wykazać” (a więc

nie „wskazać”, „przytoczyć” czy „uwiarygodnić”), że wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Żadnego

wywodu prawnego w tym zakresie skarga nie zawiera.

W skardze nie uprawdopodobniono też w najmniejszym stopniu, że wydanie

zaskarżonego orzeczenia spowodowało szkodę. W ogóle nie można mówić o szkodzie

w przypadku wstępnego postanowienia w sprawie o dział spadku, w której dopiero w

orzeczeniu końcowym dokonane zostaną rozliczenia i zasądzone będą ewentualne

dopłaty i spłaty.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie

art. 4248 § 1 k.p.c.

Zgodnie

z

orzecznictwem

Sądu

Najwyższego

czynności

adwokata

ustanowionego przez sąd, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, nie

uzasadniają przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (zob.: postanowienie

SN z dnia 20 września 2007 r., sygn. akt II CZ 69/07, OSNC z 2008 r., nr 3, poz. 41;

postanowienie SN z dnia 12 lutego 1999 r., sygn. akt II CKN 341/98, OSNC z 1999 r., nr

6, poz. 123; postanowienie SN z dnia 14 sierpnia 1997 r., sygn. akt II CZ 88/97, OSNC z

1998 r., nr 3, poz. 40), co uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie pełnomocnikowi

skarżącego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.