Supreme Court dismisses appeal for retrial due to failure to prove damage and exhaust legal remedies.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal for retrial against a final judgment ordering the replacement of defective roofing sheets. The plaintiff failed to substantiate the alleged damage caused by the lower court's decision and did not demonstrate that other legal remedies were exhausted. Consequently, the court rejected the appeal as it lacked the essential formal requirements mandated by civil procedure law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4255 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 424 § 1 k.p.c.: An appeal for retrial must cumulatively prove the damage caused by the judgment, exhaust other legal remedies, and establish a causal link between legal violations and the error; failure to meet any requirement results in dismissal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 21/08
POSTANOWIENIE
Dnia 26 czerwca 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Hubert Wrzeszcz
w sprawie z powództwa B. M.
przeciwko Przedsiębiorstwu Produkcyjno-Handlowo-Usługowego "E.(...)" Oddział w N. i
R.(...) sp. z o.o. w Ż.
o nakazanie wymiany wadliwej blachy wraz z akcesoriami,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 czerwca 2008 r., na skutek skargi
powoda B. M.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w N.
z dnia 29 czerwca 2006 r., sygn. akt III Ca (…),
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w N. – po rozpoznaniu
apelacji pozwanej R.(...) sp. z o.o. w Ż. – zmienił wyrok Sądu Rejonowego w N.,
uwzględniający powództwo w stosunku do wymienionej pozwanej, w ten sposób, że
oddalił wniesione przeciwko niej powództwo o nakazanie wymiany wadliwej blachy
dachowej wraz z akcesoriami na wolną od wad.
Od wyroku Sądu drugiej instancji powód wniósł skargę o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,
ustanowiona ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks
postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z
2005 r. Nr 13, poz. 98) jest – podobnie jak skarga kasacyjna – środkiem prawnym
sformalizowanym. Wysokie wymagania formalne stawiane skardze są związane nie
tylko z jej specjalną, nadzwyczajną funkcją w systemie prawa, ale wynikają także z
potrzeby spełnienia wysokich oczekiwań profesjonalnych.
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego
została wniesiona, przytoczenie jej podstaw i ich uzasadnienia, wskazanie przepisu
prawa,
z którym
zaskarżone
orzeczenie
jest
niezgodne,
uprawdopodobnienie
wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy,
wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków
prawnych nie było i nie jest możliwe oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności
orzeczenia z prawem.
Wymienione wymagania skargi mają charakter konstrukcyjny i powinny być
spełnione kumulatywnie. To oznacza, że skarga niespełniające któregokolwiek z nich
jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania
braków i podlega odrzucenie bez wzywania do ich usunięcia. Każde z tych wymagań
przewidzianych w art. 4245 § 1 k.p.c. – na co Sąd Najwyższy wielokrotnie zwracał
uwagę – ma charakter samoistny, powinno być zatem spełnione niezależnie od innych
wymagań (por. postanowienia Sąd Najwyższego: z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05 i
z dnia 18 stycznia III CNP 21/05 niepubl.).
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. obowiązek
uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na złożeniu przez skarżącego
oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz
uwiarygodnieniu tego oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów bądź
innych środków, nawet nieuznawanych przez kodeks postępowania cywilnego za
dowody, jak pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów czy tzw. opinie prywatne
(por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC
2006, nr 1, poz. 16, z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl.). Niezbędne jest
przy tym przeprowadzenie przekonywającego wywodu wskazującego czas powstania
szkody oraz związek przyczynowy między wydaniem zaskarżonego orzeczenia a
szkodą (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP
38/05 OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141). Tymczasem zamieszczony w skardze wywód
dotyczący uprawdopodobnienia szkody nie odpowiada tym wymaganiom. Skarżący nie
wykazał rodzaju i rozmiaru szkody. Nie przedstawił też dowodów lub innych środków
świadczących o powstaniu szkody. Zawarte w skardze uprawdopodobnienie szkody
spowodowanej przez wydanie zaskarżonego orzeczenia nie może być zatem uznane za
spełniające wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 pkt. 4 k.p.c.
Wniesiona przez pełnomocnika pozwanego skarga o stwierdzenie niezgodności z
prawem prawomocnego orzeczenia nie spełnia także wymagania polegającego na
wykazaniu, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie
było i nie jest możliwe. W literaturze i orzecznictwie przyjmuje się, że ten obciążający
skarżącego obowiązek oznacza przeprowadzenie prawniczej analizy przepisów
dotyczących środków prawnych, których zastosowanie jest niedopuszczalne lub które z
innych przyczyn nie mogły odnieść skutku. Zgodnie z art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący
musi „wykazać” (a więc nie „wskazać”, „przytoczyć” czy „uwiarygodnić”), że wzruszenie
zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest
możliwe. Podkreśla się, że nie chodzi tylko o skargę kasacyjną czy skargę o wznowienie
postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie
orzeczenia,
ewentualnie
służące
pozbawieniu
lub
ograniczeniu
wykonalności
(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC
2006, nr 7-8, poz. 140). Tymczasem zamieszczony w skardze element dotyczący
omawianego wymagania został ograniczony jedynie do stwierdzenia, że w sprawie jest
niedopuszczalna skarga kasacyjna, nie ma podstaw do wniesienia skargi o wznowienie
postępowania i innych środków prawnych.
W piśmiennictwie i orzecznictwie zostało wyjaśnione, że przytoczenie podstaw
skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i ich
uzasadnienia polega nie tylko na ogólnym wytknięciu naruszeń prawa materialnego lub
przepisów postępowania i wskazaniu przepisów, które zostały naruszone (z podaniem
numeru, artykułu, paragrafu lub ustępu), ale także na wyjaśnieniu, na czym to
naruszenie polegało. Należy też pamiętać, że w wypadku omawianej skargi wytykane w
ramach podstaw naruszenia prawa muszą stanowić przyczynę niezgodności z prawem
zaskarżonego
orzeczenia.
Nie wystarczy
więc
przytoczenie
samych
naruszeń;
konieczne jest również wykazanie normalnego związku przyczynowego między nimi a
niezgodnością orzeczenia z prawem (por. postanowienie Sąd Najwyższego z dnia 29
listopada 2006 r., II CNP 65/06, niepubl.).
Skarga powoda – w zakresie przytoczenia podstawy i jej uzasadnienia – nie
odpowiada przedstawionym wyżej wymaganiom. Wymaganie przewidziane w art. 4255 §
1 pkt. 2 k.p.c. zostało ograniczone do ogólnego wytknięcia naruszenia przepisów prawa
materialnego, bez wskazania naruszonych przepisów. Nie ma też wywodu dotyczącego
wykazania związku przyczynowego między naruszeniami prawa a niezgodnością
orzeczenia z prawem.
Z
przedstawionych
powodów
postanowienia (art. 424 § 1 k.p.c.).
Sąd
Najwyższy
orzekł,
jak
w
sentencji