Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 21/05 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with statutory requirements for legal challenge to final judgment.

Numero d'incarto III CNP 21/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a final eviction judgment due to procedural deficiencies. The plaintiff failed to cite the specific legal provision violated, substantiate the alleged loss with evidence, and prove that no other legal remedies were available. Consequently, the court ruled that the appeal lacked essential elements required by law and was inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for a finding of unlawfulness of a final judgment must cumulatively specify the violated provision, substantiate the loss, and demonstrate the unavailability of other remedies; failure to meet any requirement results in dismissal.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for unlawfulness final judgment procedural requirements substantiation of loss exhaustion of remedies inadmissible appeal civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4245 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c
określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 243 k.p.c
także art. 243 k.p.c.). Skarżąca nie wypełniła tego obowiązku, gdyż ograniczyła się
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
wymagania art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05
postanowienie z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05
postanowienie z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05
postanowienie z dnia 27 października 2005 r., V CNP 28/05
postanowienie z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05
postanowienie z dnia 16 grudnia 2005 r., I CNP 37/05
IV CNP 1/05
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with formal requirements for legal challenge to final judgment.
III CNP 4/05
Supreme Court dismisses appeal against enforcement clause order as it does not end main proceedings.
I CNP 28/05
14 i z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, niepubl.; por.
V CNP 28/05
Supreme Court dismisses appeal for annulment as plaintiff failed to prove actual damage caused by the judgment.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 21/05

POSTANOWIENIE

Dnia 18 stycznia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa R. M.

przeciwko A. S.

o eksmisję z nieruchomości,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2006 r.,

na skutek skargi powódki

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w R.

z dnia 28 czerwca 2005 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 28 października 2005 r. Sąd Okręgowy w R. zmienił wyrok

Sądu Rejonowego w G. z dnia 23 marca 2004 r. w ten sposób, że oddalił

powództwo R. M. przeciwko A. S. o eksmisję z nieruchomości.

Wyrok Sądu Okręgowego powódka zaskarżyła skargą o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia – ustanowiona ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r.

o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju

sądów powszechnych (Dz.U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98) powinna zawierać – obok

oznaczenia orzeczenia, od którego została wniesiona, przytoczenia jej podstaw

oraz ich uzasadnienia i wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem

– także wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne,

uprawdopodobnienie

wyrządzenia

szkody,

spowodowanej

przez

wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wykazanie że wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione

w sposób kumulatywny, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek

z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym

dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

W postanowieniu z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05 (niepubl.) Sąd

Najwyższy wyjaśnił, że każde wymaganie przewidziane w art. 424 5 § 1 k.p.c. ma

charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od

innych. Skoro więc ww. przepis wyraźnie odróżnia podstawy skargi od wskazania

przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, to nie może

budzić wątpliwości, że

skarga

musi zawierać każdy z tych

elementów

przedstawiony odrębnie. Tymczasem w skardze powódki powołano podstawy

z uzasadnieniem, ale nie wskazano przepisu prawa, z którym zaskarżone

orzeczenie jest niezgodne.

Należy podkreślić, że gdy ten sam przepis stanowi jednocześnie element

podstawy skargi i przepis, z którym orzeczenie jest niezgodne, konieczne jest

powołanie go w dwóch odrębnych punktach, tak aby spełnienie obu omawianych

wymagań nie budziło wątpliwości. Rygoryzm w tym zakresie jest tym bardziej

uzasadniony, że niejednokrotnie przepisy uzasadniające podniesienie podstaw nie

są tożsame z przepisami (przepisem), z którym orzeczenie jest niezgodne. Jest tak

zazwyczaj m.in. w przypadku, gdy przedmiotem skargi jest orzeczenie co do istoty

sprawy, a jej podstawą przepisy prawa procesowego.

W tej sytuacji należy przyjąć, że skarga powódki nie spełnia wymagania

określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.

obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na złożeniu przez

skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej rodzaju

i rozmiaru – oraz

uwiarygodnienie tego oświadczenia poprzez powołanie

i przedstawienie dowodów (postanowienia z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05,

Biul. SN 2005, nr 10, s. 14 i z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, niepubl.; por.

także art. 243 k.p.c.). Skarżąca nie wypełniła tego obowiązku, gdyż ograniczyła się

wyłącznie do wskazania możliwości wystąpienia szkody polegającej na odjęciu

własności 140 m 2 gruntu o wartości 1 400 zł.

Należy przy tym podkreślić, że skarga o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia nie służy zapobieganiu wyrządzenia szkody,

mogącej powstać wskutek wydania zaskarżonego orzeczenia, ale jest środkiem

prawnym, który w razie jego uwzględnienia stanowi podstawę wystąpienia

przeciwko Skarbowi Państwa z powództwem o naprawienie szkody wyrządzonej

orzeczeniem sądowym, która już realnie wystąpiła (por. postanowienie SN z dnia

27 października 2005 r., V CNP 28/05, niepubl.).

Skarżąca nie wykazała również, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia

w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, zatem nie spełniła

wymagania art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

W tej kwestii Sąd Najwyższy wyjaśnił, że aby spełnić wymagania

przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżąca powinna przeprowadzić wywód,

z którego wynika, że ani skarga kasacyjna, ani skarga o wznowienie postępowania

nie są dopuszczalne w tej sprawie albo z innych przyczyn nie mogą zostać

skutecznie wniesione (postanowienia z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05,

niepubl. i z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, niepubl. oraz z dnia 16 grudnia

2005 r., I CNP 37/05, niepubl.). Tymczasem skarżąca poprzestała jedynie na

lakonicznym stwierdzeniu, że wzruszenie zaskarżonego wyroku za pomocą innych

środków prawnych nie było i nadal nie jest możliwe.

Z tych względów, stwierdziwszy że skarga powódki nie spełnia wymagań

określonych w art. 4245 § 1 pkt 3, 4 i 5 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

(art. 4248 § 1 k.p.c.).

jc