Supreme Court dismisses appeal for invalidating final ruling due to missing legal citation and unproven damages.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal to declare a final court order inconsistent with the law. The applicant argued that the lower court's decision would cause financial loss through forced auction, but failed to cite the specific legal provision violated. The court ruled that an appeal must explicitly name the violated statute and prove actual, existing damages rather than hypothetical future losses.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4246 § 2 k.p.c.: An appeal for invalidating a final ruling is inadmissible if it fails to cite the specific legal provision violated or fails to substantiate the existence of actual damages.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 2/17 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Monika Koba w sprawie z wniosku B. K.przy uczestnictwie M.F.o zniesienie współwłasności,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2017 r.,na skutek skargi wnioskodawczyni o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 12 września 2014 r., odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni B. K. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 września 2014 r., jako podstawy skargi wskazując art. 328 § 2 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 382 k.p.c., art. 233 § 1 k.p.c., art. 211 k.c. w zw. z art. 623 k.p.c., art. 212 § 2 k.c. Podniosła, że w wyniku wydania tego orzeczenia poniosła szkodę w wysokości 106.820 zł, ponieważ działka nr 534/1 ma zostać sprzedana w drodze licytacji, co pociągnie za sobą zmniejszenie kwoty, którą ma uzyskać w wyniku zniesienia współwłasności.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest środkiem prawnym sformalizowanym, co wiąże się z jej specjalną, nadzwyczajną funkcją w systemie prawa. W części określającej jej treść powinna zawierać między innymi wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny (4245 § 1 pkt 3 k.p.c.), a brak tego elementu konstrukcyjnego stanowi samodzielną i wystarczającą podstawę odrzucenia skargi, bez możliwości wdrożenia postępowania naprawczego (art. 4246 § 2 k.p.c.). Wymaganie wskazania przepisu, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny, stanowi najistotniejsze z sześciu wymagań konstrukcyjnych, które musi spełniać skarga.
Wymaganie to oddaje istotę skargi jako środka, którego celem jest wykazanie niezgodności zaskarżonego orzeczenia z prawem, a więc z konkretnym przepisem obowiązującego prawa (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 lipca 2011 r., SK 49/08, OTK – A 2011, nr 6, poz. 55).W skardze nie wskazano przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.), a ograniczono się jedynie do przytoczenia podstaw skargi i ich uzasadnienia (art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.). Tymczasem wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny jest osobnym wymogiem konstrukcyjnym skargi, nie wszystkie, bowiem wady postępowania poprzedzającego wydanie skarżonego wyroku, wytykane w ramach obu podstaw, powodują niezgodność wyroku z prawem.
Ponadto, samo odwołanie się przez skarżącą do podstaw skargi lub ich uzasadnienia, nie stanowi spełnienia tego wymagania (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7 - 8, poz. 140 i z dnia 7 sierpnia 2012 r., III CNP 14/12, I C 2013, nr 10, s. 50).Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku powinna zawierać między innymi uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. To wymaganie konstrukcyjne skargi jest spełnione wtedy, gdy skarżący przedstawi wyodrębniony wywód prawny, w którym wskaże, że szkoda wystąpiła, określi jej postać, wysokość i czas powstania oraz związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia, będącego przedmiotem skargi, a także przedstawi dowody lub inne środki zdolne uwiarygodnić powstanie szkody (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2016 r., V CNP 37/16, nie publ. i z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ.).
Dla uprawdopodobnienia rzeczywistego istnienia szkody nie jest wystarczające odwoływanie się do szkody hipotetycznej, a nawet obiektywnie pewnej, ale takiej, która jeszcze nie wystąpiła, ponieważ skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie jest środkiem zapobiegającym szkodom mogącym powstać wskutek wydania wyroku (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 grudnia 2016 r., V CNP 61/16, nie publ., z dnia 5 grudnia 2016 r., I CNP 15/16, nie publ., z dnia 12 lutego 2016 r., III CNP 33/15, nie publ., z dnia 18 grudnia 2013 r., IV CNP 43/13, nie publ.).
Tak rozumianego obowiązku skarżąca nie spełniła, nie uprawdopodobniając istnienia szkody w chwili wniesienia skargi. Odwołała się bowiem do możliwości jej wystąpienia w przyszłości, wiążąc ją z przeprowadzeniem sprzedaży licytacyjnej działki nr 534/1, która pomniejszy kwotę uzyskaną ze sprzedaży o koszty komornicze i może spowodować sprzedaż za cenę znacznie poniżej wartości rynkowej działki. Wysokość tej hipotetycznej szkody odniosła zaś do wartości przedmiotu zaskarżenia, bezzasadnie identyfikowanej z wartością jej udziału w działce 534 przed podziałem.Skarżąca, mimo upływu dwóch lat od wydania zaskarżonego postanowienia, w żaden sposób nie uprawdopodobniła, by postanowienie w części dotyczącej zarządzenia sprzedaży licytacyjnej zostało skierowane do wykonania, by istniały rzeczywiste problemy ze zbyciem działki w tym trybie, a uzyskana cena odbiegała od wartości określonej w toku postępowania i nie pozwalała na pokrycie kosztów komorniczych bez uszczerbku dla jej interesów.
W takim ujęciu skarżąca czyni jedynie teoretyczne założenia co do przebiegu postępowania licytacyjnego, a w żadnym stopniu nie uprawdopodabnia szkody. Z przytoczonych względów należało orzec jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.). kc aj