Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 2/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for invalidating enforcement title due to failure to cite specific violated law.

Numero d'incarto III CNP 2/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal challenging the final judgment that revoked the enforceability of a title. The appellant argued for damages but failed to explicitly cite the specific legal provision allegedly violated by the lower court's decision. The court ruled that under Polish civil procedure law, an appeal for invalidity must clearly identify the exact statutory provision breached; mere reliance on procedural grounds without naming the substantive law is insufficient and renders the appeal inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidity of a final judgment is inadmissible if it fails to explicitly cite the specific legal provision with which the judgment is alleged to be inconsistent, as this requirement is independent of stating the grounds of the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for invalidity enforcement title revocation civil procedure law inadmissible appeal statutory citation requirement

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4245 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4248 § 1 k.p.c.
niedopuszczalną i prowadzi do jej odrzucenia (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4245 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 77 ust. 1 Konstytucji
zagwarantowanych w art. 77 ust. 1 Konstytucji, przewidującym odpowiedzialność
art. 4244 k.p.c
art. 4244 k.p.c.), a jeśli nawet tak się dzieje, to przepisy
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c
przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
niedopuszczalną i prowadzi do jej odrzucenia (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I BP 11/08
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 6 listopada 2008 r., I BP 11/08, niepubl.
II BU 2/10
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to cite legal basis and specific unconstitutional provision.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 2/12

POSTANOWIENIE

Dnia 17 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z powództwa R. C.

przeciwko „M.” sp. z o.o. w S.

o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 17 lutego 2012 r.,

na skutek skargi strony pozwanej

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 7 grudnia 2010 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Pozwana „M.” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. wniosła skargę

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z

dnia 7 grudnia 2010 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego z dnia 27 lipca

2010 r., podnosząc, że przez wydanie tego orzeczenia została jej wyrządzona

szkoda na kwotę 5.332,84 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać m.in. przytoczenie jej podstaw i ich

uzasadnienie oraz wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest

niezgodne.

Każde z tych wymagań, tak jak i pozostałe wymienione w tym przepisie, jest

indywidualne

i

niezależne;

powinno

być

zatem

wyraźnie

wyodrębnione

i wypełnione. Brak choćby jednego z nich powoduje, że skarga jest dotknięta

istotną wadą, nienaprawialną w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych

i podlega odrzuceniu a limine.

Wniesiona przez skarżącą skarga nie zawiera jednego z powołanych wyżej

elementów konstrukcyjnych, niezbędnych do uznania jej za sporządzoną w sposób

prawidłowy i warunkującą merytoryczne rozpoznanie. Nie wymienia przepisów

prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (art. 424 5 § 1 pkt 3).

W orzecznictwie Sądu najwyższego zostało już wyjaśnione, że wymóg ten

jest samoistny i niezależny od wymogu wskazania podstaw skargi o stwierdzenie

niezgodności. Zwrócono uwagę, że postawienie przez prawodawcę jako dwu

odrębnych wymagań przytoczenia podstaw i ich uzasadnienia oraz wskazania

przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, było zabiegiem

w pełni świadomym i uzasadnionym. Instytucja skargi została ustanowiona w celu

stworzenia możliwości realizacji uprawnień wypływających z art. 417 1 § 2 k.c.,

zagwarantowanych w art. 77 ust. 1 Konstytucji, przewidującym odpowiedzialność

Skarbu Państwa za szkody wyrządzone przez niezgodne z prawem działania przy

wykonywaniu

władzy

publicznej.

Niezgodność

z

prawem,

uzasadniająca

odpowiedzialność Skarbu Państwa musi być – już na etapie wnoszenia skargi –

określona jasno przez wskazanie przepisu, z którym skarżone orzeczenie jest

niezgodne. Same wady postępowania poprzedzającego wydanie skarżonego

orzeczenia, wytykane w ramach podstaw, nie zawsze powodują niezgodność

orzeczenia z prawem (por. art. 4244 k.p.c.), a jeśli nawet tak się dzieje, to przepisy

wskazane jako naruszone w ramach podstaw nie muszą być – i często nie są –

tożsame z przepisami, z którym orzeczenie jest niezgodne (zob. m.in.

postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 6 listopada 2008 r., I BP 11/08, niepubl.

oraz z dnia 25 sierpnia 2010 r., II BU 2/10, niepubl.).

W konsekwencji przyjmuje się, że nie stanowi spełnienia wymagania

przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. odwołanie się do podstaw skargi lub ich

uzasadnienia, jak uczyniła to skarżąca.

Powołany brak czyni skargę, jako nie spełniającą wymagań z art. 424 5 § 1,

niedopuszczalną i prowadzi do jej odrzucenia (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.