Supreme Court dismisses appeal for invalidating eviction order due to lack of proven actual damage.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the tenant's appeal challenging a final eviction order for a social housing unit. The tenant argued she suffered damage by being evicted without a replacement social housing unit, citing her disability and insufficient pension. The court held that the appeal requires proof of actual, concrete financial loss caused by the judgment, which the tenant failed to substantiate with evidence.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: A claim to declare a final judgment unlawful is inadmissible if the applicant fails to prove actual damage caused by the judgment, as mere hypothetical future loss or the existence of an eviction order itself does not constitute damage.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 19/12
POSTANOWIENIE
Dnia 12 września 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z powództwa Gminy Miejskiej K.
przeciwko T. G.
o eksmisję z lokalu mieszkalnego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 12 września 2012 r.,
na skutek skargi pozwanej
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego
z dnia 3 stycznia 2011 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wyrokiem zaocznym z dnia 3 stycznia 2011 r. Sąd Rejonowy nakazał
pozwanej T. G., aby opuściła i opróżniła ze swoich rzeczy lokal mieszkalny nr 24
położony przy ul. O. 3 w K. i wydała go stronie powodowej Gminie Miejskiej K.
Ustalił, że pozwanej nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego i nadał wyrokowi
rygor natychmiastowej wykonalności.
Od wyroku Sądu Rejonowego pozwana T. G. wniosła skargę o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,
skarga
o stwierdzenie
niezgodności
z
prawem
prawomocnego
orzeczenia
przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego wyroku niezgodnego
z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw.
konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia
wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez
skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej
rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie
tego oświadczenia poprzez
powoływanie i przedstawianie dowodów, w tym tzw. dowody niedające pewności,
oraz innych środków, nieuznawanych przez kodeks za dowody, np. pisemne
oświadczenia, surogaty dokumentów. Zawarte w art. 424 1 § 1 k.p.c. sformułowanie
„przez wydanie” oznacza, że między wydaniem zaskarżonego orzeczenia
a powstaniem szkody musi zachodzić normalny, adekwatny związek przyczynowy,
o którym mowa w art. 361 § 1 k.c. Brak związku przyczynowego skutkuje
niemożnością
uznania,
że
szkoda
została
wyrządzona
przez
wydanie
zaskarżonego orzeczenia i sprawia, że skarga jest niedopuszczalna. Szkoda musi
zatem być spowodowana przez wydanie orzeczenia, a więc powinna zostać
poniesiona później niż w dacie wydania orzeczenia. (por. postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 17 listopada 2005 r., II CNP 15/05, OSNC 2006, nr 9, poz. 153,
z dnia 27 lipca 2006 r., II BP 11/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 223, z dnia
28 listopada 2006 r., III CNP 46/06, IC 2007, nr 12, s. 50, z dnia 25 maja 2007 r.,
III CNP 30/07, IC 2008, nr 12, s. 52).
Skarżąca podniosła w skardze, że poniosła szkodę postaci „prawomocnie
orzeczonej eksmisji z lokali …. bez prawa do lokalu socjalnego”, mimo że jest
osobą niepełnosprawną, otrzymującą rentę niepozwalającą jej na najem lokalu
mieszkalnego. Taki opis szkody nie stanowi jednak wypełnienia przesłanki
określonej w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Konieczne jest poniesienie rzeczywistego
uszczerbku
majątkowego,
a
wystąpienie
takiego
uszczerbku
nie
zostało
uprawdopodobnione. Skarżąca nawet nie stwierdziła, że realnie poniosła szkodę;
powołała się jedynie na szkodę hipotetyczną, przyszłą, która może ewentualnie
wystąpić, lecz nie przedstawiła dowodów ani nawet twierdzeń, które mogłyby
świadczyć o tym, że szkoda ta już wystąpiła i to na skutek wydania zaskarżonego
orzeczenia. Należy podkreślić, że samo wydanie wyroku eksmisyjnego, nawet
gdyby był wadliwy, nie oznacza wyrządzenia szkody.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
jw