Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 18/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal claiming easement acquisition was interrupted by compensation claim and that pre-acquisition compensation is due.

Numero d'incarto III CNP 18/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal against a lower court ruling that an easement was acquired by prescription in 2013. The plaintiffs argued that their 2012 lawsuit interrupted the prescription period and that they were entitled to compensation for the period prior to acquisition. The court rejected these claims, noting that a claim for compensation does not interrupt the prescription of an easement and that owners are not entitled to compensation for periods preceding the acquisition.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 143 ust. 1 k.c.; Art. 144 k.c.; Art. 4249 k.p.c.: A claim for compensation for unauthorized use of land does not interrupt the prescription period for acquiring an easement, and the owner of the land is not entitled to compensation for the period prior to the acquisition of the easement.

Parole chiave

Generato dall'IA
prescription of easement interruption of prescription acquisition in good faith compensation for unauthorized use burden of easement prescription period civil procedure appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 143 ust. 1 k.c.
Art. 144 k.c.
Art. 4249 k.p.c.
Skarga jest zatem oczywiście nieuzasadniona i brak podstaw do przyjęcia jej do rozpoznania (art. 4249 k.p.c.).
art. 4249 k.p.c
Skarga jest zatem oczywiście nieuzasadniona i brak podstaw do przyjęcia jej do rozpoznania (art. 4249 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 18/17 POSTANOWIENIE Dnia 9 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa A. K. i X. K.‎przeciwko T. […] S.A. z siedzibą w K.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 listopada 2017 r.,‎na skutek skargi powodów o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 21 grudnia 2016 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie powodowie wystąpili w 2012 r. o zasądzenie na ich rzecz zapłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z ich nieruchomości przez przedsiębiorcę przesyłowego. Sąd I instancji oddalił powództwo, twierdząc, że doszło do nabycia przez tegoż przedsiębiorcę służebności gruntowej o treści służebności przesyłu w dobrej wierze w 2003 r. Sąd II instancji oddalił apelację powodów, przyznając jednak, że do nabycia służebności gruntowej doszło dopiero w 2013 r., ponieważ poprzednicy prawni przedsiębiorcy przesyłowego byli w złej wierze.

Powodowie zaskarżyli to rozstrzygnięcie skargą o stwierdzenie jego niezgodności z prawem, podnosząc, że, po pierwsze, wniesienie przez nich pozwu o zasądzenie wynagrodzenia w 2012 r. przerwało bieg zasiedzenia oraz, po drugie, że nawet uznając, iż do nabycia służebności przez zasiedzenie doszło, nie ma podstaw do odmowy zasądzenia na rzecz powodów wynagrodzenia za czas sprzed zasiedzenia. Zgodzić się trzeba, że obie kwestie jurydyczne podniesione w skardze można uznać za kontrowersyjne i potencjalnie bronić na ich tle diametralnie rozbieżnych stanowisk.

Jednakże wykładni przyjętej przez Sąd II instancji nie można uznać za oczywiście nieprawidłową. Sąd ten nie tylko zajął jedno z możliwych w tym stanie prawnym stanowisk, ale, co więcej, jest to stanowisko zgodne z kierunkiem orzecznictwa Sądu Najwyższego co do tego, że roszczenie o zapłatę wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości nie przerywa biegu zasiedzenia służebności oraz co do tego, że za wcześniejszy okres nie przysługuje właścicielom nieruchomości wynagrodzenie. Skarga jest zatem oczywiście nieuzasadniona i brak podstaw do przyjęcia jej do rozpoznania (art. 4249 k.p.c.). awaj