Supreme Court dismisses claim for legal inconsistency due to plaintiff's lack of standing for extraordinary appeal.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's complaint for declaring a final judgment inconsistent with the law. The plaintiff argued that other legal remedies were unavailable, but failed to prove they exhausted all available means. The court ruled that the plaintiff lacked procedural standing to file an extraordinary appeal, which is a prerequisite for establishing the impossibility of other remedies.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.: A claim for legal inconsistency is inadmissible if the party fails to demonstrate that they lacked the procedural standing to file an extraordinary appeal, as this constitutes a failure to exhaust all available legal remedies.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 17/19 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Krajewski w sprawie z powództwa J. W. przeciwko D. B. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2020 r.,na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 23 stycznia 2019 r., sygn. akt II Ca (…), odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Powód J. W. wniósł 15 kwietnia 2019 r. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z 23 stycznia 2019 r., którym zmieniono wyrok Sądu Rejonowego w K. z 9 maja 2018 r. w ten sposób, że oddalono powództwo o zapłatę.Powód w skardze podniósł m.in., że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe z uwagi na niedopuszczalność skargi kasacyjnej, brak podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, a także niemożliwość wniesienia skargi nadzwyczajnej ze względu na brak legitymacji strony do jej sporządzenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem przysługuje stronie od prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4241 § 1 k.p.c.).
Do wymagań konstrukcyjnych skargi wynikających z art. 4245 § 1 k.p.c. należy m.in. wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (pkt 5). Celem skargi jest uzyskanie prejudykatu umożliwiającego dochodzenie od Skarbu Państwa roszczeń odszkodowawczych za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej polegające na wydaniu orzeczenia. Z przywołanych przepisów wynika, że założeniem ustawodawcy było postawienie skarżącemu wymagania, aby uczynił to, co jest możliwe, by nie dopuścić do powstania szkody.
Skarżący powinien wykorzystać wszystkie istniejące w systemie prawnym środki w celu wzruszenia orzeczenia, a dopiero ich bezskuteczność lub brak może uzasadniać powstanie odpowiedzialności Skarbu Państwa.Przed wniesieniem skargi stanowiącej przedmiot niniejszego postępowania, na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym do polskiego systemu prawa wprowadzono skargę nadzwyczajną – nowy instrument prawny, który pozwala na uchylenie lub zmianę prawomocnego orzeczenia sądu powszechnego kończącego postępowanie w sprawie.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że niewykazanie, iż nie było i nie jest możliwe wniesienie skargi nadzwyczajnej, powoduje odrzucenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jako niespełniającej wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (tak m.in. postanowienia SN z 30 sierpnia 2018 r., III CNP 9/18, OSNC 2018, nr 12, poz. 121; z 27 grudnia 2018 r., V CNP 43/18 oraz V CNP 35/18; z 31 stycznia 2019 r., II CNP 65/18; z 10 stycznia 2019 r., II CNP 2/18).W związku z zasadniczo trafnym stwierdzeniem skarżącego, że nie ma on legitymacji procesowej do wniesienia skargi nadzwyczajnej, należy zauważyć, że nie zmienia to oceny wpływu wprowadzenia skargi nadzwyczajnej na dopuszczalność skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Skarżący powinien bowiem wykazać, że złożył do stosownego organu wniosek o wystąpienie ze skargą nadzwyczajną, a wniosek ten nie został uwzględniony (zob. m.in. orzeczenia przywołane powyżej). Takich okoliczności w skardze nie przedstawiono.Z tych przyczyn odrzucono skargę na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c. aj