Supreme Court dismisses appeal for invalidating eviction order due to lack of proven damage and legal citation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal challenging a final eviction order, ruling the claim inadmissible. The appellant argued that maintaining the eviction constituted damage, but failed to prove a causal link between the judgment and the harm or cite the specific legal provision violated. The court held that such structural requirements under the Civil Procedure Code must be cumulatively met, and their absence renders the appeal void ab initio.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal for invalidation of a final judgment is inadmissible if the appellant fails to prove damage caused by the judgment or to specify the violated legal provision, as these are cumulative structural requirements.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 15/12
POSTANOWIENIE
Dnia 23 sierpnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z powództwa Gminy Miejskiej K.
i małoletniemu G. H. działającemu
przeciwko B. H., G. H., A. H.
przez przedstawiciela ustawowego matkę B. H.
o eksmisję,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 23 sierpnia 2012 r.,
na skutek skargi pozwanej B. H.
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 30 września 2011 r.,
odrzuca skargę oraz oddala wniosek pełnomocnika skarżącej
o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 września 2011 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację
pozwanej B. H. od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 9 lutego 2011 r.
Od wyroku Sądu Okręgowego pozwana B. H. wniosła skargę o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,
skarga
o stwierdzenie
niezgodności
z
prawem
prawomocnego
orzeczenia
przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego wyroku niezgodnego
z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw.
konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia
wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez
skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej
rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie
tego oświadczenia poprzez
powoływanie i przedstawianie dowodów, w tym tzw. dowody niedające pewności,
oraz innych środków, nieuznawanych przez kodeks za dowody, np. pisemne
oświadczenia, surogaty dokumentów. Zawarte w art. 424 1 § 1 k.p.c. sformułowanie
„przez wydanie” oznacza, że między wydaniem zaskarżonego orzeczenia
a powstaniem szkody musi zachodzić normalny, adekwatny związek przyczynowy,
o którym mowa w art. 361 § 1 k.c. Brak związku przyczynowego skutkuje
niemożnością
uznania,
że
szkoda
została
wyrządzona
przez
wydanie
zaskarżonego orzeczenia i sprawia, że skarga jest niedopuszczalna. Szkoda musi
zatem być spowodowana przez wydanie orzeczenia, a więc powinna zostać
poniesiona później niż w dacie wydania orzeczenia. (por. postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 17 listopada 2005 r., II CNP 15/05, OSNC 2006, nr 9, poz. 153,
z dnia 27 lipca 2006 r., II BP 11/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 223, z dnia
28 listopada 2006 r., III CNP 46/06, IC 2007, nr 12, s. 50, z dnia 25 maja 2007 r.,
III CNP 30/07, IC 2008, nr 12, s. 52).
Skarżąca podniosła, że poniosła szkodę „polegającą na utrzymaniu w mocy
orzeczenia o eksmisji w sytuacji, gdy powództwo nie było zasadne”, co w oczywisty
sposób nie spełnia przesłanki art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Skarga jest niedopuszczalna
również z tej przyczyny, że nie wskazano w niej przepisu prawa, z którym
zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.
Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że wszystkie wymagania art. 424 5 § 1
pkt 1-6 k.p.c. mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób
kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest
tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków
formalnych i podlega odrzuceniu a limine (np. postanowienie z dnia 20 lipca
2005 r., IV CNP 1/05, niepubl.). Skoro więc ww. przepis wyraźnie odróżnia
podstawy skargi od wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie
jest niezgodne, to nie może budzić wątpliwości, że skarga musi zawierać każdy
z tych elementów przedstawiony odrębnie.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Wniosek pełnomocnika pozwanej o zwrot kosztów pomocy prawnej
udzielonej z urzędu został oddalony ze względu na wniesienie skargi o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oczywiście bezzasadnej
i opartej na wadliwych podstawach. Taka czynność nie może być uznana za
świadczenie pomocy prawnej z urzędu (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 11 maja 2011 r., II CSK 699/10, OSNC-ZD 2011, nr C, poz. 72).