Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 15/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for invalidating eviction order due to lack of proven damage and legal citation.

Numero d'incarto III CNP 15/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal challenging a final eviction order, ruling the claim inadmissible. The appellant argued that maintaining the eviction constituted damage, but failed to prove a causal link between the judgment and the harm or cite the specific legal provision violated. The court held that such structural requirements under the Civil Procedure Code must be cumulatively met, and their absence renders the appeal void ab initio.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal for invalidation of a final judgment is inadmissible if the appellant fails to prove damage caused by the judgment or to specify the violated legal provision, as these are cumulative structural requirements.

Parole chiave

Generato dall'IA
inadmissible appeal structural requirements proof of damage causal link eviction order final judgment cumulative conditions

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art.
Art. 4171 § 2 k.c.
4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez
Art. 361 § 1 k.c.
o którym mowa w art. 361 § 1 k.c. Brak związku przyczynowego skutkuje
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art.
art. 4171 § 2 k.c
4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez
art. 361 § 1 k.c
o którym mowa w art. 361 § 1 k.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 15/12

POSTANOWIENIE

Dnia 23 sierpnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa Gminy Miejskiej K.

i małoletniemu G. H. działającemu

przeciwko B. H., G. H., A. H.

przez przedstawiciela ustawowego matkę B. H.

o eksmisję,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 sierpnia 2012 r.,

na skutek skargi pozwanej B. H.

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 30 września 2011 r.,

odrzuca skargę oraz oddala wniosek pełnomocnika skarżącej

o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 30 września 2011 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację

pozwanej B. H. od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 9 lutego 2011 r.

Od wyroku Sądu Okręgowego pozwana B. H. wniosła skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,

skarga

o stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

orzeczenia

przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego wyroku niezgodnego

z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw.

konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez

skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej

rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie

tego oświadczenia poprzez

powoływanie i przedstawianie dowodów, w tym tzw. dowody niedające pewności,

oraz innych środków, nieuznawanych przez kodeks za dowody, np. pisemne

oświadczenia, surogaty dokumentów. Zawarte w art. 424 1 § 1 k.p.c. sformułowanie

„przez wydanie” oznacza, że między wydaniem zaskarżonego orzeczenia

a powstaniem szkody musi zachodzić normalny, adekwatny związek przyczynowy,

o którym mowa w art. 361 § 1 k.c. Brak związku przyczynowego skutkuje

niemożnością

uznania,

że

szkoda

została

wyrządzona

przez

wydanie

zaskarżonego orzeczenia i sprawia, że skarga jest niedopuszczalna. Szkoda musi

zatem być spowodowana przez wydanie orzeczenia, a więc powinna zostać

poniesiona później niż w dacie wydania orzeczenia. (por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 17 listopada 2005 r., II CNP 15/05, OSNC 2006, nr 9, poz. 153,

z dnia 27 lipca 2006 r., II BP 11/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 223, z dnia

28 listopada 2006 r., III CNP 46/06, IC 2007, nr 12, s. 50, z dnia 25 maja 2007 r.,

III CNP 30/07, IC 2008, nr 12, s. 52).

Skarżąca podniosła, że poniosła szkodę „polegającą na utrzymaniu w mocy

orzeczenia o eksmisji w sytuacji, gdy powództwo nie było zasadne”, co w oczywisty

sposób nie spełnia przesłanki art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Skarga jest niedopuszczalna

również z tej przyczyny, że nie wskazano w niej przepisu prawa, z którym

zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.

Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że wszystkie wymagania art. 424 5 § 1

pkt 1-6 k.p.c. mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób

kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest

tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków

formalnych i podlega odrzuceniu a limine (np. postanowienie z dnia 20 lipca

2005 r., IV CNP 1/05, niepubl.). Skoro więc ww. przepis wyraźnie odróżnia

podstawy skargi od wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie

jest niezgodne, to nie może budzić wątpliwości, że skarga musi zawierać każdy

z tych elementów przedstawiony odrębnie.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Wniosek pełnomocnika pozwanej o zwrot kosztów pomocy prawnej

udzielonej z urzędu został oddalony ze względu na wniesienie skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oczywiście bezzasadnej

i opartej na wadliwych podstawach. Taka czynność nie może być uznana za

świadczenie pomocy prawnej z urzędu (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 11 maja 2011 r., II CSK 699/10, OSNC-ZD 2011, nr C, poz. 72).