Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 14/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal for divorce ruling due to failure to cite specific legal provision.

Numero d'incarto III CNP 14/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint against a final divorce judgment because it failed to cite the specific legal provision allegedly violated. Although the appellant detailed the grounds for the appeal, the court ruled that the statutory requirement to identify the exact article is mandatory and cannot be satisfied by general references. Consequently, the complaint was rejected as lacking essential formal elements required by law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 77 ust. 1 Konstytucji: A complaint for violation of law must independently and cumulatively satisfy six statutory requirements, including the explicit citation of the specific legal provision with which the contested judgment is alleged to be inconsistent.

Parole chiave

Generato dall'IA
complaint for violation of law essential formal defects citation of legal provision cumulative requirements procedural dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4245 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 77 ust. 1 Konstytucji
zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, ma głębokie uzasadnienie w art. 77 ust.
art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 98 k.p.c.
podstawie art. 98 w związku z art.
art. 42412 k.p.c.
98 w związku z art. 42412 , art.
art. 39821 k.p.c.
42412 , art. 39821 i art.
art. 391 k.p.c.
podstawie art. 98 w związku z art. 42412 , art. 39821 i art. 391 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c
spełnia wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl.
postanowienie z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl.).
wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 lipca 2011 r., SK 49/08
IV CNP 1/05
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with formal requirements for legal challenge to final judgment.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 14/12

POSTANOWIENIE

Dnia 7 sierpnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa M. L.

przeciwko I. L.

o rozwód,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 sierpnia 2012 r.,

na skutek skargi pozwanej

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 16 marca 2012 r.,

odrzuca skargę i zasądza od pozwanej na rzecz powoda

kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów

postępowania przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 16 marca 2012 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanej

Iwony Lach od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 16 listopada 2011 r. orzekającego

rozwód stron.

Wyrok Sądu Apelacyjnego pozwana I. L. zaskarżyła skargą o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego

została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części,

przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa,

z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia

szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy,

wykazanie że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe, wniosek o stwierdzenie niezgodności

orzeczenia z prawem.

Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione

w sposób kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich

dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla

usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine. Sąd Najwyższy

wyjaśnił także, że każde wymaganie przewidziane w wymienionym przepisie ma

charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od

innych (np. postanowienie z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl.). Skoro

więc ww. przepis wyraźnie odróżnia podstawy skargi od wskazania przepisu prawa,

z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, to nie może budzić wątpliwości, że

skarga musi zawierać każdy z tych elementów przedstawiony odrębnie.

Pozwana sformułowała w skardze zarzuty składające się na podstawy skargi

i obszernie je uzasadniła, jednak nie wskazała przepisu prawa, z którym

zaskarżone

orzeczenie

jest

niezgodne.

Twierdzenie

skarżącej

zawarte

w uzupełnieniu skargi, iż „wskazuje na niezgodność z prawem wynikającą z …” nie

spełnia wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. Podniesienie, że

sąd, wydając orzeczenie,

naruszył – w ocenie skarżącej – określone przepisy

prawa może być potraktowane wyłącznie jako zarzut odnośnie do orzeczenia,

a więc jako element podstaw skargi, a nie jako wskazanie przepisu prawa z którym

orzeczenie jest niezgodne.

Należy podkreślić, że także w ocenie Trybunału Konstytucyjnego wymaganie

ujęte w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. określa najistotniejsze z sześciu wymagań co do

treści, które spełniać musi każda skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia. Przepis ten nawiązuje do samej istoty skargi, której

celem jest wykazanie

niezgodności z prawem

zaskarżonego

orzeczenia,

a wymaganie wskazania w skardze przepisu prawa, z którym w ocenie skarżącego

zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, ma głębokie uzasadnienie w art. 77 ust. 1

Konstytucji. Trybunał trafnie także dostrzegł, że wskazanie przepisu, z którym

zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, stanowi differentia specifica skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i pozwala na

odróżnienie jej od innych szeroko rozumianych środków zaskarżenia (por. wyrok

Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 lipca 2011 r., SK 49/08, OTK-A 2011, nr 6,

poz. 55).

Nie można w związku z tym przejść obok faktu, że autor skargi pozbawił ją

konstruktywnych cech oraz ustrojowej i procesowej funkcji, skoro nie tylko nie

określił przepisu, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny, ale także

z zapoznaniem

istoty

tego

nadzwyczajnego

środka

zażądał

uchylenia

zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

O kosztach postępowania przed Sadem Najwyższym orzeczono na

podstawie art. 98 w związku z art. 42412 , art. 39821 i art. 391 k.p.c.

es