Supreme Court dismissed appeal on alimony as facts and evidence assessment are not reviewable grounds.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the parents' appeal against a final judgment denying alimony claims for their minor children. The lower court had rejected the request based on its assessment that the children were not in a state of financial deficiency. The Court ruled that appeals cannot challenge factual findings or evidence evaluation, limiting review to specific legal errors.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 4241 § 1 k.p.c.; art. 4244 ust. 2 k.p.c.: An appeal against a final judgment is inadmissible if it challenges factual findings or the assessment of evidence, as these are not grounds for such an appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 10/10
POSTANOWIENIE
Dnia 18 maja 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z powództwa małoletnich A. T., D. T., M. T. i S. T. reprezentowanych przez
przedstawiciela ustawowego matkę D. T.
przeciwko A. T.
o alimenty,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 maja 2010 r.,
na skutek skargi powodów
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.
z dnia 17 września 2009 r., sygn. akt XI 1 Ca (…),
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
D. T., działająca jako przedstawiciel ustawowy małoletnich powodów A. T., D. T.,
M. T. oraz S. T., w sprawie przeciwko A. T. o zasądzenie na rzecz każdego z nich kwot
po 200 złotych miesięcznie tytułem alimentów, wniosła skargę o stwierdzenie
niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 września 2009 r., IX
1Ca (…), oddalającego powództwo. Wyrokiem tym Sąd Okręgowy w K. zmienił wyrok
Sądu Rejonowego w W. z dnia 5 czerwca 2009 r., III RC (…), uwzględniający
powództwo w części obejmującej kwoty po 40 zł miesięcznie. Jako podstawy skargi
wskazane zostały naruszenia art. 133 § 2 i 135 § 1 k.r.o., art. 378 § 1, art. 316 § 1 w
związku z art. 328 § 2 i art. 382 k.p.c. oraz art. 5 k.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej
instancji, jeżeli zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie
środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
W postanowieniu z dnia 4 grudnia 2009 r., I CNP 91/09 (Biuletyn Sądu
Najwyższego 2001, nr 2, s. 13) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że środkiem prawnym
wyłączającym
dopuszczalność
skargi
o
stwierdzenie
niezgodności
z
prawem
prawomocnego orzeczenia, w razie zmiany stosunków, jest pozew o obniżenie,
podwyższenie lub wygaśnięcie alimentów (art. 138 k.r.o.).
Ponadto
wywody
zawarte
w
uzasadnieniu
skargi
koncentrują
się
na
kwestionowaniu dokonanej przez Sąd Okręgowy w K. oceny zgromadzonego w sprawie
materiału dowodowego co do tego, czy małoletni powodowie znajdowali się w stanie
niedostatku oraz na kwestionowaniu ustalenia tego Sądu, że stan niedostatku u nich nie
występował. Tymczasem według art. 4244 zdanie drugie k.p.c., podstawą skargi nie
mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.
Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.