Supreme Court dismisses appeal against second-instance order rejecting appeal due to lack of direct harm.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the applicant's complaint challenging a final court order that dismissed an appeal on procedural grounds. The applicant argued that the second-instance decision caused harm by preventing her from claiming adverse possession rights established in a prior ruling. The court held that the actual injury stemmed from the first-instance decision, not the procedural dismissal by the second instance.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 424 § 1 k.p.c.; Art. 424 § 1 pkt 4 k.p.c.: A complaint for violation of law against a final ruling is inadmissible if the alleged harm was caused by a different final ruling, not the one under challenge.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 10/09
POSTANOWIENIE
Dnia 16 czerwca 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z wniosku E.A.
przy uczestnictwie A.W.,[...]
o zasiedzenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 czerwca 2009 r.,
na skutek skargi uczestniczki A.W.
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K.
z dnia 7 września 2006 r., sygn. akt [...],
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2005 r., Sąd Rejonowy K. stwierdził, że
prawo własności nieruchomości położonej w K., stanowiącej działkę ewidencyjną nr
[...] obręb 43 o powierzchni 21,05 a, objętej [.... prowadzonej przez Sąd Rejonowy
w K. w wyniku zasiedzenia nabyli z dniem 5 listopada 2001 r.: E.A. w 2/5 cz., E.P.
w 1/5 cz., M.K. w 1/5 cz., P.K. w 1/5 cz., Z.K. w 1/15 cz., H.K. w 1/10 cz. i W.T. w
1/10 cz. w miejsce A.K.
Postanowieniem z dnia 7 września 2006 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił
zażalenie uczestniczki A.W. na postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 10
kwietnia 2006 r., odrzucające apelację uczestniczki od postanowienia Sądu
Rejonowego w K. z dnia 20 grudnia 2005 r. – z powodu uchybienia ustawowemu
terminowi określonemu w art. 369 § 1 k.p.c.
Postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 września 2006 r.
uczestniczka
zaskarżyła
skargą
o
stwierdzenie
niezgodności
z
prawem
prawomocnego orzeczenia (art. 424 k.p.c.). Zarzuciła, że orzeczenie Sądu drugiej
instancji zostało wydane z naruszeniem art. 369 § 1 k.p.c. i jest niezgodnie z tym
przepisem.
Uprawdopodabniając
wyrządzenie
szkody,
złożyła
„dowód
z postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 20 grudnia 2005 r.” i wskazała, że
na skutek wydania zaskarżonego postanowienia „orzeczenie Sądu pierwszej
instancji uprawomocniło się, a uczestniczka została pozbawiona możliwości
dochodzenia stwierdzenia zasiedzenia nieruchomości na swoją rzecz, co było
przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że przedmiotem skargi o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być tylko to prawomocne
orzeczenie, przez którego wydanie została wyrządzona szkoda. Z tych względów
przyjęto np. że postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające apelację może być
przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia tylko wtedy, gdy szkoda została wyrządzona właśnie przez to
orzeczenie, a nie przez wydanie orzeczenia co do istoty sprawy, podważanego
odrzuconą apelacją (postanowienie z dnia 27 kwietnia 2007 r., l CNP 20/07,
niepubl.) oraz, że postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na
postanowienie sądu pierwszej instancji odrzucające skargę o wznowienie
postępowania może być zaskarżone omawianą skargą tylko wówczas, gdy szkoda
została wyrządzona przez wydanie tego orzeczenia, a nie przez wydanie
orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania (postanowienie z dnia
27 stycznia 2006 r., III CNP 18/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 139).
Tymczasem uczestniczka we wniesionej skardze wskazała, że szkoda, której
doznała na skutek wydania zaskarżonego orzeczenia, polega na pozbawieniu jej
możliwości stwierdzenia zasiedzenia nieruchomości na swoją rzecz, co można
odnieść tylko do postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 20 grudnia 2005 r., a
nie do zaskarżonego skargą postanowienia Sądu Okręgowego. Tezę tę potwierdza
także złożenie przez skarżącą jako „dowodu” uprawdopodobniającego wyrządzenie
szkody odpisu postanowienia z dnia 20 grudnia 2005 r.
Z tego względu skarga – jako niedopuszczalna – została odrzucona
(art. 4248 § 1 w związku z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).