Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CKN 933/98 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal claiming separate ownership of a workshop building from the land it stands on.

Numero d'incarto III CKN 933/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by spouses U. against a lower court decision refusing to update the land registry. The appellants argued that a 1988 gift contract transferred half ownership of the land and a separate workshop building to them. The court ruled that under Polish law, buildings are integral parts of the land and cannot be the subject of separate ownership, making the appellants' request legally impossible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 47 ust. 1 kc; Art. 48 kc: Buildings and other structures permanently connected to the land are part of the land and cannot be the subject of separate ownership.

Parole chiave

Generato dall'IA
separate ownership building and land gift contract land registry integral part

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 47 ust. 1 kc
materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 47 i art.
Art. 48 kc
materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 47 i art. 48 kc
Art. 211 kc
888 kc w związku z art. 211 kc.
Art. 235 § 1 kc
wyjątków w ustawie przewidzianym (np. art. 235 § 1 kc). Taki wyjątek
Art. 393 § 12 kpc
Z tych względów kasację należało oddalić (art. 39312 kpc).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CKN 933/98

POSTANOWIENIE

Dnia 25 lipca 2000 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN - Gerard Bieniek (spraw.)

Sędziowie:

SN - Marian Kocon

SN - Barbara Myszka

Protokolant: Bożena Kowalska

po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2000 r.

na rozprawie sprawy z wniosku W. i R. małż. U.

z udziałem B. U.

o uzupełnienie wpisu w księdze wieczystej

na skutek kasacji wnioskodawców

od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w S.

z dnia 23 czerwca 1998 r., sygn. akt I Cz […]

p o s t a n a w i a:

oddalić kasację.

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 3.11.1997 r. W. i R. małż. U. żądali uzupełnienia wpisu

w dziale II księgi wieczystej Kw […] Sądu Rejonowego w W. w ten sposób, że

są właścicielami w ½ części nieruchomości objętej tą księgą oraz budynku

warsztatowego, na podstawie umowy darowizny z 9.12.1988 r. Sąd Rejonowy

wniosek ten oddalił, ustalając co następuje:

Sąd

Rejonowy

w

W. prowadzi

księgę

wieczystą

Kw

[…]

dla nieruchomości zabudowanej położonej w W., oznaczonej jako działka […],

o powierzchni 1375 m2. Jako właściciele tej nieruchomości wpisani są:

W. U. i jego żona R. U. na zasadzie wspólności ustawowej w ½ części,

na podstawie umowy darowizny z 9.12.1988, oraz B. U. w ½ części

na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w W. z 31.08.1990 r. Ns […]

o dziale spadku. Ustalono, iż powołaną wyżej umową darowizny, poprzedni

właściciel E. U. przeniósł na wnioskodawców W. i R. małż. U. udział ½ część

działki […] z warsztatem i maszynami, zaś z mocy powołanego postanowienia

o dziale spadku – B. U. nabył ½ część działki […] i ruchomości.

Oddalając wniosek o uzupełnienie wpisu Sąd Rejonowy podniósł, iż budynki

są częścią składową gruntu, a zatem E. U. darując wnioskodawcom udział

w ½ części działki […], darował im taki sam udział w budynku na tej działce

posadowionym.

Wpis

Pogląd ten podzielił

w

Sad

księdze

wieczystej

Wojewódzki

w

jest

S.,

zatem

który

prawidłowy.

postanowieniem

z 23.06.1998 r. oddalił apelację wnioskodawców. Orzeczenie to zaskarżyli

kasacją wnioskodawcy, wskazując jako podstawę kasacji naruszenie prawa

materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 47 i art. 48 kc

oraz pominięcie art. 888 kc w związku z art. 211 kc. Z tych przyczyn wnieśli

o uchylenie

zaskarżonego

postanowienia

oraz

poprzedzającego

go

postanowienie Sądu Rejonowego w W. i przekazanie sprawy temu Sądowi

Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Kasacja nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Istota żądania

wnioskodawców sprowadza się przecież do tego, aby ujawnić w księdze

wieczystej, iż są oni współwłaścicielami ½ części działki oznaczonej nr […],

zaś wyłącznymi właścicielami pobudowanego na tej działce warsztatu.

Jest to oczywiście niemożliwe. Budynki i inne urządzenia trwale z gruntami

związane są – zgodnie z art. 48 kc częścią składową gruntu, z zastrzeżeniem

wyjątków w ustawie przewidzianym (np. art. 235 § 1 kc). Taki wyjątek

w sprawie nie zachodzi, co jest bezsporne. Jeśli zatem umową darowizny

z 9.12.1988 r. ówczesny właściciel E. U. darował wnioskodawcom ½ część

działki wraz z warsztatem, to jest oczywiste, iż darował udział w ½ działki

zabudowanej. Warsztat – jako część składową gruntu (budowa trwale z gruntem

związana), nie może być – zgodnie z art. 47 § 1 kc przedmiotem odrębnej

własności. Chybione oczywiście jest stwierdzenie, iż darowizna objęła

„połowę działki wraz ze znajdującym się na niej warsztatem (...), a nie udział

części tej działki”, co mogłoby oznaczać, że darowizna dotyczyła fizycznie

wydzielonej części działki wraz z warsztatem. Rzecz jednak w tym, że owo

fizycznie

wydzielenie

części

działki

poprzez

podział

nieruchomości,

nie nastąpiło. Jeśli tak, to oczywiście nie można rozporządzić częścią

nieruchomości, jeśli nie nastąpił uprzednio jej podział. Dopatrywanie się

w tej umowie

darowizny

rzekomego

„porozumienia

współwłaścicieli

co do wyjścia z niepodzielności (art. 211 kc)”, jest oczywiście nieprawidłowe.

Wystarczy przecież zauważyć, że w chwili dokonywania darowizny E. U.

był wyłącznym właścicielem całej działki, nie było innych współwłaścicieli.

Wreszcie

twierdzenie zawarte w kasacji, że umową darowizny dokonano

podziału quo ad usum, także opiera się na pewnym nieporozumieniu.

Podział do korzystania, gdyby nawet założyć, iż w istocie nastąpił, nie zmienia

stosunków własnościowych, które ujawnia się w dziale II księgi wieczystej.

Z tych względów kasację należało oddalić (art. 39312 kpc).

aw

jg