Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CKN 1220/98 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation under Art. 393 k.p.c. as legally unimportant and obviously unfounded.

Numero d'incarto III CKN 1220/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by the defendant against the lower court's judgment. The court determined that the appeal raised no significant legal issues or serious doubts regarding statutory interpretation. Consequently, the cassation was deemed obviously unfounded and rejected under Article 393 of the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 393 § 1, 2 k.p.c.: The Supreme Court may refuse to accept a cassation for trial if the appealed judgment does not obviously violate the law, no important legal issue exists, and the appeal is obviously unfounded.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation procedure refusal to accept Art. 393 k.p.c. obviously unfounded no legal issue second instance appeal civil procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 393 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 393 k.p.c., jeżeli zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty
Art. 393 § 2 k.p.c.
W sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 393 § 2 k.p.c.,
Art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego
na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks
art. 393 k.p.c
Zgodnie z art. 393 k.p.c., jeżeli zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty
art. 393 § 2 k.p.c
W sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 393 § 2 k.p.c.,

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CKN 1220/98

POSTANOWIENIE

Dnia 6 marca 2001 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Kołakowski

w sprawie z powództwa D. D.-N.

przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez […] Szpital […] w L.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 marca 2001 r.,

na skutek kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu Wojewódzkiego w L.

z dnia 16 października 1998 r., sygn. akt II Ca […],

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 393 k.p.c., jeżeli zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty

nie narusza prawa ani nie zachodzi nieważność postępowania (§ 2), Sąd

Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, gdy w sprawie nie

występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów

prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności

w orzecznictwie sądów, a ponadto gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna (§ 1).

Przepis ten – stosownie do uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego

z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, której nadano moc zasady prawnej – ma

na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks

postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów,

ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U. Nr 48, poz. 554) zastosowanie także do kasacji od

orzeczeń sądów drugiej instancji, wydanych przed dniem 1 lipca 2000 r.

W sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 393 § 2 k.p.c.,

w związku z czym Sąd Najwyższy, po rozważeniu przesłanek określonych w § 1,

uznał odmowę przyjęcia kasacji do rozpoznania za uzasadnioną.

aw

er