Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CKN 1166/98 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal in civil commercial case under 6000 PLN threshold, allowing no third instance review.

Numero d'incarto III CKN 1166/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by partners of a civil partnership against a lower court judgment ordering them to repay overpaid road construction fees. The plaintiff, a municipality, argued they had paid 14,382.84 PLN exceeding the contractual amount, while the defendants contested the appeal on procedural grounds. The court ruled that because the disputed value of 6,088.32 PLN fell below the 10,000 PLN threshold for commercial cases, cassation was inadmissible under the law applicable at the time.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 393 pkt 1 k.p.c.; Art. 2 ust. 1 ustawy o działalności gospodarczej; Cassation is inadmissible in commercial civil cases where the subject matter value does not reach ten thousand zlotys.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation inadmissibility commercial case threshold civil partnership partners overpayment recovery municipal liability

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 393 k.p.c.
Zgodnie z art. 393 k.p.c., jeżeli zaskarżone orzeczenie nie narusza w sposób
art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego
ma zastosowanie na podstawie art. 5 ust.
art. 2 ustawy z 24 maja 1989 r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych
gospodarczej bądź nie gospodarczej (art. 2 ustawy z 24 maja 1989 r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych, Dz.
art. 2 ustawy z 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej
gospodarczej bądź nie gospodarczej (art. 2 ustawy z 24 maja 1989 r.
art. 9 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
gminą, należy mieć również na uwadze art. 9 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, jedn.
art. 98 k.p.c.
postępowania rozstrzygnięto stosownie do art. 98 i art.
art. 108 §1 k.p.c.
98 i art. 108 §1 k.p.c. w związku
art. 393 k.p.c
Zgodnie z art. 393 k.p.c., jeżeli zaskarżone orzeczenie nie narusza w sposób
art. 393 pkt 1 k.p.c
względzie jest art. 393 pkt 1 k.p.c.
art. 4792 k.p.c
4791 i art. 4792 k.p.c., a gdy strona jest

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
post. SN z 16 kwietnia 1998 r., III CZ 45/98
post. SN z 16 kwietnia 1998 r., III CZ 45/98, OSN 1998/11, poz.
post. SN z 29 grudnia 1998 r., I PZ 67/98
ograniczenia dopuszczalności kasacji z Konstytucją – post. SN z 29 grudnia 1998 r., I PZ 67/98,
wyrok NSA z 12 lutego 1996 r., II S.A. 1912/94
w szczególności wyrok NSA z 12 lutego 1996 r., II S.A. 1912/94, „Prawo Gospodarcze”
uchw. SN z 30 listopada 1992 r., III CZP 134/92
uchw. SN z 9 marca 1993 r., III CZP 156/92
79; uchw. SN z 9 marca 1993 r., III CZP 156/92,
uchw. SN z 6 sierpnia 1996 r., III CZP 84/96
152; uchw. SN z 6 sierpnia 1996 r., III CZP 84/96, OSN 1996/11,
uchw. SN z 11 października 1996 r., III CZP 110/96
150; uchw. SN z 11 października 1996 r., III CZP 110/96, OSN 1997/2, poz.
III CZP 49/00
Supreme Court allows denial of cassation review for judgments issued before the new Civil Procedure Code took effect.
III CZP 134/92
III CZP 134/92, OSN 1993/5, poz.
III CZP 156/92
SN z 9 marca 1993 r., III CZP 156/92,

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CKN 1166/98

POSTANOWIENIE

Dnia 16 marca 2001 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN

Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa Gminy P.

przeciwko T. Z., K. Z. i J. Z.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 marca 2001 r.,

na skutek kasacji pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 2 września 1998 r., sygn. akt I ACa […],

1) odrzuca kasację,

2) zasądza od pozwanych na rzecz strony powodowej 500 (pięćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Sygn. akt III CKN 1166/98

Uzasadnienie

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny zasądził solidarnie od pozwanych,

jako wspólników spółki cywilnej „B.”, 6088,32 zł. O tyle uwzględnił żądanie powodowej Gminy o zwrot nienależnego świadczenia. Gmina twierdziła, że zapłaciła pozwanym 14382,84 zł więcej niż wynosiło należne im wynagrodzenie na podstawie

umów o wykonanie robót drogowych, zawartych z Gminą 1 marca 1993 r.

Pozwani zaskarżyli wyrok Sądu Apelacyjnego kasacją, podnosząc określone

bliżej zarzuty.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia

17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, której nadano moc zasady prawnej, art. 393

k.p.c. ma zastosowanie na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 2000 r.

o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. nr 48, poz. 554) także do

kasacji od orzeczeń sądów drugiej instancji, wydanych przed 1 lipca 2000 r.

Zgodnie z art. 393 k.p.c., jeżeli zaskarżone orzeczenie nie narusza w sposób

oczywisty prawa ani nie zachodzi nieważność postępowania (§2), Sąd Najwyższy

może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, gdy w sprawie nie występuje

istotne zagadnienie prawne ani nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych

budzących wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów a kasacja jest oczywiście bezzasadna (§1). W myśl art. 393 7 k.p.c., o odmowie

przyjęcia kasacji do rozpoznania Sąd Najwyższy orzeka na posiedzeniu niejawnym

w składzie jednego sędziego (§1). W tym samym składzie Sąd Najwyższy może

także odrzucić kasację, gdy ulegała ona odrzuceniu przez sąd drugiej instancji (§2).

Odrzucenie kasacji od orzeczenia sądu drugiej instancji wydanego przed 1 lipca

2000 r. może oczywiście nastąpić tylko z przyczyn przewidzianych w prawie obowiązującym przed wymienioną datą. Jednym z przepisów miarodajnych w tym

względzie jest art. 393 pkt 1 k.p.c. w pierwotnym brzmieniu.

Otóż według tego przepisu, kasacja nie przysługuje w sprawach o świadczenie,

w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięć tysięcy złotych,

a w sprawach gospodarczych – niż dziesięć tysięcy złotych. Założeniem tej regulacji jest zbędność orzekania przez trzecią instancję w sprawach o mniejszej wadze

majątkowej (zob. post. SN z 16 kwietnia 1998 r., III CZ 45/98, OSN 1998/11, poz.

186, a co do zgodności przewidzianego w art. 393 pkt 1 k.p.c. ograniczenia dopuszczalności kasacji z Konstytucją – post. SN z 29 grudnia 1998 r., I PZ 67/98,

OSNAP 2000/2, poz. 65). Należy przy tym pamiętać, iż decydująca jest wartość

przedmiotu zaskarżenia określona w sposób odpowiadający stosownym przepisom

(art. 393 pkt 1 in fine k.p.c.), jak też prawidłowo dokonana kwalifikacja sprawy jako

gospodarczej bądź nie gospodarczej (art. 2 ustawy z 24 maja 1989 r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych, Dz. U nr 33, poz. 175, ze zm.; art. 2

ustawy z 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej, Dz. U. nr 41, poz. 324, ze

zm. (zob. też art. 2 ustawy z 19 listopada 1999 r. – Prawo działalności gospodarczej, Dz. U. nr 101, poz. 1178 ze zm.); art. 4791 i art. 4792 k.p.c., a gdy strona jest

gminą, należy mieć również na uwadze art. 9 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, jedn. tekst Dz. U. z 1996 r. nr 13, poz. 74 ze zm.).

Przedsiębiorcami mogą być także wspólnicy spółki cywilnej (co do stanu prawnego

sprzed wejścia w życie ustawy – Prawo działalności gospodarczej zob. w szczególności wyrok NSA z 12 lutego 1996 r., II S.A. 1912/94, „Prawo Gospodarcze”

1996/5, poz. 31). Także gminę, w zakresie, w jakim ona administruje określonym

mieniem w związku z realizacją swoich zadań, uważa się za podmiot prowadzący

działalność gospodarczą (zob. w szczególności uchw. SN z 30 listopada 1992 r.,

III CZP 134/92, OSN 1993/5, poz. 79; uchw. SN z 9 marca 1993 r., III CZP 156/92,

OSN 1993/9, poz. 152; uchw. SN z 6 sierpnia 1996 r., III CZP 84/96, OSN 1996/11,

poz. 150; uchw. SN z 11 października 1996 r., III CZP 110/96, OSN 1997/2, poz.

17).

Z dokonanych ustaleń wynika, że rozpoznawana sprawa wynika ze stosunku cywilnego (o zwrot nienależnego świadczenia) między przedsiębiorcami, powstałego

w zakresie prowadzonej przez nich działalności gospodarczej, a zatem jest sprawą

gospodarczą w świetle właściwych przepisów, w tym także art. 393 pkt 1 k.p.c.

w pierwotnym brzmieniu. Powyższej oceny nie uchyla fakt, że rozpoznawana sprawa nie toczyła się przed sądem gospodarczym, gdyż, jak już zaznaczono, o dopuszczalności kasacji z punktu widzenia art. 393 pkt 1 k.p.c. w pierwotnym brzmie-

niu decyduje prawidłowa kwalifikacja sprawy, a nie stan, który powstał w wyniku błędnego nadania biegu sprawie. Tak samo - należy dodać – rzecz przedstawia

się w świetle aktualnie obowiązującego art. 3921 § 1 k.p.c.

Wobec tego, że rozpoznawana sprawa jest sprawą gospodarczą o świadczenie,

w której wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego wynosi 6088,32 zł, tj. nie

osiąga kwoty dziesięciu tysięcy złotych, należało orzec jak w sentencji. O kosztach

postępowania rozstrzygnięto stosownie do art. 98 i art. 108 §1 k.p.c. w związku

z § 15 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r.

w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. nr 154, poz. 1013 ze zm.).

aw

jb.