Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CKN 1036/98 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on lease termination, upholding lower court's factual findings on replacement housing suitability.

Numero d'incarto III CKN 1036/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the tenant against the lower court's termination of the residential lease. The tenant argued procedural errors and challenged the factual assessment that the new apartment met the requirements for temporary relocation. The court rejected these claims, emphasizing that the cassation court reviews only legal issues and cannot overturn the appellate court's comprehensive evaluation of evidence regarding the new dwelling's suitability.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 378 § 2 k.p.c.; Art. 233 § 1 k.p.c.: The cassation court acts as a court of law, not of facts, and may not overturn the appellate court's evaluation of evidence unless it violates specific procedural rules governing such assessment.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal residential lease termination replacement housing evaluation of evidence court of law vs facts

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 33 ust. 1 ustawy z 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkaniowych
się sporny lokal (art. 33 i 35 ustawy z 2 lipca 1994 r.
Art. 35 ust. 1 ustawy z 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkaniowych
Art. 84 k.c.
jej konstrukcję formalno-prawną, że powołanie się w niej na naruszenie art. 84
Art. 233 § 1 k.p.c.
378 § 2 kpc i art. 233 § 1 kpc pełnomocnik
Art. 378 § 2 k.p.c.
postępowania w postaci art. 378 § 2 kpc i art.
Art. 393 § 1 k.p.c.
oddaleniu na mocy art. 39312 kpc.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CKN 1036/98

W Y R O K

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 grudnia 2000 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN - Antoni Górski (spraw.)

Sędziowie:

SN - Henryk Pietrzkowski

SN - Marek Sychowicz

Protokolant: Iwona Budzik

po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2000 r.

na rozprawie sprawy z powództwa W. M.

przeciwko W. P.

o rozwiązanie umowy najmu lokalu,

na skutek kasacji pozwanej

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w S.

z dnia 28 maja 1998 r., sygn. akt I Ca […]

oddala kasację.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 16 marca 2000 r. Sąd Rejonowy w S. rozwiązał łączący

strony stosunek najmu i nakazał pozwanej aby opróżniła i wydała powodowi

w terminie 14-tu dni od uprawomocnienia się tego wyroku lokal mieszkalny

stanowiący przedmiot najmu i przeniosła się na koszt powoda do wskazanego

w wyroku lokalu zamiennego. Z uzasadnienia tego orzeczenia wynika, że

podstawą uwzględnienia powództwa była konieczność wykonania przez

wynajmującego powoda kapitalnego remontu całego domu, w którym znajduje

się sporny lokal (art. 33 i 35 ustawy z 2 lipca 1994 r. o najmie lokali

mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych - Dz.U. Nr 105 z 1994 r. ze zm.).

Apelacja pozwanej od tego rozstrzygnięcia została uwzględniona wyrokiem

Sądu Okręgowego w S. z 28 maja 1998 r. jedynie przez przesunięcie terminu

wydania spornego lokalu na dzień 1 sierpnia 1998 r., natomiast w części,

w której

kwestionowała

samą

zasadę

powództwa

została

oddalona,

jako niesłuszna.

W kasacji od tego wyroku opartej na podstawie naruszenia przepisów

postępowania w postaci art. 378 § 2 kpc i art. 233 § 1 kpc pełnomocnik

pozwanej wnosił o uchylenie skarżonego wyroku i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania Sądowi Odwoławczemu lub Sądowi pierwszej

instancji.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Przede wszystkim należy stwierdzić, uwzględniając całą treść kasacji oraz

jej konstrukcję formalno-prawną, że powołanie się w niej na naruszenie art. 84

kc jest nieporozumieniem. Przepis ten dotyczy bowiem czynności prawnych

materialnych, a nie procesowych. Skoro zaś w kasacji kwestionuje się

prawidłowość odczytania przez Sąd właściwej treści zeznań przesłuchanej

w charakterze strony pozwanej, to w takim kontekście art. 84 kc nie może mieć

w ogóle zastosowania. Dlatego też odwoływanie się do niego w kasacji jest

błędne i tym samym nieskuteczne.

Nie można też podzielić zastrzeżeń pozwanej co do dokonanej przez Sąd oceny

materiału dowodowego zebranego w sprawie. Z istoty postępowania

kasacyjnego wynika, że orzekający w nim Sąd Najwyższy jest Sądem co do

prawa, a nie co do faktów. Podstawą jego wyrokowania pozostają więc ustalenia

dokonane przez sąd drugiej instancji. Kwestionowanie prawidłowości tych

ustaleń przez podniesienie w kasacji zarzutu uchybienia art. 233 § 1 kpc może

być skuteczne tylko wyjątkowo, kiedy sąd odwoławczy, będący przecież

w systemie apelacyjnym instancją merytoryczną, naruszy przewidziane w tym

przepisie zasady, którymi powinien się kierować przy dokonywaniu oceny

dowodów i wyprowadzaniu na podstawie tej oceny ustaleń. Wedle tego przepisu

ocena ta powinna być całościowa i wszechstronna - i jak się powszechnie

przyjmuje - pozostawać w zgodzie z zasadami poznania naukowego,

doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania. Autor kasacji niczym nie

wykazał, aby w zaskarżonym orzeczeniu doszło do naruszenia którejś z tych

zasad. W szczególności niesłuszne są jego zastrzeżenia co do tego, że wskazany

przez powoda lokal spełnia wymogi lokalu zamiennego, zdatnego do

przeprowadzenia się tam powódki. Mieści się on w nowo wybudowanym domu

przez powoda, a jego pełną przydatność do zamieszkania potwierdził świadek

M. L. - specjalista od spraw budownictwa i architektury, a także Nadzór

Budowlany Urzędu Rejonowego w S.. W tej sytuacji oświadczenie pozwanej

wyrażające gotowość czasowej przeprowadzki do tego lokalu dopełniało tylko

prawidłowości ustaleń Sądu w tym przedmiocie. Późniejsza zmiana stanowiska

pozwanej co do tej kwestii i uznanie, że lokal ten nie spełnia jednak standardów

lokalu zamiennego nie może skutecznie zakwestionować ocen Sądu,

a zastosowana przez skarżącego formuła prawna dla tej zmiany stanowiska

pozwanej

wskazująca,

że

wcześniej

złożyła

ona

oświadczenie

woli

pod wpływem błędu, jest, o czym już wspomniano, oczywiście błędna.

Dlatego też podniesiony w kasacji zarzut naruszenia art. 233 § 1 kpc jest

nietrafny. Tym samym bezpodstawne są też pretensje skarżącego o naruszenie

art. 378 § 1 kpc „poprzez nie rozpoznanie zarzutu apelacji dotyczącego

uchybienia art. 84 kc przez przyjęcie, że W. P. złożyła oświadczenie woli

w formie zeznań w trybie art. 299 kpc wolne od błędów co do treści czynności

prawnej w przedmiocie nie kwestionowania opinii M. L.” (...).

W rezultacie kasacja, jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, podlegała

oddaleniu na mocy art. 39312 kpc.

aw

jb.