Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CK 348/04 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for retrial due to missed statutory time limits and discoverable evidence.

Numero d'incarto III CK 348/04
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding a paternity dispute, upholding the lower court's rejection of a retrial request. Although new DNA evidence excluded paternity, the court found the appellant knew of this opinion in January 2003 but filed the retrial request in September, missing the statutory deadline. The court ruled that evidence which was discoverable and available during the proceedings cannot serve as a basis for retrial under the relevant civil procedure code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 407 k.p.c.: A request for retrial based on new evidence is inadmissible if the evidence was discoverable during the proceedings and the party failed to present it due to negligence, or if the request is filed after the expiration of the statutory time limit for filing such a request.

Parole chiave

Generato dall'IA
paternity dispute DNA evidence retrial request statutory time limits discoverable evidence civil procedure code negligence

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3 of the Act of 22 December 2004 on amending the Civil Procedure Code and the Act on the Organization of Common Courts
i w numeracji obowiązującej przed dniem 6 lutego 2005 r. (art. 3 ustawy z dnia 22
art. 403 § 2 of the Civil Procedure Code
podstawę z art. 403 § 2 k.p.c.
art. 407 of the Civil Procedure Code
przyjmując, że wniesiona została ona po upływie trzymiesięcznego terminu z art. 407
art. 393 § 13 of the Civil Procedure Code
oddaleniu (art. 39313 k.p.c.).
art. 403 § 2 k.p.c
podstawę z art. 403 § 2 k.p.c.
art. 407 k.p.c
Skarżący trafnie zarzucił naruszenie art. 407 k.p.c.
art. 39313 k.p.c
oddaleniu (art. 39313 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 17 stycznia 2001 r., IV CKN 1515/00
nieujawnialne (postanowienie SN z dnia 17 stycznia 2001 r., IV CKN 1515/00, niepubl.).
postanowienie SN z dnia 12 lutego 2004 r., V CZ 158/03
postanowienie SN z dnia 4 marca 2005 r., III CZ 134/04
(postanowienie SN z dnia 4 marca 2005 r., III CZ 134/04, niepubl.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CK 348/04

POSTANOWIENIE

Dnia 6 kwietnia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Domińczyk (przewodniczący)

SSN Bronisław Czech (sprawozdawca)

SSN Stanisław Dąbrowski

w sprawie ze skargi T. K. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa J. G. i

małoletniego M. G. działającego przez matkę J. G.

przeciwko T. K.

o ustalenie ojcostwa i roszczenia z ojcostwem związane, po rozpoznaniu w Izbie

Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 kwietnia 2005 r., kasacji T. K. od

postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 marca 2004 r., sygn. akt XI CzR (…),

oddala kasację.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 13 maja 2002 r. ustalił, ze pozwany jest ojcem

małoletniego M. G. urodz. 22 czerwca 1999 r. oraz orzekł o roszczeniach związanych z

tym ustaleniem. Wyrok ten wydany został po przeprowadzeniu m.in. dowodu z

dwukrotnych badań DNA (w C.(...) oraz w Katedrze i Zakładzie Medycyny Sądowej AM

w L.), które ustaliły, że prawdopodobieństwo ojcostwa pozwanego w stosunku do

wymienionego dziecka jest wyższe od 99.99 % i tym samym graniczy z pewnością.

Apelację pozwanego od tego wyroku oddalił Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia

22 października 2002 r.

Pozwany wniósł 9 grudnia 2002 r. kasację od wyroku Sądu Okręgowego,

a w piśmie procesowym z 23 stycznia 2003 r. uzupełnił ją przedstawiając wynik badań

DNA z dnia 8 stycznia 2003 r., wykonanych przez Instytut Badań DNA w W. na zlecenie

swojej matki Ł. K., która dostarczyła próbkę z materiałem genetycznym pochodzącym

od ojca i oraz od dziecka (próbkę ze śladami śliny). Badania te wykluczają ojcostwo

pozwanego

wobec

dziecka,

jednak

potwierdzenie

tego

wykluczenia

wymaga

przeprowadzenia badań odnoszących się do ojca, matki i dziecka, przy ich

równoczesnym

stawieniu

się

celem

protokolarnego

pobrania

próbek

oraz

protokolarnego stwierdzenia tożsamości wymienionych osób.

Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 17 czerwca 2003 r. na posiedzeniu

niejawnym odrzucił kasację pozwanego. Odpis tego postanowienia doręczony został

pełnomocnikowi pozwanego w dniu 27 sierpnia 2003 r.

Pełnomocnik pozwanego w dniu 17 września 2003 r. wniósł skargę o wznowienie

postępowania, powołując wymienioną opinię z Instytutu Badań DNA w W., jako

podstawę z art. 403 § 2 k.p.c.

Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 31 grudnia 2003 r. odrzucił skargę

przyjmując, że wniesiona została ona po upływie trzymiesięcznego terminu z art. 407

k.p.c., albowiem pozwany już w styczniu 2003 r. wiedział o opinii z Instytutu Badań DNA

w W., a skargę o wznowienie wniósł dopiero 17 września 2003 r.

Sąd Okręgowy w K., postanowieniem zaskarżonym kasacją, oddalił zażalenie

pozwanego, podzielając argumentację Sądu Rejonowego.

Pozwany w kasacji od postanowienia Sądu Okręgowego zarzucił naruszenie art.

407 k.p.c. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie mają zastosowanie przepisy dotyczące kasacji w brzmieniu

i w numeracji obowiązującej przed dniem 6 lutego 2005 r. (art. 3 ustawy z dnia 22

grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy –

Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98).

Skarżący trafnie zarzucił naruszenie art. 407 k.p.c. przez jego błędną wykładnię.

Jest bowiem powszechnie przyjęte, że termin do wniesienia skargi o wznowienie

postępowania w żadnym wypadku nie może rozpocząć biegu przed uprawomocnieniem

się orzeczenia, którego dotyczy skarga. W świetle przepisów o kasacji obowiązujących

przed dniem 6 lutego 2005 r. kasacja przysługiwała od nieprawomocnych orzeczeń sądu

drugiej instancji. Wymieniony wyrok, Sądu Okręgowego, uprawomocnił się zatem 17

czerwca 2003 r. (postanowienie Sądu Najwyższego o odrzuceniu kasacji). Pozwany o

odrzuceniu jego kasacji dowiedział się 27 sierpnia 2003 r., zaś skargę wniósł 17

września 2003 r., a więc w ustawowym terminie z art. 407 k.p.c. Mimo zasadności

podniesionego zarzutu kasacja nie może być uwzględniona.

Podstawą wznowienia z art. 403 § 2 k.p.c., na którą powołuje się skarżący, mogą

być tylko okoliczności w poprzednim postępowaniu w ogóle nie ujawnione i wówczas

nieujawnialne (postanowienie SN z dnia 17 stycznia 2001 r., IV CKN 1515/00, niepubl.).

Określona w powołanym przepisie podstawa skargi o wznowienie postępowania nie

zachodzi, jeżeli w poprzednim postępowaniu istniała obiektywna możliwość powołania

się na okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, a zaniechanie strony w tym

przedmiocie było następstwem jej zaniedbań (postanowienie SN z dnia 12 lutego 2004

r., V CZ 158/03, niepubl.). Fakty „ujawnialne”, czyli te, które strona powinna znać, tj.

miała możliwość dostępu do nich, nie są objęte hipotezą art. 403 § 2 k.p.c.

(postanowienie SN z dnia 4 marca 2005 r., III CZ 134/04, niepubl.).

Skarżący niczym nie wykazał, a nawet nie twierdzi, że przed zakończeniem

postępowania, na etapie w którym dopuszczalne było przedstawiać dowody, nie miał

możliwości uzyskania opinii w przedmiocie badania DNA na podstawie próbki

zawierającej ślinę dziecka.

Powyższe świadczy o tym, że pozwany nie powołał ustawowej podstawy

wznowienia, wymienionej w art. 403 § 2 k.p.c., i z tej przyczyny zaskarżone

postanowienie, mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Kasacja podlega przeto

oddaleniu (art. 39313 k.p.c.).