Supreme Court dismisses appeal for retrial due to missed statutory time limits and discoverable evidence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding a paternity dispute, upholding the lower court's rejection of a retrial request. Although new DNA evidence excluded paternity, the court found the appellant knew of this opinion in January 2003 but filed the retrial request in September, missing the statutory deadline. The court ruled that evidence which was discoverable and available during the proceedings cannot serve as a basis for retrial under the relevant civil procedure code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 403 § 2 k.p.c.; Art. 407 k.p.c.: A request for retrial based on new evidence is inadmissible if the evidence was discoverable during the proceedings and the party failed to present it due to negligence, or if the request is filed after the expiration of the statutory time limit for filing such a request.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CK 348/04
POSTANOWIENIE
Dnia 6 kwietnia 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Domińczyk (przewodniczący)
SSN Bronisław Czech (sprawozdawca)
SSN Stanisław Dąbrowski
w sprawie ze skargi T. K. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa J. G. i
małoletniego M. G. działającego przez matkę J. G.
przeciwko T. K.
o ustalenie ojcostwa i roszczenia z ojcostwem związane, po rozpoznaniu w Izbie
Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 kwietnia 2005 r., kasacji T. K. od
postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 marca 2004 r., sygn. akt XI CzR (…),
oddala kasację.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 13 maja 2002 r. ustalił, ze pozwany jest ojcem
małoletniego M. G. urodz. 22 czerwca 1999 r. oraz orzekł o roszczeniach związanych z
tym ustaleniem. Wyrok ten wydany został po przeprowadzeniu m.in. dowodu z
dwukrotnych badań DNA (w C.(...) oraz w Katedrze i Zakładzie Medycyny Sądowej AM
w L.), które ustaliły, że prawdopodobieństwo ojcostwa pozwanego w stosunku do
wymienionego dziecka jest wyższe od 99.99 % i tym samym graniczy z pewnością.
Apelację pozwanego od tego wyroku oddalił Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia
22 października 2002 r.
Pozwany wniósł 9 grudnia 2002 r. kasację od wyroku Sądu Okręgowego,
a w piśmie procesowym z 23 stycznia 2003 r. uzupełnił ją przedstawiając wynik badań
DNA z dnia 8 stycznia 2003 r., wykonanych przez Instytut Badań DNA w W. na zlecenie
swojej matki Ł. K., która dostarczyła próbkę z materiałem genetycznym pochodzącym
od ojca i oraz od dziecka (próbkę ze śladami śliny). Badania te wykluczają ojcostwo
pozwanego
wobec
dziecka,
jednak
potwierdzenie
tego
wykluczenia
wymaga
przeprowadzenia badań odnoszących się do ojca, matki i dziecka, przy ich
równoczesnym
stawieniu
się
celem
protokolarnego
pobrania
próbek
oraz
protokolarnego stwierdzenia tożsamości wymienionych osób.
Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 17 czerwca 2003 r. na posiedzeniu
niejawnym odrzucił kasację pozwanego. Odpis tego postanowienia doręczony został
pełnomocnikowi pozwanego w dniu 27 sierpnia 2003 r.
Pełnomocnik pozwanego w dniu 17 września 2003 r. wniósł skargę o wznowienie
postępowania, powołując wymienioną opinię z Instytutu Badań DNA w W., jako
podstawę z art. 403 § 2 k.p.c.
Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 31 grudnia 2003 r. odrzucił skargę
przyjmując, że wniesiona została ona po upływie trzymiesięcznego terminu z art. 407
k.p.c., albowiem pozwany już w styczniu 2003 r. wiedział o opinii z Instytutu Badań DNA
w W., a skargę o wznowienie wniósł dopiero 17 września 2003 r.
Sąd Okręgowy w K., postanowieniem zaskarżonym kasacją, oddalił zażalenie
pozwanego, podzielając argumentację Sądu Rejonowego.
Pozwany w kasacji od postanowienia Sądu Okręgowego zarzucił naruszenie art.
407 k.p.c. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W sprawie mają zastosowanie przepisy dotyczące kasacji w brzmieniu
i w numeracji obowiązującej przed dniem 6 lutego 2005 r. (art. 3 ustawy z dnia 22
grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy –
Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98).
Skarżący trafnie zarzucił naruszenie art. 407 k.p.c. przez jego błędną wykładnię.
Jest bowiem powszechnie przyjęte, że termin do wniesienia skargi o wznowienie
postępowania w żadnym wypadku nie może rozpocząć biegu przed uprawomocnieniem
się orzeczenia, którego dotyczy skarga. W świetle przepisów o kasacji obowiązujących
przed dniem 6 lutego 2005 r. kasacja przysługiwała od nieprawomocnych orzeczeń sądu
drugiej instancji. Wymieniony wyrok, Sądu Okręgowego, uprawomocnił się zatem 17
czerwca 2003 r. (postanowienie Sądu Najwyższego o odrzuceniu kasacji). Pozwany o
odrzuceniu jego kasacji dowiedział się 27 sierpnia 2003 r., zaś skargę wniósł 17
września 2003 r., a więc w ustawowym terminie z art. 407 k.p.c. Mimo zasadności
podniesionego zarzutu kasacja nie może być uwzględniona.
Podstawą wznowienia z art. 403 § 2 k.p.c., na którą powołuje się skarżący, mogą
być tylko okoliczności w poprzednim postępowaniu w ogóle nie ujawnione i wówczas
nieujawnialne (postanowienie SN z dnia 17 stycznia 2001 r., IV CKN 1515/00, niepubl.).
Określona w powołanym przepisie podstawa skargi o wznowienie postępowania nie
zachodzi, jeżeli w poprzednim postępowaniu istniała obiektywna możliwość powołania
się na okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, a zaniechanie strony w tym
przedmiocie było następstwem jej zaniedbań (postanowienie SN z dnia 12 lutego 2004
r., V CZ 158/03, niepubl.). Fakty „ujawnialne”, czyli te, które strona powinna znać, tj.
miała możliwość dostępu do nich, nie są objęte hipotezą art. 403 § 2 k.p.c.
(postanowienie SN z dnia 4 marca 2005 r., III CZ 134/04, niepubl.).
Skarżący niczym nie wykazał, a nawet nie twierdzi, że przed zakończeniem
postępowania, na etapie w którym dopuszczalne było przedstawiać dowody, nie miał
możliwości uzyskania opinii w przedmiocie badania DNA na podstawie próbki
zawierającej ślinę dziecka.
Powyższe świadczy o tym, że pozwany nie powołał ustawowej podstawy
wznowienia, wymienionej w art. 403 § 2 k.p.c., i z tej przyczyny zaskarżone
postanowienie, mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Kasacja podlega przeto
oddaleniu (art. 39313 k.p.c.).