Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CK 109/05 Generato dall'IA

Supreme Court quashes district court ruling on HOA resolutions, remanding case to district court due to jurisdictional error.

Numero d'incarto III CK 109/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's dismissal of the plaintiff's action to declare HOA resolutions void. The plaintiff argued the resolutions were invalid due to procedural defects, while the lower courts held they were unappealable under the Property Law. The Supreme Court ruled that the case concerned non-property rights, making the district court's jurisdiction invalid and remanding the matter to the district court.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 17 pkt 1 k.p.c.; Art. 379 pkt 6 k.p.c.: Resolutions of housing cooperatives may concern property or non-property rights; if they concern non-property rights, the district court lacks jurisdiction, rendering its proceedings void.

Parole chiave

Generato dall'IA
housing cooperative resolutions non-property rights district court jurisdiction void proceedings civil procedure code property law remand to lower court

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 17 pkt 1 k.p.c.
właściwym jest sąd okręgowy (art. 17 pkt 1 k.p.c.).
art. 379 pkt 6 k.p.c.
art. 39313 § 1 k.p.c.
(art. 39313 § 1 w zw. z art. 396 § 2 i art. 39319 k.p.c. oraz art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia
art. 396 § 2 k.p.c.
(art. 39313 § 1 w zw. z art. 396 § 2 i art. 39319 k.p.c. oraz art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia
art. 39319 k.p.c.
396 § 2 i art. 39319 k.p.c. oraz art.
art. 189 k.p.c.
Powódka w oparciu o art. 189 k.p.c. wnosiła o ustalenie, że uchwały podjęte
art. 25 ust. 1 i 1a ustawy o własności lokali
reguluje art. 25 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r.
art. 189 k.p.c
Powódka w oparciu o art. 189 k.p.c.
art. 3931 k.p.c
podstawach kasacyjnych określonych w art. 3931 k.p.c.
art. 379 pkt 6 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2003 r., I CK 339/02
postanowienie z dnia 7 listopada 2003 r., I CK 349/03
I CK 339/02
9 stycznia 2003 r., I CK 339/02, nie publ.
I CK 349/03

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CK 109/05

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 listopada 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Domińczyk (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Z. S.

przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej N.(...) przy ulicy B. w K.

o ustalenie, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 10

listopada 2005 r., kasacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 13 listopada

2003 r., sygn. akt II Ca (…),

uchyla zaskarżony wyrok oraz wyrok Sądu Rejonowego z dnia 5 czerwca 2003 r. I

C (…) w zakresie, w którym orzeczenia te odnoszą się do uchwał pozwanej

Wspólnoty Mieszkaniowej podjętych na zebraniu w dniu 14 marca 2002 r. o

numerach (…), znosi postępowanie sądowe w tej części i przekazuje sprawę w

tym przedmiocie Sądowi Okręgowemu w K. do rozpoznania jako Sądowi I - ej

instancji, pozostawiając temuż Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania

kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2003 r. Sąd Rejonowy oddalił powództwo Z. S.

przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. B. w K.

Powódka w oparciu o art. 189 k.p.c. wnosiła o ustalenie, że uchwały podjęte

przez Wspólnotę Mieszkaniową na zebraniach w dniach 14 marca 2002 r. i 11 kwietnia

2002 r. nie istnieją. Podniosła, że przedmiotowe uchwały nie istnieją z powodu braku

informacji w zawiadomieniu o zebraniu wspólnoty, że będzie głosowany wybór nowego

zarządu, jak również wskazała na nieprawidłowości przy głosowaniu nad nimi oraz na

sprzeczności między uchwałą nr (…)/2002 a uchwałą (…)/2002.

Sąd Rejonowy oddalił powództwo jako wniesione po upływie zawitego terminu do

zaskarżenia uchwał wspólnoty. W ocenie Sądu możliwość zaskarżania uchwał

podjętych przez właścicieli lokali wchodzących w skład wspólnoty mieszkaniowej

reguluje art. 25 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jedn. Dz. U. z

2000 r. Nr 80, poz. 903), który wyłącza zastosowanie art. 189 k.p.c.

Apelację powódki oddalił Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 13 listopada 2003

r. Sąd II instancji w całości podzielił ustalenia faktyczne oraz rozważania prawne

dokonane przez Sąd Rejonowy. Zdaniem Sądu przyjęcie odmiennego założenia,

dopuszczającego możliwość zaskarżania uchwał na podstawie nieograniczonego w

czasie powództwa z art. 189 k.p.c., stworzyłoby sytuację niepewności związanej z

możliwością

uchylania

uchwał

w

każdym

czasie

i możliwością

paraliżowania

prawidłowego sprawowania zarządu nieruchomością wspólną.

Wyrok Sądu Okręgowego zaskarżyła powódka kasacją, opartą na obu

podstawach kasacyjnych określonych w art. 3931 k.p.c. W ramach pierwszej z nich

zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe

zastosowanie polegające na dokonaniu błędnej wykładni art. 25 ust. 1 i 1 a ustawy o

własności lokali oraz niezastosowanie w sprawie art. 189 k.p.c. Natomiast w ramach

drugiej podstawy zarzuciła nieważność postępowania, polegającą na naruszeniu art.

379 pkt 6 k.p.c., na skutek rozpoznania sprawy przez sąd rejonowy, w której właściwy

jest sąd okręgowy. Na tych podstawach wnosiła o uchylenie skarżonego orzeczenia i

przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności rozważenia wymaga najdalej idący zarzut nieważności

postępowania. Kasacja powódki została przyjęta do rozpoznania w części nie

odrzuconej postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 listopada 2004 r., tj.

odnośnie do uchwały nr (…)/2002 dotyczącej przyjęcia sprawozdania finansowego

wspólnoty i udzielenia zarządowi absolutorium z prowadzonej przez niego działalności,

uchwały nr (…)/2002 dotyczącej wyboru nowego zarządu, uchwały nr (…)/2002

dotyczącej wyboru osób wchodzących w skład nowego zarządu oraz uchwały nr

(…)/2002 dotyczącej powołania Rady Wspólnoty. W pozostałym zakresie kasacja

dotycząca uchwał nr (…), jako uchwał o charakterze majątkowym, wobec uwzględnienia

wartości przedmiotu sporu określonego na 2.400 zł została odrzucona na podstawie art.

3935 k.p.c.

Uchwały podmiotów o strukturze korporacyjnej nie mają jednolitego charakteru,

wobec czego spraw ich dotyczących nie można generalnie zaliczyć do spraw o prawa

majątkowe lub o prawa niemajątkowe. O charakterze sprawy, która dotyczy uchwały

zarówno spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki akcyjnej, czy wspólnoty

mieszkaniowej decyduje treść tej uchwały (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

9 stycznia 2003 r., I CK 339/02, nie publ. postanowienie z dnia 7 listopada 2003 r., I CK

349/03, nie publ.). Jeżeli uchwała dotyczy praw majątkowych, sprawa toczy się o prawa

majątkowe, gdy jednak uchwała dotyczy praw niemajątkowych, sprawa toczy się o

prawa niemajątkowe.

Zakwalifikowanie

sprawy

o

ustalenie

nieistnienia

uchwał

wspólnoty

mieszkaniowej do spraw majątkowych bądź do spraw niemajątkowych decyduje

o właściwości rzeczowej sądu w tej sprawie. Jeżeli sprawa jest sprawą o prawa

majątkowe, sądem właściwym jest sąd rejonowy (art. 16 k.p.c.), chyba że wartość

przedmiotu sporu przewyższa 30.000 zł; wówczas sądem właściwym jest sąd okręgowy

(art. 17 pkt 4 k.p.c.). Jeżeli sprawa jest sprawą o prawa niemajątkowe, sądem

właściwym jest sąd okręgowy (art. 17 pkt 1 k.p.c.). Także w sytuacji, gdy zaskarżona

uchwała ma charakter mieszany, częściowo majątkowy i częściowo niemajątkowy,

właściwym do rozpoznania sprawy o uchylenie uchwały jest sąd okręgowy.

Nie ulega wątpliwości, że zaskarżony wyrok, w części, w której kasacja została

przyjęta

do

rozpoznania,

odnosi

się

do

uchwał,

które

dotyczą

sfery

praw

niemajątkowych. W świetle art. 17 pkt 1 k.p.c. rozpoznanie tych spraw, jako spraw o

charakterze

niemajątkowym,

należy

do

właściwości

sądów

okręgowych.

Zakwalifikowanie sprawy do spraw niemajątkowych ma procesowo doniosłe znaczenie.

Jeżeli bowiem sąd rejonowy orzeknie w sprawie, w której sąd okręgowy jest właściwy

bez względu na wartość przedmiotu sporu, to zachodzi nieważność postępowania (art.

379 pkt 6 k.p.c.). Przedmiotową sprawę w I instancji rozstrzygnął sąd rejonowy, co

powoduje nieważność postępowania.

Uwzględnienie zarzutu dotyczącego nieważności postępowania pozwoliło Sądowi

Najwyższemu rozpoznać kasację na posiedzeniu niejawnym, zwalniając jednocześnie

tenże Sąd z obowiązku rozpatrywania innych podniesionych w niej zarzutów (art. 393 8 §

2 k.p.c.).

Z

przytoczonych

względów

należało

uchylić

zaskarżony

wyrok,

znieść

postępowanie i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania

(art. 39313 § 1 w zw. z art. 396 § 2 i art. 39319 k.p.c. oraz art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia

2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o

ustroju sądów powszechnych, Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98).