Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II ZOW 21/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal after disciplinary official withdraws appeal, leaving acquittal decision unchallenged.

Numero d'incarto II ZOW 21/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland decided to leave the appeal filed by the Deputy Disciplinary Ombudsman without consideration due to its withdrawal. The original judgment had acquitted a judge from criminal charges and disciplinary offenses related to questioning the authority of the Supreme Court's disciplinary body. Since the appeal was voluntarily withdrawn by the opposing party, the court found no need to review the merits of the case or the application of the relevant statutes.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 431 § 1 k.p.k.; Art. 432 k.p.k.: A withdrawn appeal is deemed not filed, and the court must leave it without consideration, thereby upholding the original judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
withdrawal of appeal disciplinary proceedings judicial immunity acquittal Supreme Court procedural dismissal disciplinary ombudsman sanzione disciplinare dell'avvocato

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 431 § 1 k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 431 § 1 k.p.k. środek odwoławczy można cofnąć.Oświadczeniem z 14 października 2024 r.
Art. 432 k.p.k.
na podstawie art. 432 k.p.k. w z art.
Art. 128 Prawo o ustroju sądów powszechnych
w z art. 128 Prawo o ustroju sądów powszechnych w zw.
Art. 107 § 1 pkt 3 usp
od dokonania zarzucanych jej czynów wyczerpujących dyspozycję art. 107 § 1 pkt 3 usp;
art. 432 k.p.k
na podstawie art. 432 k.p.k.
art. 231 § 1 k.k
art. 438 pkt 1 k.p.k
Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych.Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił, na podstawie art. 438 pkt 1 k.p.k.
art. 431 § 1 k.p.k
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 431 § 1 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II ZOW 21/23 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący)‎SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)‎Ławnik SN Grzegorz GołębiowskiProtokolant Karolina Majewska po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu 10 czerwca 2025 r., w sprawie oświadczenia Włodzimierza Brazewicza - Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra Sprawiedliwości z 14 października 2024 r. o cofnięciu odwołania Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych z 9 marca 2023 r. od wyroku Sądu Najwyższego Izby Odpowiedzialności Zawodowej z 10 stycznia 2023 r., sygn. akt I ZSK 17/22, uniewinniającego obwinioną X. Y. od dokonania zarzucanych jej czynów wyczerpujących dyspozycję art. 107 § 1 pkt ‎3 usp, postanowił:

1. na podstawie art. 432 k.p.k. w z art. 128 Prawo o ustroju sądów powszechnych w zw. z art. 10 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym pozostawić bez rozpoznania, wobec jego cofnięcia, odwołanie Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych z 9 marca 2023 r. od wyroku Sądu Najwyższego Izby Odpowiedzialności Zawodowej z 10 stycznia 2023 r., sygn. akt I ZSK 17/22, uniewinniającego obwinioną X. Y. od dokonania zarzucanych jej czynów wyczerpujących dyspozycję art. 107 § 1 pkt 3 usp;

2. obciążyć Skarb Państwa kosztami postępowania. Grzegorz Gołębiowski Barbara Skoczkowska Zbigniew Korzeniowski UZASADNIENIEWyrokiem z 10 stycznia 2023 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I ZSK 17/22, Sąd Najwyższy uniewinnił sędzię Sądu Rejonowego [...] w W. – X. Y., od dokonania zarzucanych jej czynów, polegających na tym, że:1) 20 sierpnia 2021 r. w W. jako funkcjonariusz publiczny, sędzia przewodnicząca składu orzekającego w sprawie o sygnaturze akt [...] Sądu Rejonowego [...] w W., która rozpoznawana była na posiedzeniu w przedmiocie dalszego stosowania tymczasowego aresztowania oraz w przedmiocie wniosku obrońcy oskarżonego o uchylenie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, przekraczając swoje uprawnienia podjęła działania kwestionujące, istnienie stosunku służbowego sędziów Sądu Najwyższego Izby Dyscyplinarnej, skuteczność ich powołania i umocowanie konstytucyjnych organów Rzeczypospolitej Polskiej jakimi są Sąd Najwyższy Izba Dyscyplinarna i Krajowa Rada Sądownictwa, poprzez doprowadzenie do uchylenia przez Sąd, orzekający w składzie jednoosobowym, środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania w oparciu tylko o kwestionowanie, istnienia stosunku służbowego sędziów Sądu Najwyższego Izby Dyscyplinarnej, skuteczność ich powołania i umocowanie konstytucyjnych organów Rzeczypospolitej Polskiej jakimi są Sąd Najwyższy Izba Dyscyplinarna i Krajowa Rada Sądownictwa, działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego w postaci prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, wyczerpując również znamiona umyślnego przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego z art. 231 § 1 k.k., to jest o czyn z art. 107 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.

Prawo o ustroju sądów powszechnych; 2) 26 sierpnia 2021 r. w W. jako funkcjonariusz publiczny, sędzia przewodnicząca składu orzekającego w sprawie o sygnaturze akt [...] Sądu Rejonowego [...] w W., która rozpoznawana była na posiedzeniu wstępnym, przekraczając swoje uprawnienia podjęła działania kwestionujące, istnienie stosunku służbowego sędziów Sądu Najwyższego Izby Dyscyplinarnej, skuteczność ich powołania i umocowanie konstytucyjnych organów Rzeczypospolitej Polskiej jakimi są Sąd Najwyższy Izba Dyscyplinarna i Krajowa Rada Sądownictwa, poprzez doprowadzenie do wyłączeniu przez Sąd, orzekający w składzie jednoosobowym, sprawy jednego z oskarżonych do odrębnego rozpoznania w oparciu tylko o kwestionowanie, istnienia stosunku służbowego sędziów Sądu Najwyższego Izby Dyscyplinarnej, skuteczność ich powołania i umocowanie konstytucyjnych organów Rzeczypospolitej Polskiej jakimi są Sąd Najwyższy Izba Dyscyplinarna i Krajowa Rada Sądownictwa, działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego w postaci prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, wyczerpując również znamiona umyślnego przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego z art. 231 § 1 k.k., to jest o czyn z art. 107 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.

Prawo o ustroju sądów powszechnych;

3) od 23 do 30 listopada 2021 r. w W. jako funkcjonariusz publiczny, sędzia przewodnicząca składu orzekającego w sprawie o sygnaturze akt […] Sądu Rejonowego [...] w W., która rozpoznawana była na posiedzeniu w przedmiocie rozważenia umorzenia postępowania, przekraczając swoje uprawnienia podjęła działania kwestionujące, istnienie stosunku służbowego sędziów Sądu Najwyższego Izby Dyscyplinarnej, skuteczność ich powołania i umocowanie konstytucyjnych organów Rzeczypospolitej Polskiej jakimi są Sąd Najwyższy Izba Dyscyplinarna i Krajowa Rada Sądownictwa, poprzez doprowadzenie do umorzenia przez Sąd, orzekający w składzie jednoosobowym, postępowania karnego w oparciu tylko o kwestionowanie, istnienia stosunku służbowego sędziów Sądu Najwyższego Izby Dyscyplinarnej, skuteczność ich powołania i umocowanie konstytucyjnych organów Rzeczypospolitej Polskiej jakimi są Sąd Najwyższy Izba Dyscyplinarna i Krajowa Rada Sądownictwa, działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego w postaci prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, wyczerpując również znamiona umyślnego przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego z art. 231 § 1 k.k., to jest o czyn z art. 107 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.

Prawo o ustroju sądów powszechnychOdwołanie od tego orzeczenia wniósł 9 marca 2023 r. Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych.Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił, na podstawie art. 438 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, obrazę przepisów prawa materialnego, polegającą na wadliwym niezastosowaniu do ustalonego stanu faktycznego przepisu art. 107 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, co w rezultacie skutkowało uniewinnieniem obwinionej, mimo że zarzucane jej czyny wypełniały znamiona przewinień dyscyplinarnych w postaci działań kwestionujących istnienie stosunku służbowego sędziów, skuteczność powołania sędziów i umocowanie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, wyczerpując również znamiona umyślnych przestępstw ściganych ‎z oskarżenia publicznego z art. 231 § 1 k.k.Na podstawie art. 438 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, polegającą na wadliwym zastosowaniu do ustalonego stanu faktycznego przepisu art. 107 § 3 pkt 1 i pkt 3 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych i błędnym przyjęciu że zachowania obwinionej stanowiły tak zwany kontratyp dyscyplinarny, co w rezultacie skutkowało jej uniewinnieniem, mimo że zarzucane czyny wypełniały znamiona przewinień dyscyplinarnych w postaci działań kwestionujących istnienie stosunku służbowego sędziów, skuteczność powołania sędziów i umocowanie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, wyczerpując również znamiona umyślnych przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego z art. 231 § 1 k.k.Podnosząc te zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości, poprzez przyjęcie, że obwiniona sędzia jest winna popełnienia zarzucanych jej czynów i w konsekwencji wymierzenie jej kary złożenia z urzędu sędziego.Jako wniosek ewentualny wskazał uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Najwyższemu Izbie Odpowiedzialności Zawodowej Wydziałowi I.Oświadczeniem z 14 października 2024 r., sygn.

SD […], Rzecznik Dyscyplinarny Ministra Sprawiedliwości Włodzimierz Brazewicz cofnął odwołanie z 9 marca 2023 r., wniesione przez Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych, od wyroku Sądu Najwyższego Izby Odpowiedzialności Zawodowej z 10 stycznia 2023 r., sygn. akt I ZSK 17/22. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 431 § 1 k.p.k. środek odwoławczy można cofnąć.Oświadczeniem z 14 października 2024 r. Rzecznik Dyscyplinarny Ministra Sprawiedliwości Włodzimierz Brazewicz, cofnął odwołanie od wyroku Sądu Najwyższego Izby Odpowiedzialności Zawodowej z 10 stycznia 2023 r., sygn. akt I ZSK 17/22.

Pismo to zostało złożone skutecznie.Zgodnie z treścią art. 432 k.p.k. cofnięty środek odwoławczy sąd pozostawia bez rozpoznania.Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak w punkcie pierwszym postanowienia.[M. T.] [r.g.] Grzegorz Gołębiowski Barbara Skoczkowska Zbigniew Korzeniowski