Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II ZO 89/24 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal to waive court costs for indigent lawyer in disciplinary proceedings.

Numero d'incarto II ZO 89/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court granted an appeal to waive court costs for a former lawyer applicant facing disciplinary proceedings. The applicant argued severe financial hardship, citing a monthly income of 215.84 zł and lack of assets, while the court previously rejected the request based on the ability to pay a postage fee. The court overturned this, ruling that the argument limiting indigent parties to their current means is unreasonable and that enforcement costs would exceed the debt.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 206 § 2 k.k.w.; Art. 51 § 1 k.k.w.: The court may waive court costs for a party who demonstrates inability to pay without jeopardizing essential subsistence, rejecting arguments that minor past payments prove current solvency.

Parole chiave

Generato dall'IA
court costs waiver indigent party disciplinary proceedings lawyer applicant financial hardship enforcement costs Supreme Court spese di gratuito patrocinio

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 206 § 2 k.k.w.
II ZK 47/23 na podstawie art. 206 § 2 w zw.
Art. 51 § 1 k.k.w.
z art. 51 § 1 k.k.w. postanowił zażalenie uwzględnić i umorzyć w całości koszty sądowe za postępowanie kasacyjne, zasądzone od R.
art. 51 § 1 k.k
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II ZO 89/24 POSTANOWIENIE Dnia 3 grudnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 grudnia 2024 r. w sprawie R. M., zażalenia R. M. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 sierpnia 2024 r. o nieuwzględnieniu wniosku o umorzenie w całości kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne, zasądzonych od obwinionego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2024 r. w sprawie o sygn. II ZK 47/23 na podstawie art. 206 § 2 w zw. z art. 51 § 1 k.k.w. postanowił zażalenie uwzględnić i umorzyć w całości koszty sądowe za postępowanie kasacyjne, zasądzone od R.

M. postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2024 r. w sprawie o sygn. II ZK 47/23, w wysokości 20 (dwadzieścia) złotych. UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 27 czerwca 2024 r., sygn. akt II ZK 47/23, Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację obwinionego R. M. - byłego aplikanta radcowskiego od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych w Warszawie z dnia 19 stycznia 2023 r., sygn. akt […], utrzymującego w mocy orzeczenie Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych […] z dnia‎ 27 stycznia 2022 r., sygn. akt […], obciążając obwinionego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne, w tym wydatkami w kwocie 20 zł.

Wnioskiem z dnia 17 sierpnia 2024 r., R. M. zwrócił się do Sądu Najwyższego o zwolnienie go od obowiązku uiszczenia opłaty w wysokości 20 zł, wskazując, że nie jest w stanie wnieść tej opłaty bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie. Oświadczył ponadto, że nie posiada żadnego majątku, ‎a jego miesięczny dochód wynosi 215,84 zł. Wskazał też na konieczność ponoszenia kosztów rehabilitacji i leczenia.Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2024 r. sygn. akt II ZK 47/23 wniosku nie uwzględnił. Zażalenie na powyższe wniósł R.

M. wskazując, że jest osobą niepełnosprawną oraz bezdomną, a jego jedyny dochód w wysokości 215,84 zł pochodzi z […]. Sąd Najwyższy zważył co następuje:W świetle przedstawionych powyżej okoliczności i wbrew zaskarżonemu postanowieniu, wnioskodawca przedłożył stosowne dokumenty i wykazał, że uiszczenie przez niego wymagalnych należności sądowych byłoby bardzo utrudnione, zaś ewentualne wdrożenie postępowania egzekucyjnego nie zagwarantowałoby rezultatu w postaci zaspokojenia należności Skarbu Państwa, ‎z kolei koszty egzekucji znacznie przerosłyby egzekwowaną należność.

Przedstawiony natomiast argument w uzasadnieniu postanowienia z dnia ‎28 sierpnia 2024 r. sprowadzający się do tego, że skoro stać było obwinionego na zapłacenie operatorowi pocztowemu kwoty 6,80 zł za przesyłkę zawierającą wniosek o umorzenie kosztów, to stać go było na ich zapłacenie, jest całkowicie niezrozumiały i nie do zaakceptowania bowiem ogranicza ubogie strony do dochodzenia swoich praw lub też kontroli decyzji dla nich niekorzystnych. Dlatego też zażalenie R. M. zasługiwało na uwzględnienie. Kierując się powyższym orzeczono, jak na wstępie.[M.

T.][ał] ‎