Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II ZO 8/25 Generato dall'IA

Supreme Court rejects judge's recusal request based on media reports of refusal to rule in disciplinary chamber.

Numero d'incarto II ZO 8/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed a judge's request to recuse himself from a case regarding his own disciplinary immunity. The judge argued that media reports indicated he refused to rule in the Professional Responsibility Chamber, threatening fair trial rights. The court held that such information does not constitute a valid ground for recusal under Polish procedural law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 42 § 1 k.p.k.: Recusal is permitted only for enumerated circumstances raising justified doubts about impartiality; mere refusal to rule or media reports do not justify recusal.

Parole chiave

Generato dall'IA
recusal of judge impartiality doubts disciplinary immunity fair trial rights procedural law ricusazione del pubblico ministero abbandono del procedimento per infrazione stradale declinatoria di competenza

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 41 § 1 k.p.k.
II ZIZ 3/25 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 42 § 1 k.p.k.
z art. 42 § 1 k.p.k. a contrario postanowił: nie uwzględnić wniosku X.Y.
Art. 42 § 2 k.p.k.
40 k.p.k., wyłącza się, składając oświadczenie na piśmie do akt, a na jego miejsce wstępuje inny sędzia (art. 42 § 2 k.p.k.).
Art. 40 k.p.k.
Jeżeli sędzia uznaje, że zachodzi przyczyna wyłączająca go z mocy art. 40 k.p.k., wyłącza się, składając oświadczenie na piśmie do akt, a na jego miejsce wstępuje inny sędzia (art.
Art. 10 § 1 of the Act of 8 December 2017 on the Supreme Court
z art. 10 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r.
art. 177 § 1 k.k
za czyn z art. 177 § 1 k.k.
art. 41 § 1 k.p.k
II ZIZ 3/25 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 42 § 1 k.p.k
wniósł na podstawie art. 42 § 1 k.p.k., art.
art. 40 k.p.k
Jeżeli sędzia uznaje, że zachodzi przyczyna wyłączająca go z mocy art. 40 k.p.k., wyłącza się, składając oświadczenie na piśmie do akt, a na jego miejsce wstępuje inny sędzia (art.
art. 42 § 2 k.p.k
40 k.p.k., wyłącza się, składając oświadczenie na piśmie do akt, a na jego miejsce wstępuje inny sędzia (art. 42 § 2 k.p.k.).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II ZO 8/25 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska w sprawie sędziego Sądu Rejonowego w L. X.Y. w związku z zażaleniem Prokuratora Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia we Wrocławiu na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2024 r. sygn. I ZI 61/24 w przedmiocie odmowy zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Rejonowego w L. X.Y. za czyn z art. 177 § 1 k.k. (sygn. akt II ZIZ 3/25), wniosku X.Y. o wyłączenie SSN Krzysztofa Staryka od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt.

II ZIZ 3/25 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. a contrario postanowił: nie uwzględnić wniosku X.Y. o wyłączenie SSN Krzysztofa Staryka od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt. II ZIZ 3/25 UZASADNIENIEZastępca Prokuratora Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu wnioskiem z dnia 17 września 2024 r., sygn. akt […], zwrócił się do Sądu Najwyższego o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Rejonowego w L. X.Y. za czyn z art. 177 § 1 k.k.Sąd Najwyższy uchwałą z dnia 5 grudnia 2024 r., sygn.

I ZI 61/24 nie uwzględnił wniosku.Zażalenie na powyższą uchwałę wniósł Prokurator Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia we Wrocławiu wnosząc o jej zmianę. Sprawa ta została zarejestrowana w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej pod sygn. akt II ZIZ 3/25 zaś do jej rozpoznania został wyznaczony SSN Krzysztof Staryk. Pismem z dnia 5 lutego 2025 r. sędzia Sądu Rejonowego w L. X.Y. wniósł na podstawie art. 42 § 1 k.p.k., art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2024, poz.334, z późn. zm.) w zw. z art. 10 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.

U. z 2024 poz. 622) o wyłączenie SSN Krzysztofa Staryka od rozpoznania sprawy o sygn. II ZIZ 3/25 wskazując, że jak wynika z ogólnodostępnych przekazów medialnych sędzia Sądu Najwyższego Krzysztof Staryk odmawia orzekania w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej i nie stawia się ‎w sprawach dyscyplinarnych, kwestionując zasadność swojego orzekania we wskazanej Izbie, co powoduje, że istnieje wysokie prawdopodobieństwo graniczące z pewnością, że sprawa immunitetowa nie zostanie rozpoznana w żadnym terminie. W konsekwencji takie postępowanie może naruszać konwencyjne standardy rzetelnego procesu i ograniczać prawo strony do sądu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek nie jest zasadny i dlatego nie został uwzględniony.Zgodnie z treścią art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Wyłączenie następuje na żądanie sędziego, ‎z urzędu albo na wniosek strony (art. 42 § 1 k.p.k.). Jeżeli sędzia uznaje, że zachodzi przyczyna wyłączająca go z mocy art. 40 k.p.k., wyłącza się, składając oświadczenie na piśmie do akt, a na jego miejsce wstępuje inny sędzia (art. 42 § 2 k.p.k.). Wyłączenie z mocy prawa od udziału w sprawie następuje natomiast jedynie w sytuacji wystąpienia okoliczności określonych w art. 40 k.p.k. Oznacza to, że podstawą wniosku bądź żądania o wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy mogą być wyłącznie okoliczności enumeratywnie wskazane ‎w w/w przepisach.

Inne przyczyny niż określone w ustawie procesowej nie pozwalają na wyłączenie sędziego. Uwzględnienie wniosku bądź żądania opartego na innych przyczynach nie ma – w prawie polskim - umocowania prawnego i w oczywisty sposób ingeruje w zasadę niezmienności składu sądu. To zaś może prowadzić w konkretnych okolicznościach do rozpoznania sprawy przez sąd, którego skład zostanie ukształtowany wbrew obowiązującym w tej mierze regulacjom i w konsekwencji prowadzić do wystąpienia w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z powodu rozpoznania sprawy przez skład orzekający sprzeczny z przepisami prawa.Oczekiwanego skutku zatem nie może przynieść informacja wynikająca ‎z ogólnodostępnych przekazów medialnych, że SSN Krzysztof Staryk odmawia orzekania w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej.

Zarzut braku rozpoznania sprawy przy jednoczesnym jest wpływie do Izby Odpowiedzialności Zawodowej w dniu 16 stycznia 2025 r. wydaje się zbyt pochopnym. Ponadto nie ma racji wnioskujący, że SSN Krzysztof Staryk nie składał wniosków o jego wyłączenie, gdyż do chwili obecnej zostało rozpoznanych już sześć takich spraw.Odmowa orzekania przez sędziego, czyli sytuacja, w której sędzia nie podejmuje decyzji w sprawie lub odmawia jej rozpoznania, nie stanowi podstawy do złożenia wniosku o wyłączenie go od rozpoznania sprawy, bowiem sam fakt braku podejmowania czynności w danej sprawie, nawet jeśli wynika z zaniedbań sędziego, nie świadczy o jego stronniczości czy zależności.

W takich przypadkach strony mogą skorzystać z innych środków przewidzianych prawnie, takich jak skarga na przewlekłość postępowania. Podsumowując instytucja wyłączenia sędziego jest środkiem mającym na celu zapewnienie bezstronności postępowania i urzeczywistnienie się sprawiedliwego procesu, nie może stanowić narzędzia do przeciwdziałania opieszałości w prowadzeniu sprawy.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej. [M. T.][a.ł] ‎