Appeal against Supreme Court jurisdiction decision is inadmissible as no appeal remedy exists for such orders.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal filed by the defense lawyer against a prior order regarding the court's jurisdiction. The appellant argued for a transfer of the case to the Criminal Chamber, but the court noted that Polish criminal procedure law provides no appeal remedy for decisions on jurisdiction between chambers of the Supreme Court. Consequently, the court ruled that the appeal letter must be filed without processing and left in the case files.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 426 § 1 k.p.k.; Art. 28 ustawy o Sądzie Najwyższym: Appeals against Supreme Court decisions on jurisdiction are inadmissible as no statutory appeal remedy exists, and such disputes are resolved exclusively within the Supreme Court's internal jurisdictional framework.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II ZO 60/22 ZARZĄDZENIE Dnia 20 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz Pełniący obowiązki przewodniczącego Wydziału II Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego SSN Wiesław Kozielewicz zarządzam pismo z dnia 12 grudnia 2022 r., adw. M. J., które wpłynęło do Sądu Najwyższego w dniu 16 grudnia 2022 r., nazwane ,,zażalenie,” pozostawić w aktach sprawy o sygnaturze II Z0 60/22, bez podejmowania czynności procesowych.
UZASADNIENIE
Sad Najwyższy postanowieniem z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt II ZO 60/22, nie uwzględnił wniosku adw. M. J. – obrońcy obwinionego P. G. – sędziego Sądu Okręgowego w W., o stwierdzenie niewłaściwości Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego i przekazanie sprawy o sygn. akt II ZZ 4/22 do rozpoznania Izbie Karnej Sądu Najwyższego W dniu 16 grudnia 2022 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo z dnia 12 grudnia 2022 r. adw. M. J. nazwane ,,zażaleniem”, którym zaskarża w/w postanowienie. Zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k. od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Przepisy polskiej procedury karnej nie przewidują środka zaskarżenia na postanowienia Sądu Najwyższego wydane w przedmiocie właściwości, czy w kwestii przekazania sprawy do innej izby Sądu Najwyższego. Spory o właściwość między izbami Sądu Najwyższego są rozstrzygane w trybie art. 28 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym W orzecznictwie Sądu Najwyższego, od wielu już lat, jednolicie, przyjmuje się, że wniesienie środka odwoławczego od orzeczenia, które jest z mocy ustawy niezaskarżalne nie może wywoływać skutków prawnych i inicjować postępowania o charakterze dwuinstancyjnym, zmierzającym do zbadania dopuszczalności wniesienia takiego środka przez pryzmat przepisów art. 429 k.p.k. i art. 430 k.p.k..
Wypaczałoby to bowiem istotę postępowania odwoławczego (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 lipca 1994 r., sygn. akt II KO 52/94, OSNKW 1994, z. 9 – 10, poz. 62, z dnia 22 marca 2000 r., sygn. akt V KZ 23/2000, z dnia 13 czerwca 2000 r., sygn. akt III KZ 61/2000, z dnia 18 lipca 2000,r., sygn. akt IV KZ 52/2000, z dnia 31 marca 20005 r., sygn. akt IV KZ 9/05, OSNKW 2005, z. 4, poz. 38, z dnia 9 sierpnia 2007 r., sygn. akt WZ 27/07). W takiej sytuacji pismo określone przez stronę jako ,,zażalenie” należy pozostawić w aktach sprawy w trybie administracyjno – porządkowym, bez nadawania mu biegu procesowego (por. np. zarządzenia: przewodniczącego Wydziału VI z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. akt VI KZ 3/09 oraz sygn. akt VI KZ 4/09, przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 grudnia 2010 r., sygn. akt WZ 55/10, upoważnionych sędziów Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 2010 r., sygn. akt WZ 51/10 i z dnia 19 stycznia 2022 r., sygn. akt IV KZ 53/2).. [as]