Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II ZO 34/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal against disciplinary court's correction of clerical errors in a dismissal ruling.

Numero d'incarto II ZO 34/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense attorney's appeal against a disciplinary court's decision to correct clerical errors in a prior ruling. The court found that adding a specific legal basis and correcting the court's name were mere technical fixes that did not alter the substantive outcome of the dismissal. Consequently, the court ruled that such corrections are permissible and do not violate procedural rights.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 105 § 1 k.p.k.; Art. 413, 414, 418, 439 § 1 pkt 2 i 6 k.p.k.: The Supreme Court established that correcting obvious clerical errors in a judgment, such as adding a legal basis or fixing a court name, does not constitute a substantive change and is therefore permissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
clerical errors disciplinary proceedings substantive change procedural law dismissal of case correction of judgment procuratorate modifica della sentenza

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 105 § 1 k.p.k.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:1.obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na jego treść, a to przepisu art. 105 § 1 k.p.k. przez niezasadne przyjęcie, że błąd polegający na dodaniu słowa „w zw.
Art. 413 k.p.k.
Art. 414 k.p.k.
Art. 418 k.p.k.
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k.
Art. 145 § 1 pkt 1 lit. a Prawo o prokuraturze
Omyłka w poprawnej pisowni nazwy sądu dyscyplinarnego miała charakter ewidentny, nie budzi bowiem żadnych wątpliwości, że sprawę dyscyplinarną rozpatrywał sąd wskazany w art. 145 § 1 pkt 1 lit.
§ 120 ust. 1 i 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2019 r. – Regulamin urzędowania sądów powszechnych
§ 120 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2019 r. – Regulamin urzędowania sądów powszechnych
art. 105 § 1 k.p.k
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:1.obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na jego treść, a to przepisu art. 105 § 1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II KK 409/14
akt III KK 409/14, że „Istotą sprostowania nie jest zmiana pierwotnej treści wyroku, ale przywrócenie mu takiej postaci, jaką powinien mieć od początku”.
IV KK 347/09
III KK 409/14
Supreme Court quashes joint sentence for failure to correct prior conviction errors affecting total penalty calculation.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II ZO 34/24 POSTANOWIENIE Dnia 3 września 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie prokuratora Prokuratury Rejonowej […] w C. E. T.po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej w dniu czerwca 2024 r. na posiedzeniu bez udziału stron zażalenia obrońcy na postanowienie Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym z dnia 16 lutego 2024 r., sygn. akt […], w kwestii sprostowania oczywistych omyłek pisarskich w wyroku Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym z dnia 8 listopada 2023 r., sygn. akt […], oraz w uzasadnieniu tego wyroku postanowił nie uwzględnić zażalenia.

UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 16 lutego 2024 r. Sąd Dyscyplinarny przy Prokuratorze Generalnym sprostował oczywiste omyłki pisarskie zawarte w wyroku tego sądu z dnia 8 listopada 2023 r. wydanym w sprawie o sygn. akt […] w ten sposób, że:1.w pkt I. sentencji wyroku umarzającego postępowanie dyscyplinarne wobec znikomego stopnia społecznej szkodliwości czynu, w podstawie prawnej tego orzeczenia, dodał słowa „w zw. z art. 17 § 1 pkt 3) k.p.k.”, oraz z nazwy Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym zawartej w tym wyroku wyeliminował słowa „dla Prokuratorów”;2.w ostatnim zdaniu uzasadnienia wskazanego wyżej wyroku, w powołanej podstawie prawnej tego orzeczenia, dodał słowa „w zw. z art. 17 § 1 pkt 3) k.p.k.”.Zażalenie na to postanowienie wniósł obrońca obwinionej, zaskarżając je w całości.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:1.obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na jego treść, a to przepisu art. 105 § 1 k.p.k. przez niezasadne przyjęcie, że błąd polegający na dodaniu słowa „w zw. z art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.” jako podstawy prawnej umorzenia postępowania oraz wyeliminowanie z nazwy Sądu Dyscyplinarnego słowa „dla Prokuratorów” stanowi oczywistą omyłkę pisarską w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i w konsekwencji niezasadne jego sprostowanie w postaci wydania zaskarżonego postanowienia, podczas gdy taki błąd w swej istocie jest błędem merytorycznym i jego sprostowanie może nastąpić w toku kontroli instancyjnej;2.obrazę przepisów prawa procesowego, mających wpływ na jego treść, a to art. 413, 414, 418, 439 § 1 pkt 2 i 6 k.p.k., polegającą na bezprawnym, nieznanym przepisom ustawy, wyczerpującym znamiona czynu zabronionego przerobieniu w dniu 16 lutego 2024 r. treści oryginalnego wyroku z dnia 8 listopada 2023 r. poprzez wpisanie w jego treści Sądu Dyscyplinarnego Przy Prokuratorze Generalnym jako sądu orzekającego zamiast pierwotnego określenia sądu jako Sądu Dyscyplinarnego dla Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym oraz dopisaniu słowa „w zw.‎ z art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.” jako podstawy prawnej umorzenia „przez jednego ‎z członków składu orzekającego, który jednoosobowo podpisał przerobiony wyrok, bez podpisania go przez pozostałych członków składu orzekającego, co ustalono telefonicznie w sekretariacie Sądu Dyscyplinarnego w dniu ‎5 marca 2024 r., który nie został publicznie ogłoszony i który wydano ‎w składzie sprzecznym z zapisem w wyroku, co do pozostałych osób biorących udział w jego wydaniu, doręczonego stronom postępowania jako załącznik do postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej, co powoduje, że w obrocie prawnym są dwa wyroki z dnia 8 listopada 2023 r.‎ o różnej treści”.W konkluzji obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy – Izba Odpowiedzialności Zawodowej zważył, co następuje.Zażalenie należało uznać za niezasadne, zaś podniesione w nim zarzuty za nietrafne.Sprostowaniu w trybie art. 105 k.p.k. może podlegać każda omyłka pisarska niezależnie od jej doniosłości procesowej lub merytorycznego charakteru, jednak pod warunkiem, że w wyniku sprostowania nie dojdzie do zmiany orzeczenia lub zarządzenia o charakterze merytorycznym, gdyż taka zmiana jest możliwa jedynie w wyniku rozpoznania sprawy w granicach środka zaskarżenia.‎ I tak w Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. akt IV KK 347/09, wskazał (przykładowo) na możliwość sprostowania w omawianym trybie oczywistego błędu dotyczącego: umieszczenia nazwiska ławnika dodatkowego, oznaczenia osoby, na szkodę której zostało popełnione przestępstwo, daty popełnienia czynu, kwalifikacji prawnej, danych personalnych faktycznego sprawcy.W analizowanej sprawie pkt I sentencji wyroku Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym otrzymał pierwotnie następujące brzmienie:

„I. postępowanie dyscyplinarne przeciwko E. T. prokuratorowi Prokuratury Rejonowej […] w C. na podstawie art. 171 pkt 1) ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U.2022.1247 j.t.) w zw. z art. 1 § 2 k.k. umarza wobec znikomego stopnia społecznej szkodliwości zarzucanego jej przewinienia dyscyplinarnego,”. Sprostowanie tego fragmentu sentencji, polegające na uzupełnieniu podstawy prawnej o wyrazy „w zw. z art. 17 § 1 pkt 3) k.p.k.” nie stanowiło zmiany merytorycznej i nie wniosło do wskazanego rozstrzygnięcia nowych treści.

Należy przypomnieć, że powołany wyżej przepis stanowi, że nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy społeczna szkodliwość czynu jest znikoma. Dokonane uzupełnienie odpowiada użytym w dalszej części tego rozstrzygnięcia sformułowaniom „umarza wobec znikomego stopnia społecznej szkodliwości zarzucanego jej przewinienia dyscyplinarnego”.Analogicznie należy ocenić uzupełnienie poczynione w ostatnim zdaniu uzasadnienia wskazanego wyżej wyroku, gdzie w powołanej podstawie prawnej tego orzeczenia, dodano słowa „w zw. z art. 17 § 1 pkt 3) k.p.k.”.Nie stanowiło też zmiany o charakterze merytorycznym usunięcie ‎z nazwy Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym, użytego w pierwotniej wersji wyroku określenia „dla Prokuratorów”.

Omyłka w poprawnej pisowni nazwy sądu dyscyplinarnego miała charakter ewidentny, nie budzi bowiem żadnych wątpliwości, że sprawę dyscyplinarną rozpatrywał sąd wskazany w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze‎ (Dz. U. z 2024 r. poz. 390), a więc Sąd Dyscyplinarny przy Prokuratorze Generalnym.Wymaga podkreślenia, co trafnie stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 22 stycznia 2015 r., sygn. akt III KK 409/14, że „Istotą sprostowania nie jest zmiana pierwotnej treści wyroku, ale przywrócenie mu takiej postaci, jaką powinien mieć od początku”.

Stanowisko to znajduje pełne odniesienie do realiów zaistniałych w niniejszej sprawie.Nie ma też racji skarżący, wywodząc z faktu dokonania sprostowania orzeczenia to, że w jego opinii w obrocie prawnym funkcjonują dwa orzeczenia z tej samej daty. Jakkolwiek przepisy ustawy – Prawo o prokuraturze oraz przepisy aktów wykonawczych do tej ustawy nie regulują szczegółowo kwestii technicznych związanych z obiegiem dokumentacji po dokonaniu sprostowania orzeczenia lub jego uzasadnienia, to pomocniczo – na zasadzie analogii legis – można zastosować odpowiednio do orzeczeń wydawanych przez Sąd Dyscyplinarny przy Prokuratorze Generalnym regulacje zwarte w § 120 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2019 r.

– Regulamin urzędowania sądów powszechnych (Dz. U. z 2024 poz. 867). Zgodnie z powołanymi przepisami, po uprawomocnieniu się postanowienia o sprostowaniu, na oryginale orzeczenia niezwłocznie umieszcza się wzmiankę o sprostowaniu, zaś odpisy sprostowanego orzeczenia wydaje się w brzmieniu uwzględniającym sprostowanie, a na żądanie strony umieszcza się wzmiankę o sprostowaniu na doręczonych jej wcześniej odpisach i wypisach. Analogiczne zasady obowiązują w przypadku prostowania uzasadnień orzeczeń (por. § 120 ust. 4 Regulaminu).Na dzień doręczenia obrońcy sprostowanej treści wyroku, postanowienie o sprostowaniu nie było jeszcze prawomocne, zatem przesłany mu odpis sprostowanego orzeczenia posiadał wyłącznie walor informacyjny.Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy postanowił jak ‎w sentencji. [M.

T.][ms] ‎