Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II ZO 31/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses defense request to recuse judge as disqualification request was already rejected.

Numero d'incarto II ZO 31/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the defense attorney's request to recuse Judge Mark Motuk from the case. The defense argued that the judge should be recused because he was randomly selected to hear a separate disqualification motion involving another judge. The court ruled the request was without object because the Supreme Court had already rejected the disqualification of the other judge in a prior decision. Consequently, the court held that the judge's appointment is exclusive to the President and cannot be questioned by the parties.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 29 § 3 ust. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym; art. 176 ust. 2 Konstytucji RP: The appointment of a judge is an exclusive competence of the President of the Republic of Poland, and the legality of such appointment cannot be questioned by the court or the parties.

Parole chiave

Generato dall'IA
recusal request judge appointment Supreme Court constitutional competence without object diritto a un difensore domanda di ricusazione procedura di rivendicazione nel pignoramento

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 29 § 3 ust. 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
Ustawa stanowi, iż „Niedopuszczalne jest ustalanie lub ocena przez Sąd Najwyższy lub inny organ władzy zgodności z prawem powołania sędziego lub wynikającego z tego powołania uprawnienia do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości” - art. 29 § 3 ustawy z 8 grudnia 2017 r.
Art. 176 ust. 2 Konstytucji RP
Ustrój i postępowanie przed sądami określają ustawy – art. 176 ust. 2 Konstytucji RP.
Art. 41 § 1 k.p.k.
40 § 1 pkt 1‎ i art. 41 § 1 k.p.k.[SOP](r.g.)
Art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k.
art. 176 ust. 2 Konstytucji RP
Ustrój i postępowanie przed sądami określają ustawy – art. 176 ust. 2 Konstytucji RP.
art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji
179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
art. 49 k.p.c
Podobnie orzeczono w odniesieniu do podstawy wyłączenia sędziego w procedurze cywilnej - art. 49 k.p.c.
art. 41 § 1 k.p.k
40 § 1 pkt 1‎ i art. 41 § 1 k.p.k.[SOP](r.g.)

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II ZO 31/23 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie M. O. sędzi Sądu Okręgowego w R.po rozpoznaniu wniosku obrońcy obwinionej o wyłączenie sędziego Sądu Najżywszego Marka Motuka, postanowił: wniosek pozostawić bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Obrońca obwinionej wniósł o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka od rozpoznania sprawy, jako że sędzia został wylosowany do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Tomasza Demendeckiego (sygn. II ZO 14/23), który ma rozpoznać sprawę obwinionej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek obwinionej z 10 marca 2023 r. o wyłączenie sędziego SN Marka Motuka stał się bezprzedmiotowy, gdyż Sąd Najwyższy w składzie SSN Marek Motuk postanowieniem z 20 marca 2023 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek obrońcy o wyłączenie sędziego SN Tomasza Demendeckiego od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt II ZO 74/22.Niezależnie należy stwierdzić, iż nie można kwestionować powołania sędziego na urząd. Ustawa stanowi, iż „Niedopuszczalne jest ustalanie lub ocena przez Sąd Najwyższy lub inny organ władzy zgodności z prawem powołania sędziego lub wynikającego z tego powołania uprawnienia do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości” - art. 29 § 3 ustawy z 8 grudnia 2017 r.

‎o Sądzie Najwyższym. Ustrój i postępowanie przed sądami określają ustawy – art. 176 ust. 2 Konstytucji RP. Polskie prawo decyduje w tym zakresie, co potwierdził Trybunał Konstytucyjny.W wyroku z 4 marca 2020 r., P 22/19 orzekł, iż art. 41 § 1 w związku z art. 42 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, stosowany odpowiednio na podstawie art. 741 pkt 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych w zakresie, w jakim dopuszcza rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziego z powodu wadliwości powołania sędziego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, w skład której wchodzą sędziowie wybrani na podstawie art. 9a ustawy z dnia 12 maja 2011 r.

‎o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 84, 609, 730 i 914 oraz ‎z 2020 r. poz. 190), jest niezgodny z art. 179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Podobnie orzeczono w odniesieniu do podstawy wyłączenia sędziego w procedurze cywilnej - art. 49 k.p.c. iudex suspectus (zob. wyroki Trybunału z 23 stycznia 2022 r., P 10/19 i z 2 czerwca 2022 r., P 13/19). Ze względu na zbieżne wzorce konstytucyjnie i obecne zarzuty wniosku argumentacja ta ma odpowiednie zastosowanie na gruncie art. 41 § 1 k.p.k.Gdy zaś chodzi o prymat prawa europejskiego, to w przypadku konfliktu w tym zakresie między prawem polskim a europejskim (orzeczenie TSUE albo ETPCz), to dla sądu polskiego pierwszeństwo powinno mieć orzeczenie polskiego Trybunału Konstytucyjnego (zob. wyroki Trybunału Konstytucyjnego z 14 lipca 2021 r., P 7/20, z 7 października 2021 r., K 3/21, z 24 listopada 2021 r., K 6/21, z 10 marca 2022 r., K 7/21).

Oznacza to, że powołanie sędziego jest wyłączną kompetencją Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, którą wykonuje na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa (postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 21 kwietnia 2020 r., Kpt 1/20).Wskazane we wniosku argumenty nie uzasadniają zatem wyłączenia sędziego od orzekania, na podstawach wskazanych we wniosku – art. 40 § 1 pkt 1‎ i art. 41 § 1 k.p.k.[SOP](r.g.)