Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II ZO 21/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial request because the applicant lacks standing as a victim or party.

Numero d'incarto II ZO 21/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused the retrial request filed by L. J. against a disciplinary decision regarding a lawyer. Although L. J. alleged procedural misconduct, the court determined he was not a party to the proceedings. The court ruled that L. J. did not meet the legal definition of a victim under the Lawyers Act because his legal interests were not directly infringed by the alleged acts. Consequently, the request was left without consideration due to the applicant's lack of standing.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 430 § 1 k.p.k.; Art. 542 § 1 k.p.k.; Art. 68 ust. 1, ust. 5 ustawy o radcach prawnych: A request for retrial must be filed by a party to the proceedings; a person who is not a party, such as an alleged victim lacking direct legal interest, is unentitled to file such a request.

Parole chiave

Generato dall'IA
standing to sue retrial request disciplinary proceedings lawyer's act victim status procedural standing unauthorized party riapertura della pratica

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 430 § 1 k.p.k.
akt […] na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw.
art. 545 § 1 k.p.k.
z art. 545 § 1 k.p.k. oraz w zw.
art. 542 § 1 k.p.k.
z art. 542 § 1 k.p.k. oraz art.
art. 68 ust 1 ustawy z 1982 r. o radcach prawnych
Stosownie zaś do treści art. 68 ust 1 ustawy o radcach prawnych, stronami w dochodzeniu są obwiniony i pokrzywdzony, a w postępowaniu przed sądem dyscyplinarnym - oskarżyciel, obwiniony i pokrzywdzony.
art. 68 ust. 5 ustawy o radcach prawnych
Stosownie zaś do treści art. 68 ust 1 ustawy o radcach prawnych, stronami w dochodzeniu są obwiniony i pokrzywdzony, a w postępowaniu przed sądem dyscyplinarnym - oskarżyciel, obwiniony i pokrzywdzony.
art. 430 § 1 k.p.k
akt […] na podstawie art. 430 § 1 k.p.k.
art. 545 § 1 k.p.k
430 § 1 k.p.k., stosowanego odpowiednio z uwagi na art. 545 § 1 k.p.k., sąd odwoławczy pozostawia bez rozpoznania przyjęty środek odwoławczy, jeżeli zachodzą okoliczności określone w art.
art. 542 § 1 k.p.k
Uprawnienie do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, zgodnie z art. 542 § 1 k.p.k., przysługuje stronom postępowania.
art. 429 § 1 k.p.k
545 § 1 k.p.k., sąd odwoławczy pozostawia bez rozpoznania przyjęty środek odwoławczy, jeżeli zachodzą okoliczności określone w art. 429 § 1 k.p.k., czyli gdy wniosek ten wniesiony został przez osobę nieuprawnioną.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II ZO 21/23 POSTANOWIENIE Dnia 7 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wojciechowski po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 7 sierpnia 2024 r. wniosku L. J. z dnia 10 czerwca 2022 r. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych w Warszawie z dnia 28 marca 2022 r., sygn. akt […] na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. oraz w zw. z art. 542 § 1 k.p.k. oraz art. 68 ust 1 w zw. z art. 741 pkt 1 ustawy z 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2024, poz.499) postanowił: wniosek o wznowienie postępowania pozostawić bez rozpoznania z uwagi na wniesienie go przez osobę nieuprawnioną.

UZASADNIENIE

Zastępca Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych postanowieniem z dnia 30 września 2021 r., sygn. akt […], odmówił wszczęcia dochodzenia w sprawie ze skargi L. J., którego podstawę stanowił jego wniosek z dnia 1 października 2020 r. Odwołanie od postanowienia wniósł w dniu 10 listopada 2021 r. L. J., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do dalszego prowadzenia.Wyższy Sąd Dyscyplinarny Krajowej Izby Radców Prawnych w Warszawie postanowieniem z dnia 28 marca 2022 r., sygn. akt […], pozostawił odwołanie w aktach sprawy bez rozpoznania (pkt 1), kosztami postępowania przez tym Sądem obciążył Krajową Izbę Radców Prawnych w Warszawie (pkt 2).L.

J. wnioskiem z dnia 10 czerwca 2022 r. wniósł o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania dyscyplinarnego o sygn. akt […]. W uzasadnieniu swojego wniosku wskazał na nowe okoliczności ujawnione w sprawie w postaci „dopuszczenia się przez WSD KIRP w W. przestępstwa sfałszowania dokumentacji procesowej w tej sprawie”. Zdaniem wnioskodawcy postanowienie tego Sądu wydane w dniu 28 marca 2022 r. „nie obejmuje swoim zakresem podmiotowym r. pr. G. M., co bezspornie oznacza, że akta sprawy w trakcie przedmiotowego postępowania zostały sfałszowane”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Z uwagi na wniesienie wniosku o wznowienie przez osobę nieuprawnioną, należało pozostawić go bez rozpoznania. Zgodnie z art. 430 § 1 k.p.k., stosowanego odpowiednio z uwagi na art. 545 § 1 k.p.k., sąd odwoławczy pozostawia bez rozpoznania przyjęty środek odwoławczy, jeżeli zachodzą okoliczności określone w art. 429 § 1 k.p.k., czyli gdy wniosek ten wniesiony został przez osobę nieuprawnioną. Uprawnienie do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, zgodnie z art. 542 § 1 k.p.k., przysługuje stronom postępowania.

Stosownie zaś do treści art. 68 ust 1 ustawy o radcach prawnych, stronami w dochodzeniu są obwiniony i pokrzywdzony, a w postępowaniu przed sądem dyscyplinarnym - oskarżyciel, obwiniony i pokrzywdzony. Unormowanie to dotyczy zatem całości postępowania zarówno przed rzecznikiem dyscyplinarnym, jak również przed korporacyjnym sądem dyscyplinarnym radców prawnych.W niniejszej sprawie niewątpliwie L. J. nie posiada statusu ani oskarżyciela, ani obwinionego, a zatem omówienia wymaga status osoby pokrzywdzonej. Ustawa o radcach prawnych w przepisie art. 68 ust. 5 wprost wskazuje, że jest to osoba, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone postępowaniem radcy prawnego lub aplikanta radcowskiego określonym w art. 64 tej ustawy.

W przypadku postępowania dyscyplinarnego o pokrzywdzeniu osoby można więc mówić w sytuacji, gdy naruszenie następuje przez zachowanie radcy prawnego lub aplikanta radcowskiego, które jest sprzeczne z prawem, zasadami etyki radcy prawnego, godnością zawodu bądź spowodowane zostało naruszeniem przez niego obowiązków zawodowych. W świetle definicji pokrzywdzonego należy wskazać, że wymagane jest wystąpienie bezpośredniego pokrzywdzenia, co oznacza, że pomiędzy określonym czynem radcy prawnego lub aplikanta radcowskiego, a naruszeniem dobra prawnego nie może być żadnych łączników (zob.

T. Scheffler (red.), Ustawa o radcach prawnych. Komentarz, art. 68, Warszawa 2018, s. 854).Tymczasem, w niniejszej sprawie już Wyższy Sąd Dyscyplinarny Krajowej Izby Radców Prawnych w Warszawie w postanowieniu z dnia 28 marca 2022 r., sygn. akt […], stwierdził, że zawiadamiający w osobie L. J. nie posiada statusu strony w tejże sprawie, która dotyczyła postanowienia o odmowie wszczęcia dochodzenia wydanego przez Zastępcę Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego KIRP, sygn. akt […]. Jak zasadnie zostało wskazane w uzasadnieniu tego postanowienia, statusu tego nie można przypisać L.

J. z uwagi na fakt, że nie może być on uznany za „osobę, której dobro prawne mogłoby, nawet potencjalnie, zostać w sposób bezpośredni (tj. bez żadnych ogniw pośrednich) naruszone” hipotetycznym czynem opisanym w złożonym przez niego wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec radców prawnych w nim wskazanych. Z treści rzeczonego wniosku nie wynika bowiem „w żaden sposób, iżby zawiadamiający przypisywał radcom prawnym jakiekolwiek działanie lub zaniechanie naruszające w bezpośredni sposób jakiekolwiek prawnie chronione dobra samego zamawiającego.

Oceny takiej nie zmienia w żaden sposób fakt, iż zamawiający jest radcą prawnym i członkiem Okręgowej Izby Radców Prawnych […], albowiem Okręgowej Izby Radców Prawnych […] jest odrębną od zawiadamiającego osobą prawną, która posiada własne dobra prawne”. Z tego też tytułu, ich ewentualne naruszenie nie może być utożsamiane z bezpośrednim naruszeniem dobra prawnego członka tej Izby. Z przytoczonym poglądem nie sposób się nie zgodzić, nie tylko ze względu na prawidłowa analizę przepisów prawa poczynioną przez sąd dyscyplinarny, lecz również z uwagi na fakt, iż L.

J. nie przedłożył żadnych dowodów czy tez mogących przemawiać za zaaprobowaniem odmiennego stanowiska w tym zakresie. Skoro zatem L. J. nie może być uznany za osobę pokrzywdzoną w rozumieniu art. 68 ustawy o radcach prawnych, to tym samym nie można nadać mu statusu strony w sprawie o wznowienie postępowania. W innym bowiem wypadku uprawnienie to przysługiwałoby każdej osobie, niezależnie od braku przypisania jej podmiotowości i uprawnień w sprawie, a stanu takiego nie sposób zaaprobować. Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. [M.

T.][ms] ‎