Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II ZIZ 25/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed lawyer's appeal on prosecutor immunity request, ruling only advocates or lawyers have standing.

Numero d'incarto II ZIZ 25/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld a judge's order rejecting a request to prosecute a prosecutor for criminal liability due to formal defects. The appellant, a legal representative, argued that Article 87 of the Code of Criminal Procedure granted them standing to challenge the immunity request. However, the court determined that the specific provisions of the Prosecution Law require the applicant to be an advocate or lawyer to validly file such a request.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 135 § 3 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze; art. 87 § 1 k.p.k.: Only an advocate or a lawyer may act as a representative to successfully file a request to hold a prosecutor criminally liable; a legal representative who is not an advocate or lawyer lacks procedural standing in proceedings concerning the lifting of immunity.

Parole chiave

Generato dall'IA
prosecutor immunity criminal liability request procedural standing advocate qualification legal representative Supreme Court formal defects difetto di legittimazione del ministero pubblico

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 135 § 4 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze
sędzia Sądu Najwyższego na podstawie art. 135 § 4 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze, odmówił przyjęcia wniosku I.
art. 119 § 1 k.p.k.
Y., z uwagi na niespełnienie warunków formalnych wniosku, pomimo wcześniejszego wezwania do ich uzupełnienia.Wniosek nie spełniał warunków formalnych wskazanych w art. 119 § 1 k.p.k.
art. 87 § 1 k.p.k.
459 § 3 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy.Nie jest trafny zarzut skarżącego, dotyczący obrazy art. 87 § 1 k.p.k.
art. 459 § 3 k.p.k.
Nadto za przyjęciem zażalenia przemawiała treść art. 459 § 3 k.p.k. stosowanym odpowiednio w związku z art.
art. 466 § 1 k.p.k.
stosowanym odpowiednio w związku z art. 466 § 1 k.p.k., zgodnie z którym, zażalenie przysługuje nie tylko stronie, ale także osobie, której zarządzenie bezpośrednio dotyczy.
art. 135 § 3 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze
sędzia Sądu Najwyższego na podstawie art. 135 § 4 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r.
art. 119 § 1 k.p.k
Y., z uwagi na niespełnienie warunków formalnych wniosku, pomimo wcześniejszego wezwania do ich uzupełnienia.Wniosek nie spełniał warunków formalnych wskazanych w art. 119 § 1 k.p.k.
art. 87 § 1 k.p.k
W swoim piśmie wskazał, że zarządzenie z 10 kwietnia 2024 r., zostało wydane z naruszeniem art. 87 § 1 k.p.k.
art. 459 § 3 k.p.k
Nadto za przyjęciem zażalenia przemawiała treść art. 459 § 3 k.p.k.
art. 466 § 1 k.p.k
stosowanym odpowiednio w związku z art. 466 § 1 k.p.k., zgodnie z którym, zażalenie przysługuje nie tylko stronie, ale także osobie, której zarządzenie bezpośrednio dotyczy.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II ZIZ 25/24 POSTANOWIENIE Dnia 2 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)‎SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)‎SSN Barbara SkoczkowskaProtokolant starszy inspektor sądowy Marta Brzezińska w sprawie X. Y. - prokuratora Prokuratury Okręgowej w G. po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu 2 kwietnia 2025 r. zażalenia I. N. na zarządzenie sędziego Sądu Najwyższego z 20 marca 2024 r., sygn. akt I ZI 87/23 o odmowie przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie, a kosztami postępowania zażaleniowego obciążyć Skarb Państwa.

Zbigniew Korzeniowski Wiesław Kozielewicz Barbara Skoczkowska UZASADNIENIEZarządzeniem z 20 marca 2024 r. sędzia Sądu Najwyższego na podstawie art. 135 § 4 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze, odmówił przyjęcia wniosku I. N. występującego z upoważnienia D. W. o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej prokuratora Prokuratury Okręgowej w G. X. Y., z uwagi na niespełnienie warunków formalnych wniosku, pomimo wcześniejszego wezwania do ich uzupełnienia.Wniosek nie spełniał warunków formalnych wskazanych w art. 119 § 1 k.p.k. oraz nie został sporządzony i podpisany przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł w terminie pełnomocnik pokrzywdzonego - I.

N., podnosząc zarzut naruszenia art. 87 § 1 k.p.k., gdyż w świetle tego przepisu jest on osobą uprawnioną do reprezentowania swojego mocodawcy w postępowaniu w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej.Następnie zarządzeniem z 10 kwietnia 2024 r., Przewodniczący Wydziału I Izby Odpowiedzialności Zawodowej odmówił przyjęcia zażalenia jako wniesionego przez osobę nieuprawnioną, wobec uznania, że I. N. nie wykonuje zawodu adwokata lub radcy prawnego.Zażalenie na to zarządzenie, pismem z 19 kwietnia 2024 r., wniósł I.

N.. W swoim piśmie wskazał, że zarządzenie z 10 kwietnia 2024 r., zostało wydane z naruszeniem art. 87 § 1 k.p.k. Wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.W dalszej kolejności, postanowieniem z 8 października 2024 r., Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej uchylił zaskarżone zarządzenie.W uzasadnieniu Sąd Najwyższy wskazał, że w postępowaniu zainicjowanym zażaleniem I. N. na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej posiada on legitymację procesową z uwagi na przedmiot zaskarżenia.

Istotą bowiem tego zażalenia jest twierdzenie skarżącego, że przysługuje mu uprawnienie do złożenia wniosku o uchylenie immunitetu. Postępowanie zażaleniowe, w kontekście podniesionego w nim zarzutu jest jedynym postępowaniem, którego istotą jest właśnie stricte ocena czy podmiot wnioskujący o uchylenie immunitetu jest umocowany do złożenia takiego wniosku. Do oceny takiej może dojść jedynie na skutek merytorycznego rozpoznania zażalenia, a prawa do tego skarżący nie może być pozbawiony poprzez decyzje o charakterze formalnym.

Nadto za przyjęciem zażalenia przemawiała treść art. 459 § 3 k.p.k. stosowanym odpowiednio w związku z art. 466 § 1 k.p.k., zgodnie z którym, zażalenie przysługuje nie tylko stronie, ale także osobie, której zarządzenie bezpośrednio dotyczy. Nie ulega wątpliwości, że zakwestionowanie legitymacji procesowej do złożenia wniosku o uchylenie immunitetu w zarządzeniu o odmowie jego przyjęcia w sposób bezpośredni oddziałuje na pozycję wnioskodawcy. Bez wątpienia jest on zatem osobą, której zarządzenie bezpośrednio dotyczy, o której mowa w art. 459 § 3 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy.Nie jest trafny zarzut skarżącego, dotyczący obrazy art. 87 § 1 k.p.k.

W postępowaniu dotyczącym wniosku o zezwolenie na pociągniecie do odpowiedzialności karnej prokuratora stosuje się bowiem przepis szczególny, zawarty w ustawie - Prawo o prokuraturze (dalej: upp). Zgodnie z treścią przepisu art. 135 § 3 upp, jedynie osoba, która jest adwokatem albo radcą prawnym, może jako pełnomocnik skutecznie złożyć wniosek o pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej.W sprawie zainicjowanej złożeniem wniosku o uchylenie immunitetu, I. N. jako pełnomocnik prawno-księgowy, nie posiadał legitymacji procesowej.

Tym samym braki, do których uzupełnienia został wezwany zarządzeniem z 19 grudnia 2023 r. nie zostały uzupełnione. W ocenie Sądu Najwyższego decyzja o odmowie przyjęcia wniosku, zawarta w zarządzeniu z 20 marca 2024 r., była prawidłowa.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. [M. T.][r.g.] Zbigniew Korzeniowski Wiesław Kozielewicz Barbara Skoczkowska