Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 95/98 Generato dall'IA

Supreme Court held that a party's letter named 'renewal complaint' cannot be treated as a cassation appeal without further clarification.

Numero d'incarto II UZ 95/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland overturned the appellate court's dismissal of a party's appeal labeled as a 'renewal complaint.' The appellant argued that the lower court incorrectly classified the document as a cassation appeal, which requires specific standing under Article 3932 of the Civil Procedure Code. The court ruled that the appellate judge failed to request clarification from the appellant regarding the document's nature before rejecting it, thereby violating procedural fairness.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 130 w zw. z art. 3933 i 407 KPC; Art. 3932 § 1 KPC: A party's written submission may not be treated as a cassation appeal without further clarification if the party explicitly requests its treatment as a renewal complaint.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal classification renewal complaint standing procedural clarification duty appellate court error Civil Procedure Code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 130 KPC
być potraktowane jako kasacja (art. 130 w związku z art.
Art. 3932 § 1 KPC
uzasadnia, bez dodatkowych wyjaśnień strony, potraktowania pisma jako kasacji i stosowania wymagania określonego w art. 3932 § 1 KPC.
Art. 3933 KPC
130 w związku z art. 3933 i 406 KPC).
Art. 406 KPC
Art. 407 KPC
powoda, stwierdzając, że zgodnie z art. 407 KPC skargę o wznowienie postępowania
Art. 410 § 1 KPC
podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 410 § 1 KPC.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 22 października 1998 r.

II UZ 95/98

Nazwanie przez stronę pisma "skargą o wznowienie postępowania" nie

uzasadnia, bez dodatkowych wyjaśnień strony, potraktowania pisma jako kasacji i stosowania wymagania określonego w art. 3932 § 1 KPC.

Przewodniczący: SSN Teresa Romer, Sędziowie SN: Jerzy Kuźniar (sprawozdawca), Stefania Szymańska.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 22 października 1998 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Czesława H. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń

Społecznych-Oddziałowi w C. o wysokość świadczenia, na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie z dnia 27 lipca 1998 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

u c h y l i ć zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 30 grudnia 1995 r. organ rentowy dokonał waloryzacji emerytury wnioskodawcy Czesława H. od 1 grudnia 1995 r. ustalając wysokość świadczenia

na kwotę 607,53 zł.

Od powyższej decyzji wnioskodawca wniósł odwołanie do Sądu Wojewódzkiego w Lublinie, który oddalił je wyrokiem z dnia 20 grudnia 1996 r.

Postanowieniem z dnia 27 lutego 1997 r. Sąd Wojewódzki odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku, stwierdzając, że żądanie wnioskodawcy w tym przedmiocie zgłoszone zostało przed datą ogłoszenia wyroku i dlatego nie wywołuje skutków prawnych.

Na powyższe postanowienie Sądu Wojewódzkiego wnioskodawca złożył zażalenie, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem.

Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 1997 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie, podzielając stanowisko Sądu Wojewódzkiego, oddalił zażalenie.

W dniu 10 października 1997 r. Czesław H. złożył wniosek o wznowienie postępowania, w którym stwierdził, że nie brał udziału w postępowaniu przed sądem i z

tego względu został pozbawiony możności obrony swych praw. W skardze o wznowienie postępowania wnioskodawca podnosił, iż nie stawił się na rozprawę w dniu 11

grudnia 1996 r. ponieważ był chory.

Postanowieniem z dnia 30 stycznia 1998 r. Sąd Wojewódzki odrzucił skargę

powoda, stwierdzając, że zgodnie z art. 407 KPC skargę o wznowienie postępowania

wnosi się w terminie trzymiesięcznym i termin ten liczy się od dnia, w którym strona

dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności

działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o wyroku dowiedziała

się strona lub jej przedstawiciel ustawowy. Czesław H. stwierdził, że o wyroku Sądu

Wojewódzkiego dowiedział się w dniu 17 lutego 1997 r., skargę o wznowienie

postępowania wniósł dopiero 10 października 1997 r., dlatego też jego skarga

podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 410 § 1 KPC.

Na powyższe postanowienie Czesław H. złożył zażalenie, w którym wniósł o

uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 10 czerwca 1998 r. oddalił

zażalenie, podzielając stanowisko Sądu Wojewódzkiego.

Od powyższego postanowienia wnioskodawca złożył, pismo nazwane skargą

o wznowienie postępowania, i wniósł o jego uchylenie oraz o uchylenie orzeczeń

Sądu Wojewódzkiego poprzedzających zaskarżone postanowienie.

Sąd Apelacyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 27 lipca 1998 r. odrzucił

kasację, nazwaną skargą, stwierdzając, że została ona wniesiona przez samą

stronę, która nie zalicza się do kręgu osób wymienionych w art. 393 2 § 2 KPC i jako

niedopuszczalna w rozumieniu art. 3935 KPC podlega odrzuceniu. W zażaleniu na to

postanowienie, wnioskodawca zarzucił, że - wobec nazwy i treści pisma - Sąd Apelacyjny nie miał podstaw do potraktowania go jako kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione.

Postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 10 czerwca 1998 r. [...], oddalające

zażalenie wnioskodawcy, zostało przez niego zaskarżone pismem nazwanym skargą

o wznowienie postępowania. Nie było więc podstaw, by wbrew jego nazwie i treści, z

urzędu traktować je jako kasację i stosować w związku z tym rygory przewidziane w

art. 3932 § 1 KPC. Rzeczą Sądu Apelacyjnego było - w przypadku wątpliwości - wezwanie wnioskodawcy do sprecyzowania treści pisma i oświadczenie się, czy winno

być potraktowane jako kasacja (art. 130 w związku z art. 3933 i 406 KPC). Zaniechanie tego w sytuacji, gdy w zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające kasację, wnioskodawca wyraźnie wskazał, że pismo jego nie było kasacją,

ale skargą o wznowienie postępowania, daje podstawy do przyjęcia, że odrzucenie

kasacji nie było uzasadnione.

Z tych względów należało uchylić zaskarżone postanowienie i orzec jak w

sentencji. W związku z tym Sąd Apelacyjny powinien rozpoznać i ocenić złożoną

przez wnioskodawcę skargę o wznowienie postępowania.