Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 94/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as inadmissible due to pension dispute value falling below 10,000 PLN threshold.

Numero d'incarto II UZ 94/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal, ruling it inadmissible because the disputed value of the pension adjustment fell below the statutory 10,000 PLN threshold. The appellant argued that since the Social Security Office had already granted the right to the pension, the case concerned the calculation method rather than the right itself, thus bypassing the monetary limit. The Court clarified that the proceedings were limited to determining the pension amount under specific statutory provisions, not establishing the right, and therefore the value threshold applied strictly.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 22 k.p.c.; The cassation appeal in a property rights dispute regarding pension calculation is inadmissible if the disputed value is lower than 10,000 PLN.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility pension value threshold Social Security Office decision property rights dispute pension calculation method valore litigioso decisioni relative al trattamento economico limite di reddito

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 k.p.c.
22 k.p.c.).W zażaleniu ubezpieczona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej odrzucenia skargi kasacyjnej i zasądzenie od organu rentowego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.Zarzuciła obrazę art. 3982 § 1 k.p.c.
Art. 22 k.p.c.
Art. 477 § 2 k.p.c.
Art. 477 § 10 k.p.c.
Art. 477 § 14 k.p.c.
Art. 3981 § 4 k.p.c.
- jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych.Uwzględniając to, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie (art. 39814 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
Art. 102 k.p.c.
na podstawie art. 102 k.p.c. postanowił nie obciążać skarżącej kosztami postępowania zażaleniowego.as
Art. 183 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
wydanej na podstawie art. 183 ust.
Art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
1 w związku z art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, więc jej przedmiot był wyznaczony przedmiotem decyzji (por.
Art. 27, 28 i 46 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
na podstawie art. 27, 28 i 46 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
Art. 24 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Prawo jej do emerytury zostało tymczasem ustalone na podstawie art. 24 ust.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 94/17 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Józef Iwulski (przewodniczący)‎SSN Bohdan Bieniek‎SSN Beata Gudowska (sprawozdawca) w sprawie z wniosku E.S. ‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. ‎o wysokość emerytury,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 6 grudnia 2017 r.,‎zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 23 czerwca 2017 r., sygn. akt III AUa (…), oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2017 r. Sąd Apelacyjny w (…), Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił - jako niedopuszczalną ze względu na zbyt niską wartość przedmiotu zaskarżenia - skargę kasacyjną E.S. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 23 czerwca 2016 r., oddalającego jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 lutego 2017 r., którym oddalono odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w W. w przedmiocie zmiany wysokości emerytury.Skarżąca oznaczyła wartość przedmiotu zaskarżenia jako kwotę 10.080 zł, tymczasem - po sprawdzeniu wartości przedmiotu zaskarżenia - różnica w wysokości hipotetycznej emerytury przy zastosowaniu art. 53 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst:

Dz.U. z 2015 r., poz. 748 ze zm.) a emeryturą wypłacaną wynosi za okres 12 miesięcy kwotę 7.364,97 zł (art. 22 k.p.c.).W zażaleniu ubezpieczona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej odrzucenia skargi kasacyjnej i zasądzenie od organu rentowego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.Zarzuciła obrazę art. 3982 § 1 k.p.c. przez uznanie, że przedmiotem sporu nie jest prawo do emerytury, lecz ustalenie sposobu wyliczenia wysokości tego świadczenia i w konsekwencji przyjęcie niedopuszczalności skargi kasacyjnej, podczas gdy sprawa dotyczy „prawa do emerytury na innej podstawie”, a zatem prawa do świadczenia i skarga kasacyjna przysługuje w niej niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia.

Argumentowała, że złożyła wniosek o emeryturę i decyzją zaskarżoną w niniejszym postępowaniu organ rentowy przyznał jej prawo do emerytury w powszechnym wieku emerytalnym. Celem jej odwołania było ustalenie prawa do tego świadczenia „według starych zasad” i obliczenie jej na podstawie art. 53 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 748 ze zm.), tj. na podstawie art. 27, 28 i 46 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Prawo jej do emerytury zostało tymczasem ustalone na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.Organ rentowy wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sprawa, w której wniesiono skargę kasacyjną, została wszczęta odwołaniem od decyzji z dnia 15 marca 2016 r. wydanej na podstawie art. 183 ust. 1 w związku z art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, więc jej przedmiot był wyznaczony przedmiotem decyzji (por. art. 47710 § 2 i art. 47714 § 2 k.p.c. oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1999 r., II UZ 52/99, OSNAPiUS 2000 nr 15, poz. 601). Przeniesienie sprawy na drogę sądową przez odwołanie się od decyzji organu rentowego ogranicza się do uwzględnionych w decyzji okoliczności, między stronami spornych (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 1999 r., II UKN 622/99, OSNAPiUS 2000 nr 15, poz. 591 i z dnia 9 września 2010 r., II UK 84/10, niepubl.).Skoro tak, to w rozpoznawanej sprawie Sąd nie rozstrzygał o prawie ubezpieczonej do emerytury, o którym bezspornie zadecydował organ rentowy, lecz o ustaleniu wysokości emerytury na podstawie art. 53 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.

Przedmiot skargi kasacyjnej kwalifikuje zatem niniejszą sprawę jako sprawę o prawa majątkowe, niebędącą sprawą o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, w której skarga kasacyjna - stosownie do art. 3982 § 1 k.p.c. - jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych.Uwzględniając to, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). na podstawie art. 102 k.p.c. postanowił nie obciążać skarżącej kosztami postępowania zażaleniowego.as