Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 9/09 Generato dall'IA

Supreme Court allows cassation appeal despite missing scope indication if full change is requested under Art. 3984 § 1 k.p.c.

Numero d'incarto II UZ 9/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland allowed the cassation appeal against a social insurance court decision despite the applicant failing to specify the scope of the challenged judgment in the preliminary section. The applicant argued that requesting a complete change of the judgment satisfied the requirement, while the lower court rejected the appeal for missing formalities under Article 3984 § 1 of the Civil Procedure Code. The court ruled that since the applicant explicitly demanded a full change of the judgment in their requests, the omission of the scope designation did not constitute a fatal defect preventing the appeal's consideration.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible even if the scope of the challenged judgment is not specified in the preliminary section, provided the applicant explicitly requests a complete change of the judgment in their written requests.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal scope of challenge complete change request Civil Procedure Code formal defect social insurance dispute procedural requirement

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c.
jeżeli we wnioskach skarżący domaga się "zmiany wyroku w całości" (art. 3984
Art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.
części (art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.).
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Stosownie do art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
Wymienionym wyrokiem Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Wymienionym wyrokiem Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.
art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c
jeżeli we wnioskach skarżący domaga się "zmiany wyroku w całości" (art. 3984
art. 3984 § 1 k.p.c
w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w B., jako niespełniającą wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c., bowiem w
art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c
części (art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.).
art. 384 k.p.c
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik wnioskodawczyni zarzucił naruszenie art. 384 k.p.c., „poprzez uznanie, że skarga nie zawiera wskazania czy zaskarżony zostaje wyrok w całości czy w części”, wskazując, że co prawda w pierwszy
art. 3984 § 2 k.p.c
Stosownie do art. 3984 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 19 marca 2009 r.

II UZ 9/09

Niewskazanie w części wstępnej skargi kasacyjnej, w jakim zakresie wyrok jest zaskarżony (w całości, czy w części), nie uzasadnia odrzucenia skargi,

jeżeli we wnioskach skarżący domaga się "zmiany wyroku w całości" (art. 3984

§ 1 pkt 4 k.p.c.).

Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar (sprawozdawca), Sędziowie SN: Herbert

Szurgacz, Małgorzata Wrębiakowska-Marzec.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 marca

2009 r. sprawy z wniosku Józefy R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń SpołecznychOddziałowi w B. o zwrot nienależnie pobranego świadczenia, na skutek zażalenia

wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 24 lipca

2008 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 24 listopada 2008 r. [...] Sąd Apelacyjny w Gdańsku

odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni Józefy R. od wyroku tego Sądu z dnia 8

kwietnia 2008 r. w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w B., jako niespełniającą wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c., bowiem w

skardze nie wskazano czy zaskarżono nią wyrok Sądu Apelacyjnego w całości czy w

części (art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.).

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik wnioskodawczyni zarzucił naruszenie art. 384 k.p.c., „poprzez uznanie, że skarga nie zawiera wskazania czy zaskarżony zostaje wyrok w całości czy w części”, wskazując, że co prawda w pierwszy

akapicie skargi „brak jest oznaczenia w jakim zakresie orzeczenie podlega zaskarżeniu, jednak w części dotyczącej zmiany wyroku wnosząca wskazała na zmianę orzeczenia sądu w całości”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wymagania, jakim winna odpowiadać skarga kasacyjna - w świetle art. 3984 §

1 i 2 k. p. c. - można podzielić na dwie grupy. Stosownie do art. 3984 § 2 k.p.c.

skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma

procesowego, a w sprawach o prawa majątkowe zawierać również wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, natomiast zgodnie z § 1 art. 3984 k.p.c. winna zawierać

1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono

zaskarżone w całości czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz 4) wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem

zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Przytoczone wyżej wymagania (wskazane w

art. 3984 § 1 k.p.c.) stanowią o istocie skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka

prawnego (ich brak uniemożliwia rozpoznanie skargi), a ich niespełnienie - w świetle

ustalonego orzecznictwa (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 9 listopada 2000

r., II CKN 1385/00, OSNC 2001 nr 3, poz. 51; z 22 marca 2001 r., V CZ 131/01,

OSNC 2001 nr 10, poz. 156; z 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001 nr 3,

poz. 52; z 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 nr 1, poz. 11; z 11 maja 2001 r.,

III CZ 28/01, OSNC 2002 nr 1, poz. 12; z 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002

nr 2, poz. 22; z 5 czerwca 2001 r., IV CZ 45/01, OSNC 2001 nr 10, poz. 157; z dnia

17 października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002 nr 5, poz. 71; z dnia 27 listopada

2001 r., III CKN 462/01, OSNC 2002 nr 4, poz. 56) - powoduje odrzucenie skargi bez

wzywania do jej uzupełnienia w trybie przewidzianym dla uzupełniania braków formalnych pisma procesowego.

Powyższe wywody wymagają uzupełnienia w związku z rozstrzygnięciem zawartym w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r., SK 40/07 (Dz.U.

z dnia 8 lipca 2008 r. Nr 120, poz. 779). Wymienionym wyrokiem Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w związku z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie - bez wezwania do usunięcia braków - skargi

kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji. Wyrok ten, jak

wynika z treści jego uzasadnienia, jako w rzeczywistości zakresowy, oznacza wyeliminowanie z obrotu prawnego niekonstytucyjnej normy mieszczącej się w ramach

art. 3986 § 2 i 3 k.p.c., nakazującej Sądowi drugiej instancji i Sądowi Najwyższemu

odrzucenie skargi kasacyjnej - bez wzywania strony skarżącej do uzupełnienia braku,

wyrażającego się w braku sformułowania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania i jego uzasadnienia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.). Na marginesie warto zauważyć, że konsekwencją powyższego orzeczenia Trybunału ma być stosowna

zmiana Kodeksu postępowania cywilnego, polegająca na przeniesieniu do art. 3984 §

2 konieczności wskazania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i

jego uzasadnienie, a brak tych elementów skargi „uruchamia” procedurę usunięcia

braków skargi. Należy także przypomnieć, że postępowanie sądowe w sprawach

dotyczących ubezpieczenia emerytalno-rentowego, które wszczynane jest w rezultacie odwołania wniesionego przez ubezpieczonego od decyzji Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych, ma charakter odwoławczy, weryfikujący ustalenia dokonane przez organ rentowy, a jego przedmiotem jest ocena zgodności z prawem - w aspekcie formalnym i materialnym (a więc także merytorycznej zasadności) - decyzji wydanej

przez organ rentowy na wniosek ubezpieczonego lub z urzędu. Jest zatem postępowaniem kontrolnym.

W rozpoznawanej sprawie odwołanie wnioskodawczyni skierowane do Sądu

ostatecznie dotyczyło trzech decyzji organu rentowego z 26, 27 i 28 września 2006

r., przypisujących do zwrotu określone w nich kwoty obejmujące nienależnie pobrane

świadczenia w okresach od 1 stycznia do 31 grudnia 2003 r., od 1 stycznia do 31

grudnia 2004 r. oraz od 1 stycznia do 31 grudnia 2005 r. Wyrok Sądu pierwszej instancji, oddalający odwołania, dotyczył wszystkich wymienionych decyzji, apelacja

wnioskodawczyni objęła wyrok w całości i wszystkich tych decyzji dotyczył wyrok

Sądu Apelacyjnego. Skarga kasacyjna nie wskazuje co prawda w części wstępnej w

jakim zakresie zaskarża wyrok (w całości czy w części), co uchybia wymaganiom

określonym w art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c., ale we wnioskach dochodzi „zmiany wyroku w

całości”, ewentualnie jego uchylenia oraz uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji i

przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania (art. 398 4 § 1

pkt 4 k.p.c.), stąd też brak podstaw do uznania, że nieokreślenie w pierwszej części

zakresu zaskarżenia stanowi taki brak skargi, który - uniemożliwiając jej rozpoznanie

- powoduje jej odrzucenie.

Mając to na względzie należało orzec jak w postanowieniu na podstawie art.

39816 w związku z art. 3941 k.p.c.