Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue and failure to meet Article 3984 requirements.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's rejection of the social insurance claim. The appellant argued that a legal issue existed but failed to provide a substantive legal argument or demonstrate a need for interpretation. The court ruled that the appeal was inadmissible because it did not meet the structural requirements of Article 3984 of the Code of Civil Procedure, specifically lacking a reasoned request for admission to review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal must contain a reasoned request for admission to review; without a substantive legal argument or demonstration of a significant legal issue, the Supreme Court lacks the basis to evaluate the admissibility of the appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UZ 85/05
POSTANOWIENIE
Dnia 13 lutego 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Barbara Wagner (przewodniczący)
SSN Krystyna Bednarczyk
SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku A. C., B. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w T.
o ubezpieczenie społeczne,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 13 lutego 2006 r.,
zażalenia wnioskodawczyni B. K. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z dnia 24 października 2005 r., sygn. akt III AUa …/04,
oddala zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 października 2005 r. Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych w G. odrzucił skargę kasacyjną ubezpieczonego od
wyroku Sądu Apelacyjnego w G. z dnia 5 lipca 2005 r. ze względu na naruszenie
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
Ubezpieczony zaskarżył zażaleniem powyższe orzeczenie w dniu 10
listopada 2005 r. i wniósł o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy stwierdził bezzasadność zażalenia mając na uwadze, co następuje:
Stanowisko Sądu drugiej instancji jest uzasadnione. Istotnie skarga
kasacyjna w przedmiocie wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania ogranicza się tylko
do wzmianki, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne jednakże
w
żadnej mierze nie uzasadnia wystąpienia tego zagadnienia zaś uzasadnienie skargi
kasacyjnej sprowadza się do przedstawienia własnej, zdaniem skarżącego jedynie
słusznej, wersji ustaleń faktycznych. Natomiast w art. 3984 § 1 k.p.c. jasno zostały
określone wymagania konstrukcyjne skargi kasacyjnej. Powinna ona zawierać nie
tylko wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania (3984 § 1 pkt 3 k.p.c. w związku z
art. 3989 § 1 k.p.c.), ale i jego uzasadnienie. Tymczasem Sąd Najwyższy może
przyjąć do rozpoznania tylko taką sprawę, w której występuje istotne zagadnienie
prawne (co polega na przytoczeniu jego treści i wskazaniu argumentów prawnych,
które z reguły prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych – por. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, M. Prawn. 2001, nr 13, poz. 670)
lub istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości
a także potrzeba wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w
orzecznictwie sądów (co wymaga przedstawienia tych rozbieżności i wykazania, że
przepisy je wywołujące nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowej
judykaturze sądowej). W ramach przedsądu następuje także badanie, czy skarga
kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (przy czym oczywistość ta związana jest z
naruszeniem przez Sąd prawa i musi jawić się jako rażąca i od razu dostrzegalna,
uwidoczniająca się bez głębszej analizy sprzeczność wykładni lub stosowania
prawa z jego brzmieniem lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji) a
nadto, czy w sprawie zachodzi nieważność postępowania. Tak więc brak
uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania stanowi brak
nieusuwalny
co pozbawia Sąd Najwyższy ocenę występowania przesłanek
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.. 3989 § 1 k.p.c.) a zatem gdyby
przedmiotowa skarga kasacyjna została Sądowi Najwyższemu przez Sąd drugiej
instancji przedstawiona, musiałaby być z powodu tego braku odrzucona.
Odrzucenie skargi kasacyjnej przez Sąd drugiej instancji na podstawie art. 3986 §
2 k.p.c. należy więc ocenić jako trafne.
Wobec bezzasadności zażalenia podlegało ono oddaleniu (art. 398 21 w
związku z art. 385 k.p.c.).