Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 84/17 Generato dall'IA

Social Security Court dismisses appeal for non-subject matter due to partial decision change by first instance court.

Numero d'incarto II UZ 84/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Social Security Court dismissed the applicant's appeal against a lower court's decision to correct a procedural defect in the subject matter of the dispute. The first instance court had partially changed the social security agency's decision by setting the contribution base at 2,000 PLN instead of the requested 6,004.40 PLN, but failed to explicitly rule on the remainder of the appeal. The Supreme Court held that this partial change constituted a positive resolution within the scope of the appeal, rendering the request to supplement the judgment under Article 351 of the Code of Civil Procedure inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 367 § 1 k.p.c.; Art. 477 § 1 and 2 k.p.c.: A partial change of the social security agency's decision by the first instance court constitutes a positive resolution of the appeal within the defined scope, thereby precluding a separate request to supplement the judgment for non-subject matter.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security contributions scope of appeal partial decision change non-subject matter supplementing judgment Code of Civil Procedure social security dispute

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 367 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 367 § 1 k.p.c. od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje apelacja do sądu drugiej instancji.
Art. 477 § 1 and 2 k.p.c.
w związku z art. 47714 § 2 k.p.c.
Art. 351 k.p.c.
w kwocie 6004,00 zł brutto, bez osobnego rozstrzygnięcia o oddaleniu odwołania w pozostałej części, 2) art. 351 § 1 k.p.c.
art. 370 k.p.c
na podstawie umowy o pracę w wymiarze 1/2 etatu wynosi 2.000 (dwa tysiące) złotych brutto.Sąd Apelacyjny w [...] zważył, że zgodnie z art. 370 k.p.c.
art. 372 k.p.c
art. 47714 § 2 k.p.c
w związku z art. 47714 § 2 k.p.c.
art. 367 § 1 k.p.c
w związku z art. 367 § 1 k.p.c.
art. 351 § 1 k.p.c
w kwocie 6004,00 zł brutto, bez osobnego rozstrzygnięcia o oddaleniu odwołania w pozostałej części, 2) art. 351 § 1 k.p.c.
art. 351 k.p.c
w kwocie 6004,00 zł brutto, bez osobnego rozstrzygnięcia o oddaleniu odwołania w pozostałej części, 2) art. 351 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III UK 15/10
Supreme Court quashes pension award due to missing full-time work proof and premature ruling on special status teachers.
II UK 84/10
Supreme Court dismisses appeal due to pending accident disability pension proceedings under Social Insurance Act.
II UKN 685/99
wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 1 września 2010 r., III UK 15/10, z dnia 9 września 2010 r., II UK 84/10, z dnia 6 września 2000 r., II UKN 685/99, OSNP 2002 nr 5, poz.
II UZ 52/99
Supreme Court dismissed cassation as appeal against social security decision lacks dispute over law interpretation.
II UK 234/08
Cassation appeal dismissed for failure to specify the value of the subject matter as required by law.
II UZ 1/11
Cassation appeal dismissed as inadmissible due to social security pension value falling below ten thousand zloty threshold.
III UK 75/09
Landlord becomes employer upon recovering leased premises; social security employees exempt during court administrator's management.
I UZ 29/16
Supreme Court allows appeal by overturning Social Insurance Office decision on preferential accident insurance rate for successor company.
III UZP 11/16
Social security appeal allowed when first instance court partially grants claim and omits rejection of remaining appeal. Appeal right exists if first instance court changes the social security decision partially.
II PK 34/11
Supreme Court dismisses appeal for non-payment of travel costs, ruling procedural defects and improper claim expansion invalid. The court rejects the claimant's request for damages due to procedural violations and the inability to expand the subject matter of the lawsuit after the case was transferred. The decision emphasizes strict adherence to procedural rules and the prohibition of new claims in summary proceedings. The court finds the appeal inadmissible because it attempts to add a compensation claim that was never part of the original lawsuit. The judgment clarifies that parties cannot transform the nature of a summary proceeding by introducing new demands. The ruling upholds the principle that procedural defects lead to the dismissal of the appeal. The court notes that the claimant failed to meet the formal requirements for the appeal. The decision confirms that the lower court correctly rejected the expanded claim. The judgment reinforces the importance of procedural compliance in civil litigation. The court concludes that the appeal must be dismissed due to these procedural flaws.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 84/17 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Wróbel (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Staryk‎SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec w sprawie z wniosku M. R. i K. G.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych III Oddział w [...]‎o wysokość podstawy wymiaru składek,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 listopada 2017 r.,‎zażalenia wnioskodawczyni M. R. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w [...]‎z dnia 14 czerwca 2017 r., uchyla zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w [...] postanowieniem z dnia 14 czerwca 2017 r. postanowił: I. sprostować niedokładność w komparycji zaskarżonego apelacją M. R. wyroku Sądu Okręgowego w [...] VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 26 lutego 2015 r. w zakresie oznaczenia przedmiotu sporu, w ten sposób, że zamiast „o podleganie ubezpieczeniom społecznym” wpisać „o wysokość podstawy wymiaru składek”; II. odrzucić apelację organu rentowego od powyższego wyroku Sądu pierwszej instancji zmieniającego zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych III Oddział w [...] z dnia 27 czerwca 2014 r., znak: 829/DPS/2014/UBS-1 w ten sposób, że podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z tytułu zatrudnienia M.

R. u K. G. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą „K.” w [...] od dnia 1 lutego 2014r. na podstawie umowy o pracę w wymiarze 1/2 etatu wynosi 2.000 (dwa tysiące) złotych brutto.Sąd Apelacyjny w [...] zważył, że zgodnie z art. 370 k.p.c. Sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Apelacja z innych przyczyn niedopuszczalna, to w szczególności apelacja w stosunku do orzeczenia nieistniejącego.W ocenie Sądu Apelacyjnego w sentencji zaskarżonego apelacją organu rentowego wyroku Sądu pierwszej instancji zmieniającego zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych III Oddział w [...] z dnia 27 czerwca 2014 r. w ten sposób, że podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z tytułu zatrudnienia M.

R. u K. G. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą „K.” w [...] od dnia 1 lutego 2014 r. na podstawie umowy o pracę w wymiarze 1/2 etatu wynosi 2.000 (dwa tysiące) złotych brutto, brak było rozstrzygnięcia w przedmiocie oddalenia odwołań w pozostałej części. Tymczasem zaskarżony wyrok nie uwzględniał odwołań M. R. i K. G. w całości, ponieważ żądaniem odwołujących było ustalenie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z tytułu zatrudnienia M. R. u K. G. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą „K.” w [...] od dnia 1 lutego 2014 r. na podstawie umowy o pracę w wymiarze 1/2 etatu w kwocie 6004 zł.Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego, w sytuacji gdy strona wniosła środek odwoławczy dotyczący przedmiotu nieobjętego rozstrzygnięciem w sentencji orzeczenia, to środek ten podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny z powodu braku substratu zaskarżenia (por. postanowienia SN z dnia: 25 lutego 1997 r., II CKN 15/97, OSNC 1997 nr 6-7, poz. 89; 11 września 2002 r., V CKN 1165/00; 19 lipca 2006 r., I CZ 35/065; 10 listopada 2009 r., II PZ 19/09; 4 lutego 2011 r., I UZ 174/10, 21 września 2011 r., II PK 34/11).

Tak k też wypowiedział się Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 stycznia 2015 r. (II UZ 60/14, LEX nr 1652391).W ocenie Sądu Apelacyjnego brak w sentencji zaskarżonego apelacją wyroku rozstrzygnięcia co do oddalenia odwołań od decyzji organu rentowego w części dotyczącej ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z tytułu zatrudnienia M. R. u K. G. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą „K.” w [...] od dnia 1 lutego 2014 r. na podstawie umowy o pracę w wymiarze 1/2 etatu w kwocie 6004 zł czyni wyrok w tym zakresie nieistniejącym i uniemożliwia skuteczne jego zaskarżenie w tej części.

Odwołujące się reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika mogły wnieść o uzupełnienie wyroku Sądu Okręgowego w tej części, czego nie uczyniły. Pełnomocnik M. R. w apelacji wskazał w zakresie zaskarżenia, że zaskarża wyrok w części tj. w zakresie nieuwzględnienia żądania odwołującej o stwierdzenie, że podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z tytułu zatrudnienia u K. G. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą „K.” w [...] od dnia 1 lutego 2014 r. na podstawie umowy o pracę w wymiarze 1/2 etatu wynosi 6.004 zł.Sąd pierwszej instancji bezsprzecznie nie orzekł o całości żądania odwołujących się i nie oddalił odwołań w pozostałej części, ponad kwotę 2000 zł brutto.

W tym stanie rzeczy apelacja odwołującej się M.R. powinna być odrzucona przez Sąd Okręgowy. Zgodnie z art. 373 zd. 1 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym apelację, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji.M.R. zaskarżyła powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego w [...] w części odrzucającej apelację wnosząc o uchylenie postanowienia w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi drugiej instancji i orzeczenia o kosztach „niniejszego postępowania.”Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 372 k.p.c. w związku z art. 370 k.p.c. w związku z art. 47714 § 2 k.p.c. w związku z art. 367 § 1 k.p.c. poprzez błędne uznanie, że apelacja odwołującej się została wniesiona od wyroku w części nieistniejącej w sytuacji, gdy wyrok Sądu Okręgowego był wyrokiem ustalającym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i jako taki zawierał w sobie jednocześnie oddalenie żądanie ustalenia tej podstawy wymiary w kwocie wyższej, tj. w kwocie 6004,00 zł brutto, bez osobnego rozstrzygnięcia o oddaleniu odwołania w pozostałej części, 2) art. 351 § 1 k.p.c. poprzez uznanie, że odwołująca obowiązana była do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku w sytuacji, gdy wyrok Sądu Okręgowego orzekł o całości żądania i nie było podstaw do jego uzupełnienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie ma uzasadnione podstawy.1. Zgodnie z art. 367 § 1 k.p.c. od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje apelacja do sądu drugiej instancji. Na tle tego przepisu w judykaturze i doktrynie utrwalony jest pogląd, że zaskarżone może być tylko orzeczenie istniejące. Nie można zatem wnieść środka odwoławczego od orzeczenia, które nie zostało - w rozumieniu przepisów prawa procesowego - wydane. Chodzi tu zarówno o brak orzeczenia w ogóle, jak i o brak w wydanym orzeczeniu rozstrzygnięcia w określonym przedmiocie. Apelacja odnosząca się do nieistniejącej części wyroku podlega zatem, jako niedopuszczalna, odrzuceniu na podstawie art. 370 k.p.c., gdyż - w rozumieniu przepisów prawa procesowego - w tym zakresie orzeczenie nie zostało wydane.2.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się na ogół, że wyrok jest niepełny, jeżeli sąd nie odniósł się do przedmiotu procesu określonego treścią żądania i jego podstawą faktyczną, nieobejmujący zatem wszystkiego tego, co stanowiło przedmiot rozpoznania. Zatem w sytuacji, gdy strona wniosła środek odwoławczy dotyczący przedmiotu nieobjętego rozstrzygnięciem w sentencji orzeczenia, to środek ten podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny z powodu braku substratu zaskarżenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 25 lutego 1997 r., II CKN 15/97, OSNC 1997 nr 6-7, poz. 89; z 11 września 2002 r., V CKN 1165/00, z 19 lipca 2006 r., I CZ 35/06, z 10 listopada 2009 r., II PZ 19/09, z 21 września 2011 r., II PK 34/11).3.

Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku stwierdził, że brak w sentencji zaskarżonego apelacją wyroku rozstrzygnięcia co do oddalenia odwołania od decyzji organu rentowego w części dotyczącej ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne w kwocie 6004 zł czyni wyrok w tym zakresie nieistniejącym i uniemożliwia skuteczne jego zaskarżenie w tej części.4. W związku z tym należy zważyć, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych Sąd Najwyższy dopuszczał jednak możliwość złożenia apelacji od wyroku zmieniającego decyzję organu rentowego i niezawierającego orzeczenia o oddaleniu odwołania dotyczącego przyznania renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy lub renty stałej, i podobnie - co do daty przyznania prawa, argumentując, że chociaż treść żądania dotyczącego daty początkowej prawa do renty można wyinterpretować z treści wniosku, co mogłoby uzasadniać częściowe oddalenie odwołania, to ewentualne wady w zakresie tego elementu wyroku należy traktować tak samo jak błędy co do rodzaju renty lub okresu jej trwania, w kwestiach niewymaganych określenia we wniosku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2008 r., III UZ 17/07, OSNP 2009 nr 7-8, poz. 110).

Ten właśnie pogląd został powtórzony w orzeczeniach, w których Sąd Najwyższy przyjmował dopuszczalność zaskarżenia wyroku niezawierającego orzeczenia o oddaleniu odwołania w sprawie o przyznanie renty okresowej w miejsce żądanej renty stałej (por. postanowienie z dnia 13 listopada 2014 r., I UZ 21/14), w sprawie o stwierdzenie umiarkowanego stopnia niepełnosprawności do określonej daty (postanowienie z dnia 22 sierpnia 2008 r., I UZ 83/12), w sprawie o składki na ubezpieczenie wypadkowe w określonej wysokości bez orzeczenia pozytywnie lub negatywnie o pozostałej kwocie składek (postanowienie z dnia 5 sierpnia 2011 r., III UZ 17/11), w sprawie o rentę (postanowienie z dnia 15 października 2015 r., II UZ 23/15., w którym Sąd Najwyższy stwierdził, że orzeczenie o przyznaniu renty od określonego dnia zawierało implicite rozstrzygnięcie o oddaleniu odwołania co do żądanych świadczeń przeszłych objętych wnioskiem rentowym, i w tym zakresie mogło być zaskarżone w oparciu o art. 367 § 1 k.p.c.; por. także postanowienie z dnia z dnia 22 marca 2016 r., I UZ 40/15).5.

Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 4 sierpnia 2016 r., III UZP 11/16, OSP 2017 nr 7-8, poz. 65, s. 3 stwierdził, że „ubezpieczonemu przysługuje apelacja w sprawie o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy, jeśli sąd pierwszej instancji w części zmienił decyzję organu rentowego i nie oddalił odwołania w pozostałym zakresie (art. 367 § 1 k.p.c. w zw. z art. 47714 § 1 i 2 k.p.c.).6. Odnosząc się do powyższego stanowiska Sądu Apelacyjnego (zob. wyżej, pkt 3) zauważyć trzeba, że przedmiot sporu w sprawach ubezpieczeniowych determinuje w pierwszej kolejności przedmiot decyzji organu rentowego zaskarżonej do sądu ubezpieczeń społecznych, a w drugim rzędzie zakres odwołania od tej decyzji, ponieważ rozpoznając odwołanie od decyzji organu rentowego, sąd ubezpieczeń społecznych rozstrzyga o zasadności odwołania w granicach wyznaczonych, z jednej strony, zakresem samego odwołania, a z drugiej przez przedmiot decyzji (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 1 września 2010 r., III UK 15/10, z dnia 9 września 2010 r., II UK 84/10, z dnia 6 września 2000 r., II UKN 685/99, OSNP 2002 nr 5, poz. 121 oraz postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 maja 1999 r., II UZ 52/99, OSNP 2000 nr 15, poz. 601; z dnia 13 października 2009 r., II UK 234/08, z dnia 2 marca 2011 r., II UZ 1/11, z dnia 18 lutego 2010 r., III UK 75/09, OSNP 2011 nr 15-16, poz. 215; z dnia 3 lutego 2010 r., II UK 314/09).

Jak zaznaczył Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały z dnia 4 sierpnia 2016 r., III UZP 11/16 konieczność zmiany zaskarżonej decyzji (w całości lub w części) wymusza pozytywne rozstrzygnięcie sądu. Z treści art. 47714 § 1 i 2 k.p.c. nie da się wyinterpretować konieczności orzekania negatywnego w sytuacji, gdy sąd zmienia w części zaskarżoną decyzję organu rentowego.7. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 16 listopada 2016 r., I UZ 29/16 podkreślił, że „koncepcja zakładająca oddzielność podstaw prawnych z § 1 i § 2 art. 47714 KPC opiera się na występowaniu zmiennej, którą jest „uwzględnienie” bądź „brak podstaw do uwzględnienia” odwołania.

Została ona zadekretowana literalnie w omawianych przepisach. W rezultacie wtórne wobec tej oceny jest dokonanie zmiany zaskarżonej decyzji (w części lub w całości). Wychodząc z tego założenia należy traktować § 1 i § 2 omawianego przepisu jako alternatywne „ścieżki” postępowania. Uwzględnienie odwołania prowadzi do zmiany zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jednak bez konieczności oddalania odwołania w pozostałym zakresie. W rezultacie częściowe oddalenie odwołania potwierdza tylko efekt osiągnięty przez zakresową zmianę decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy.”8.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że skoro Sąd pierwszej instancji wyrokiem zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że stwierdził, iż podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z tytułu zatrudnienia M.R. u K. G. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą „K.” w [...] od dnia 1 lutego 2014 r. na podstawie umowy o pracę w wymiarze 1/2 etatu wynosi 2.000,00 zł brutto, co nie było w całości zgodne z żądaniem odwołania ustalenia tej podstawy w kwocie 6004,00 zł, to brak oddalenia odwołania w pozostałym zakresie nie oznacza „braku substratu zaskarżenia.” Wobec powyższego bezprzedmiotowe było składanie wniosku o uzupełnienie wyroku zgodnie z art. 351 k.p.c.Biorąc powyższe pod rozwagę, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. kc