Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 80/97 Generato dall'IA

Cassation dismissed for defendant who did not appeal first instance judgment despite receiving second instance ruling.

Numero d'incarto II UZ 80/97
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a school that had not appealed the first-instance judgment awarding joint liability. Although the school received the second-instance ruling and was notified of the appeal hearing, the court held that cassation only serves as a remedy against a final judgment of the second instance. Since the first-instance judgment became final for the non-appealing defendant, the cassation was inadmissible regardless of its knowledge of the proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 392 § 1 KPC; art. 393 § 1 KPC: Cassation is inadmissible for a party against whom the first-instance judgment became final due to lack of appeal, even if that party was notified of the second-instance proceedings and received the second-instance judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation inadmissibility joint liability final judgment procedural remedy second instance appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 392 § 1 KPC
3938 § 1 w związku z art. 392 § 1 KPC).
art. 393 § 1 KPC
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 39319 KPC w związku z
art. 39319 KPC
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 39319 KPC w związku z
art. 385 KPC
art. 385 KPC orzekł jak w sentencji.
art. 32 ust. 2 pkt 2 ustawy o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych
na chorobę zawodową odpowiada ten zakład pracy, w którym pracownik był zatrudniony podczas stwierdzenia uszczerbku na zdrowiu spowodowanego chorobą (art. 32

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 21 października 1997 r.

II UZ 80/97

Jeżeli jedna z dwu pozwanych nie zaskarżyła wyroku Sądu I instancji, zasądzającego świadczenie solidarnie, zaś sąd drugiej instancji zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że powództwo w stosunku do pozwanej skarżącej

oddalił, to kasacja pozwanej, która wyroku sądu pierwszej instancji nie zaskarżyła podlega odrzuceniu, choćby pozwana ta była powiadomiona o rozprawie

apelacyjnej i otrzymała wyrok sądu drugiej instancji wraz z uzasadnieniem (art.

3938 § 1 w związku z art. 392 § 1 KPC).

Przewodniczący SSN: Stefania Szymańska, Sędziowie SN: Roman Kuczyński

(sprawozdawca), Barbara Wagner.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 października 1997 r. sprawy z powództwa Anny G. przeciwko Szkole Podstawowej w

B.D. oraz Szkole Podstawowej w O. o jednorazowe odszkodowanie z tytułu choroby

zawodowej, na skutek zażalenia pozwanych od postanowienia Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krośnie z dnia 24 czerwca 1997 r.

[...]

p o s t a n o w i ł:

o d d a l i ć zażalenie.

Uzasadnienie

Powódka Anna G. wniosła do Sądu Rejonowego w Jaśle pozew przeciwko

Szkole Podstawowej w O. o odszkodowanie z tytułu choroby zawodowej.

Pozwana w odpowiedzi na pozew podniosła, że ostatnim miejscem zatrudnienia powódki była Szkoła Podstawowa w B.D.

Sąd Rejonowy w Jaśle wezwał Szkołę Podstawową w B.D. do udziału w sprawie w charakterze pozwanej w trybie art. 194 § 1 KPC.

Wyrokiem z dnia 27 lutego 1997 r. Sąd ten uwzględnił powództwo zasądzając

na rzecz powódki kwotę 7.339,50 zł odszkodowania solidarnie od obydwu pozwanych Szkół. Obydwie pozwane złożyły wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem i obydwie wyrok ten otrzymały. Apelację od powyższego wyroku wniosła tylko

Szkoła Podstawowa w O. i Sąd Wojewódzki w Krośnie wyrokiem z dnia 18 kwietnia

1997 r. apelację tę uwzględnił w ten sposób, że w stosunku do tej pozwanej powództwo oddalił.

Szkoła Podstawowa w B.D. złożyła w terminie wniosek o doręczenie wyroku

Sądu Wojewódzkiego z uzasadnieniem, a jej pełnomocnik zaskarżył ten wyrok kasacją.

Postanowieniem z dnia 24 czerwca 1997 r. Sąd Wojewódzki w Krośnie odrzucił kasację pozwanej Szkoły Podstawowej w B.D. uzasadniając, że pozwana ta nie

wniosła apelacji od wyroku Sądu Rejonowego w Jaśle, wobec czego rozpatrzeniu

przez Sąd Wojewódzki podlegała tylko apelacja Szkoły Podstawowej w O. - w granicach tej apelacji, przy czym będące przedmiotem zaskarżenia prawa i obowiązki nie

były wspólne dla obu pozwanych. Tym samym w stosunku do Szkoły Podstawowej w

B.D. wyrok uprawomocnił się i nie służy od niego środek odwoławczy.

Powyższe postanowienie zaskarżyła Szkoła Podstawowa w B.D. wnosząc o

jego uchylenie.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Pozwana Szkoła Podstawowa w B.D. została zapoznana nie tylko z motywami

wyroku Sądu Rejonowego w Krośnie, ale i z apelacją pozwanej Szkoły Podstawowej

w O. Nie mogła przeto nie wiedzieć, że ta druga Szkoła mimo że powódka skierowała

powództwo właśnie przeciwko niej - kwestionuje podstawy prawne swojej odpowiedzialności i wskazuje na Szkołę Podstawową w B.D. jako zobowiązaną do naprawienia szkody. Apelacja Szkoły Podstawowej w O. nie kwestionowała bowiem, że powódka nie zachorowała na chorobę zawodową, lecz że nabawiła się tej choroby podczas zatrudnienia w Szkole Podstawowej w B.D. Jednakże ta ostatnia Szkoła apelacji nie wniosła i swojej podstawy odpowiedzialności nie kwestionowała - nie złożyła

też, jak to twierdzi w zażaleniu, żadnego pisma procesowego, bądź odpowiedzi na

apelację, a na rozprawie apelacyjnej wnosiła o oddalenie apelacji, co jest

równoznaczne z nie kwestionowaniem własnej odpowiedzialności wobec powódki,

tyle tylko, że z przejęciem jej solidarnie ze Szkołą Podstawową w O.

Solidarność zobowiązania nie oznacza jego podzielenia w równych częściach

między kilku zobowiązanych, lecz w całości obciąża tego, od którego uprawniony

żąda świadczenia. Nie można przeto wykluczyć, że gdyby wyrok Sądu Rejonowego

w Jaśle nie został zaskarżony - powódka wystąpiłaby o zapłatę odszkodowania do

Szkoły w B.D. i ta Szkoła zobowiązana byłaby do spełnienia świadczenia. Skoro zatem Szkoła Podstawowa w B.D. wnosiła na rozprawie apelacyjnej o oddalenie apelacji - musiała się liczyć z ewentualnością zapłaty odszkodowania.

Sąd Wojewódzki zmieniając zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego trafnie zakwestionował przyjętą przez Sąd Rejonowy solidarną odpowiedzialność obu Szkół

wykazując, między innymi przez powołanie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 26

kwietnia 1994 r., II PZP 3/94 (OSNAPiUS 1994, Nr 4, poz. 65), że za zachorowanie

na chorobę zawodową odpowiada ten zakład pracy, w którym pracownik był zatrudniony podczas stwierdzenia uszczerbku na zdrowiu spowodowanego chorobą (art. 32

ust. 2 pkt 2 ustawy o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, Dz. U. z 1983 r. Nr 30 poz. 144 ze zm.). Tym samym trafne jest stanowisko

Sądu Wojewódzkiego zajęte w zaskarżonym postanowieniu, iż apelacja Szkoły

Podstawowej w O. nie mogła skutkować rozpoznania sprawy na rzecz Szkoły

Podstawowej w B.D., która wyroku Sądu I instancji nie zaskarżyła, gdyż pomiędzy

obydwiema pozwanymi Szkołami nie istniała w stosunku do powódki wspólnota praw

i obowiązków. Błędny jest też pogląd skarżącego, że pomiędzy pozwanymi

występuje współuczestnictwo jednolite, skoro nie wynikało ono ani ze stosunku zatrudnienia powódki w obu szkołach, ani z powołanego art. 32 ust. 2 pkt 2 ustawy wypadkowej. Z chwilą upływu terminu do wniesienia apelacji od wyroku Sądu Rejonowego w Jaśle stał on się prawomocny dla tej pozwanej, która nie wniosła od niego

środka odwoławczego. Tym samym pozwanej Szkole Podstawowej w B.D. kasacja

nie przysługuje, gdyż w świetle art. 392 § 1 KPC służy ona stronie od wyroku Sądu

drugiej instancji, zaś dla tej Szkoły sprawa uprawomocniła się w pierwszej instancji i

na przeszkodzie temu stwierdzeniu nie stoi fakt, iż była ona zawiadomiona o rozprawie apelacyjnej oraz otrzymała wyrok Sądu Wojewódzkiego z uzasadnieniem.

Kasacja Szkoły Podstawowej w B.D. podlegała zatem odrzuceniu, co Sąd

Wojewódzki zaskarżonym postanowieniem uczynił, zaś zażalenia na to postanowienie nie można - z wyżej przytoczonych motywów - uznać za uzasadnione.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 39319 KPC w związku z

art. 385 KPC orzekł jak w sentencji.