Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 75/05 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on pension amount due to lack of disputed value exceeding ten thousand zlotys.

Numero d'incarto II UZ 75/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the amount of a pension benefit. The appellant argued there was no disputed value, but the court clarified that the subject matter is the pension amount, not the right to receive it. Consequently, the court applied civil procedure rules to calculate the value based on one year of payments, finding it insufficient to meet the statutory threshold for cassation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 392 § 1 k.p.c.; Art. 393 § 2 k.p.c.; Art. 22 k.p.c.: In cases concerning the amount of recurring benefits, the value of the subject matter is determined by the sum of payments for one year, and cassation is inadmissible if this value does not exceed the statutory limit.

Parole chiave

Generato dall'IA
pension amount dispute cassation admissibility value of subject matter recurring benefits civil procedure code statutory threshold emerytalne świadczenie

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 392 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3921 § 1 k.p.c., kasacja przysługuje w sprawach o roszczenia
Art. 393 § 2 k.p.c.
kasacja nie spełniała wymogów wskazanych w art. 393 3 § 2, a pełnomocnik
Art. 22 k.p.c.
oparciu o art. 22 k.p.c..
Art. 393 § 18 k.p.c.
kasacja nie spełniała wymogów wskazanych w art. 393 3 § 2, a pełnomocnik
Art. 385 k.p.c.
w związku z art. 385 i art.
Art. 397 k.p.c.
385 i art. 397 k.p.c., orzekł jak w sentencji.
art. 22 k.p.c
oparciu o art. 22 k.p.c..
art. 3921 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3921 § 1 k.p.c., kasacja przysługuje w sprawach o roszczenia
art. 39319 k.p.c
wartości przedmiotu sporu (art. 39319 k.p.c.
art. 368 § 2 k.p.c
w związku z art. 368 § 2 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 75/05

POSTANOWIENIE

Dnia 18 stycznia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krystyna Bednarczyk (przewodniczący)

SSN Zbigniew Hajn (sprawozdawca)

SSA Zbigniew Korzeniowski

w sprawie z wniosku Z. P.

przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu w S.

o wysokość świadczenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 stycznia 2006 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w P.

z dnia 3 lutego 2005 r., sygn. akt III AUa …/03,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P. w sprawie Z.

P. przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu w S. o wysokość świadczenia

postanowieniem z 3 lutego 2005 r. odrzucił kasację wnioskodawcy złożoną od

wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 8 września

2004 r.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny podniósł, że wniesiona

kasacja nie spełniała wymogów wskazanych w art. 393 3 § 2, a pełnomocnik

wezwany do ich usunięcia w terminie 7 dni poprzez podanie wartości przedmiotu

zaskarżenia pod rygorem odrzucenia kasacji, podał, że w „niniejszej sprawie nie ma

żadnej wartości przedmiotu sporu”. Sąd Apelacyjny jednoznacznie stwierdził, że

przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest wysokość świadczenia emerytalnego.

W sprawach o takim charakterze wartość przedmiotu sporu podlega ustaleniu w

oparciu o art. 22 k.p.c.. Tym samym nie można się zgodzić ze stanowiskiem

skarżącego, jakoby w tej sprawie w ogóle nie było wartości przedmiotu

zaskarżenia.

W

zażaleniu od postanowienia

Sądu Apelacyjnego pełnomocniczka

wnioskodawcy wskazała, że „do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia

zachodzi trwały brak podstaw prawnych i faktycznych”. W opinii wnoszącej

zażalenie Sąd Apelacyjny rażąco naruszył przepisy prawa materialnego w stopniu

mającym wpływ na rozpatrzenie sprawy, na dowód czego wskazuje szereg

przepisów Konstytucji RP i ustawy z 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu

emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.U. z 1994 r., Nr 10, poz. 36

ze zm.) oraz przepisów wykonawczych do ustawy. Wskazuje również na rażące

naruszenie i obrazę norm prawnych przepisów prawa postępowania cywilnego,

wskazując liczne przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.

Pełnomocniczka wniosła o usunięcie skutków naruszonego prawa przez

uchylenie w całości z mocą ex tunc zaskarżonego zażaleniem postanowienia i

merytoryczne rozpatrzenie kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3921 § 1 k.p.c., kasacja przysługuje w sprawach o roszczenia

majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia przekracza dziesięć tysięcy

złotych. Do oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu

kasacyjnym odpowiednie zastosowanie mają przepisy dotyczące oznaczenia

wartości przedmiotu sporu (art. 39319 k.p.c. w związku z art. 368 § 2 k.p.c.).

Jedynie w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o

objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego kasacja przysługuje niezależnie

od wartości przedmiotu zaskarżenia.

Rozpoznawana sprawa nie jest sprawą o prawo do emerytury – tę bowiem

przyznano ubezpieczonemu, wbrew twierdzeniom jego pełnomocnika

– lecz

sprawą o wysokość świadczenia emerytalnego. Dopuszczalność kasacji w sprawie

o ustalenie nowej wysokości świadczeń podlega natomiast ograniczeniu ze

względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3921 § 1 k.p.c.), a zatem

zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego z 3 lutego 2005 r. należało oddalić

jako niezasadne.

Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest wysokość świadczenia

emerytalnego. Roszczenie o wysokość emerytury jest sprawą o prawo majątkowe.

Dlatego przy oznaczeniu wartości przedmiotu sporu (a odpowiednio także wartości

przedmiotu zaskarżenia) uwzględnić należy reguły wynikające z art. 22 k.p.c.

Zgodnie

z powołanym

przepisem,

w sprawach

o

prawo

do

świadczeń

powtarzających się trwających dłużej niż rok, wartość przedmiotu sporu stanowi

suma świadczeń za jeden rok.

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, stosownie do art. 393 18 § 1

k.p.c. w związku z art. 385 i art. 397 k.p.c., orzekł jak w sentencji.