Supreme Court dismisses appeal for filing social security appeal late due to missing service date in portal.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the Social Security Office's appeal against the Court of Appeal's decision rejecting their social security appeal. The appellant argued the appeal was timely because the judgment was supposedly served on August 9, 2024, despite the official portal record showing no service until April 11, 2024. The court ruled that the appeal was inadmissible because it was filed on October 8, 2024, exceeding the two-month deadline calculated from the actual service date, and the court lacked authority to examine unraised procedural violations.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 398 § 14 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court is inadmissible if filed outside the statutory time limit, and the court is not obligated to examine procedural violations not specifically raised in the appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II UZ 64/24 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Sobutka w sprawie z odwołania E. z siedzibą w W.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddziałowi w Warszawiez udziałem E1. z siedzibą w W. oraz M.G., M.G1., A.I., T.J. i J.J.o podleganie ubezpieczeniom społecznym,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 11 czerwca 2025 r.,zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 28 października 2024 r., sygn. akt III AUa 3102/22, oddala zażalenie. DS
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Warszawie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, postanowieniem z 28 października 2024 r. (sygn. akt II WSC U 221/24, III AUa 3102/22), wydanym w sprawie E. z siedziba w Warszawie, przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddział w Warszawie, z udziałem E1. z siedzibą w W. oraz M.G., M.G1., A.I., T.J., J.J., o podleganie ubezpieczeniom społecznym, na skutek skargi kasacyjnej organu rentowego: odrzucił skargę kasacyjną.W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny wskazał, że skarga kasacyjna sporządzona 8 października 2024 r., skierowana do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w Warszawie, który wydał zaskarżone orzeczenie, została wniesiona 8 października 2024 r., a więc z uchybieniem terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności.
Doręczenie wyroku Sądu Apelacyjnego z 6 lutego 2024 r. wraz z uzasadnieniem nastąpiło 11 kwietnia 2024 r. (k. 556 - pismo przewodnie i k. 559 – EPO, T. III akt III AUa 3102/22). Sąd Apelacyjny zaznaczył też, że wprawdzie 9 sierpnia 2024 r., Sąd Apelacyjny na wniosek organu rentowego doręczył ponownie wyrok Sądu Apelacyjnego z uzasadnieniem (przez PI), ale nastąpiło to w celach informacyjnych, co jasno wynika z pisma z 8 sierpnia 2024 r., przy których doręczenie miało miejsce (k. 586 i k. 593, T. III akt III AUa 3102/22).Zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie wywiódł organ rentowy, zaskarżając postanowienie w całości, zarzucając naruszenie:1. art. 233 § 1 k.p.c. poprzez stwierdzenie, że:- organ rentowy nie złożył skargi kasacyjnej w terminie, podczas gdy od daty doręczenia wyroku z uzasadnieniem (9 sierpnia 2024 r.) do daty złożenia apelacji (8 października 2024 r.) nie upłynął dwumiesięczny termin;- organ rentowy odebrał wyrok wraz z uzasadnieniem 11 kwietnia 2024 r., pomimo że powyższa informacja nie znajduje odzwierciedlenia w portalu sądowym, czego wyrazem jest wniosek organu rentowego o przesłanie za pośrednictwem Portalu Informacyjnego Sądów Powszechnych wyroku z uzasadnieniem;- informacja w zakładce Czynności, iż wysłano odpowiedź na wniosek o uzasadnienie (bez wskazania formy dokonania tej czynności), a nie faktyczne zamieszczenie i odebranie wyroku Sądu Apelacyjnego wraz z uzasadnieniem przez pełnomocnika profesjonalnego jest dowodem doręczenia wyroku z uzasadnieniem, pomimo że faktycznie wyrok z uzasadnieniem na wniosek organu rentowego został zamieszczony w portalu sądowym dopiero 8 sierpnia 2024 r. (zakładka Moje doręczenia);2. art. 373 § 1 k.p.c. poprzez niewłaściwe zastosowanie, tj. uznanie, że skarga kasacyjna organu rentowego była spóźniona.W związku ze stawianymi zarzutami organ rentowy wniósł o dopuszczenie dowodu z załączonych dokumentów, na okoliczność daty doręczenia wyroku Sądu Apelacyjnego wraz z uzasadnieniem i uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz rozpoznanie wniesionej skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie organu rentowego i zarzuty w nim zawarte są nieuzasadnione.Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że wyrok z 6 lutego 2024 r. (sygn. akt III AUa 3102/22) Sądu Apelacyjnego w Warszawie wraz z uzasadnieniem został doręczony w dniu 11 kwietnia 2024 r. upoważnionemu pracownikowi organu rentowego (pismo odebrał M.J., o godzinie 8:05, k. 559 akt sądowych). Pismo przewodnie Sądu zostało przez Sąd Apelacyjny w Warszawie zaadresowane na K.K., która to w imieniu organu rentowego złożyła wniosek z 8 lutego 2024 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie go, wraz z aktami sprawy (k. 533).
Jednocześnie K.K. do przedmiotowego pisma dołączyła pełnomocnictwo Nr […]/2023, z którego wynika, że Dyrektor […] Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie upoważniał ją do reprezentowania organu rentowego w postępowaniu przed sądami powszechnymi w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w zakresie powierzonym na podstawie innych ustaw (k. 534).Do postępowania przed Sądem Najwyższym, toczącego się na skutek zażalenia, stosuje się odpowiednio większość przepisów o zażaleniu oraz niektóre przepisy dotyczące skargi kasacyjnej.
Powszechne jest stanowisko, że nie jest konieczne precyzowanie w zażaleniu odrębnych zarzutów (tak jak w apelacji czy skardze kasacyjnej), wystarczające jest ogólne uzasadnienie zażalenia, wskazujące uchybienia sądu, który wydał zaskarżone postanowienie. Nie oznacza to jednak, że zażalenie nie musi zawierać wskazania powodów zaskarżenia. Przeciwnie – skarżący zobowiązany jest do sprecyzowania, jakie w jego ocenie uchybienia popełnił sąd w toku postępowania i przy wydawaniu zaskarżonego orzeczenia (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 27 sierpnia 1997 r., III CZ 108/98; z 16 kwietnia 2008 r., I CZ 32/08).
Za niedopuszczalnością badania zaskarżonego wyroku przez Sąd Najwyższy poza zakresem wskazanych w zażaleniu uchybień przemawia dodatkowo kilka dalszych racji. Po pierwsze, zażalenie do Sądu Najwyższego objęte jest przymusem adwokacko-radcowskim (art. 871 § 1 k.p.c.), który ma gwarantować przygotowanie środków zaskarżenia w sposób profesjonalny. Po drugie, do zażalenia stosuje się odpowiednio art. 39814 k.p.c. Oznacza to, że Sąd Najwyższy winien przeanalizować wskazane w zażaleniu uchybienia wytknięte przez skarżącego oraz – stosownie do art. 378 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. – uwzględnić ewentualną nieważność postępowania w sprawie.
Zażalenie zatem podlega oddaleniu, jeśli nie jest oparte na usprawiedliwionych podstawach, albo kiedy uzasadnienie zaskarżonego postanowienia wprawdzie zawiera błędy, jednak samo postanowienie odpowiada prawu (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.). Z tego względu wyrażono nawet w orzecznictwie Sądu Najwyższego pogląd, że sąd drugiej instancji i Sąd Najwyższy nie są zobowiązane, a wręcz nie są uprawnione do oceny, czy poza przepisami powołanymi jako podstawa prawna zażalenia orzeczenie to narusza także inne przepisy prawa (postanowienie Sądu Najwyższego z 6 października 2000 r., IV CZ 66/00; zob. też uchwałę Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2008 r., III CZP 49/07, OSNC 2008, nr 6, poz. 55).W rozpoznawanym zażaleniu podniesiono jedynie zarzuty naruszenia przez Sąd Apelacyjny art. 233 § 1 k.p.c. i art. 373 § 1 k.p.c. Sprowadzały się one do próby przekonania, że wyrok z uzasadnieniem Sądu II instancji został doręczony pełnomocnikowi organu rentowego 9 sierpnia 2024 r. i to od tej daty powinien się rozpocząć bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Tak sformułowane zarzuty nie mogły jednak odnieść spodziewanego przez stronę skarżącą skutku – biorąc pod uwagę okoliczność, że zaskarżony wyrok, jak to wynika z akt sprawy, został doręczony organowi rentowemu 11 kwietnia 2024 r.Sąd Najwyższy nie miał przy tym żadnych możliwości do analizowania ewentualnego naruszenia przez Sąd Apelacyjny przepisu art. 133 § 3 k.p.c. i wpływu takiego naruszenia na treść zaskarżonego postanowienia – bowiem taki zarzut nie został sformułowany w zażaleniu. Brak było także podstaw do działania w tym zakresie z urzędu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji. [a.ł] DS