Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 63/11 Generato dall'IA

Social security appeal dismissed because interest not capitalized does not count toward the 10,000 PLN threshold.

Numero d'incarto II UZ 63/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject the social security claim. The appellant argued that the disputed amount exceeded the statutory threshold by including accrued interest, which the lower court had capitalized into the total debt. The court ruled that since the interest was not legally capitalized into a separate capital sum, it must be excluded from the value of the subject matter for admissibility purposes. Consequently, the claim's value fell below the required 10,000 PLN limit, rendering the appeal inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 20 k.p.c.: Interest accrued alongside the main claim without legal capitalization is excluded from the value of the subject matter for the purpose of determining the admissibility threshold of a cassation appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security contributions accrued interest capitalization of debt cassation appeal threshold value of subject matter admissibility requirement Supreme Court ruling

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 k.p.c.
decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia nie niższa niż 10.000 zł (art. 3982 § 1
Art. 20 k.p.c.
postępowania - art. 20 k.p.c. przez błędne zastosowanie w sytuacji, w której w
art. 20 k.p.c
postępowania - art. 20 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c
decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia nie niższa niż 10.000 zł (art. 3982 § 1

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III ZP 16/97
składu siedmiu sędziów z dnia 21 października 1997 r., III ZP 16/97, OSNAPiUS
III CZP 12/99
czerwca 1999 r., III CZP 12/99, OSNC 2000, nr 1, poz.
V CKN 71/00
Najwyższego z dnia 29 września 2000 r., V CKN 71/00, niepubl., z dnia 29 lipca
I PZ 25/97
1997 r., I PZ 25/97, niepubl., z dnia 22 października 1998 r., II UZ 87/98, niepubl., z
II UZ 87/98
1997 r., I PZ 25/97, niepubl., z dnia 22 października 1998 r., II UZ 87/98, niepubl., z
III PZ 2/08
dnia 14 stycznia 2009 r., III PZ 2/08, nieubl.), w razie zgłoszenia żądania o

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 63/11

POSTANOWIENIE

Dnia 24 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (przewodniczący)

SSN Katarzyna Gonera

SSN Beata Gudowska (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku K. R.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o zaległe składki,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 24 lutego 2012 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 4 listopada 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 listopada 2011 r. Sąd Apelacyjny w sprawie K. R.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, ustalił wartość przedmiotu

zaskarżenia na kwotę 6.835,49 zł i odrzucił skargę kasacyjną ubezpieczonego od

wyroku tego Sądu z dnia 19 kwietnia 2011 r. Stwierdził, że w sprawie dotyczącej

odpowiedzialności członka zarządu spółki z o.o. PH „P.” za nieopłacone przez

spółkę składki na ubezpieczenie społeczne ubezpieczony w skardze kasacyjnej

określił wartość przedmiotu zaskarżenia jako kwotę 10.780 zł. Kwota ta odnosi się

do zaskarżonej decyzji z dnia 20 maja 2008 r., jednak w niej organ rentowy wskazał

tę kwotę jako łączna kwotę zobowiązania, na którą składają się dług oraz odsetki

dochodzone w kwocie 3.944 zł.

W zażaleniu ubezpieczony K. R. zarzucił rażące naruszenie przepisów

postępowania - art. 20 k.p.c. przez błędne zastosowanie w sytuacji, w której w

zaskarżonej decyzji „poprzez kapitalizację odsetek doliczono je do łącznej ogólnej

kwoty zobowiązania” obejmującej łączną kwotę 10.779,49 zł, a wartość ta na

żadnym etapie postępowania nie była kwestionowana. Wskazał na bezzasadne

odrzucenie skargi kasacyjnej i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i

przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w celu nadania biegu skardze

kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sprawa objęta skargą kasacyjną jest sprawą o świadczenie, a roszczenie

będące jej przedmiotem ma charakter majątkowy, więc o dopuszczalności skargi

decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia nie niższa niż 10.000 zł (art. 3982 § 1

k.p.c.).

Skarżący podał jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę przekraczającą

wartość graniczną, lecz pominął, że obejmuje ona roszczenie główne i odsetki,

które są żądane obok roszczenia głównego i nie są z mocy art. 20 k.p.c.

uwzględniane przy ustalania wartości przedmiotu sporu.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego (por. uchwałę

składu siedmiu sędziów z dnia 21 października 1997 r., III ZP 16/97, OSNAPiUS

1998, nr 7, poz. 204 oraz uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów z dnia 28

czerwca 1999 r., III CZP 12/99, OSNC 2000, nr 1, poz. 1, postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 29 września 2000 r., V CKN 71/00, niepubl., z dnia 29 lipca

1997 r., I PZ 25/97, niepubl., z dnia 22 października 1998 r., II UZ 87/98, niepubl., z

dnia 14 stycznia 2009 r., III PZ 2/08, nieubl.), w razie zgłoszenia żądania o

zasądzenie świadczenia głównego i ubocznego stan objęty hipotezą art. 20 k.p.c.

istnieje do chwili prawomocności wyroku rozstrzygającego o świadczeniu głównym.

Nakazuje to pomijanie w wartości przedmiotu zaskarżenia odsetek dochodzonych

obok roszczenia głównego. Odmiennie, jak wykazano w uzasadnieniu uchwały z

dnia 28 czerwca 1999 r., traktowane są tylko odsetki, które zostały doliczone do

kapitału i same – na skutek kapitalizacji – stały się świadczeniem; wówczas nie

stosuje się regulacji zawartej w art. 20 k.p.c. W taki sposób należy interpretować

także punkt drugi uchwały z dnia 21 października 1997 r., stwierdzający, że

„wartość przedmiotu zaskarżenia w kasacji stanowi świadczenie główne wraz z

doliczonymi do niego odsetkami”. W uzasadnieniu tej uchwały wyraźnie zresztą

wskazano, że skapitalizowanie odsetek w znaczeniu prawnym następuje wtedy,

gdy

obliczono

ich

sumę

za

określony

czas,

a

następnie

poddano

je

oprocentowaniu, tworząc w ten sposób kapitał, stanowiący odrębną kategorię

prawną.

W sprawie objętej skargą kasacyjną na wartość świadczenia głównego

składają się należności z tytułu składek na Fundusz Ubezpieczenia Społecznego –

5.485,48 zł., składek na ubezpieczenie zdrowotne – 963,49 zł. i składek na

Fundusz Pracy i FGŚP – 386,52 zł. Pozostała kwota to odsetki od tych kwot,

ustalone na dzień wydania decyzji, lecz nie objęte kapitalizacją.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 394 1 § 3 w

związku z 39814 k.p.c.).