Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 50/09 Generato dall'IA

Supreme Court allows cassation appeal late filing by granting time extension due to lawyer's illness.

Numero d'incarto II UZ 50/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of a cassation appeal filed late by a claimant. The claimant had been granted a court-appointed lawyer who was on sick leave when the lawyer was notified of the appointment. The court held that the cause for missing the deadline ceased when the lawyer became capable of acting, not upon notification, and the subsequent filing was justified.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 168 k.p.c.; Art. 398 ust. 5 § 1 k.p.c.: The cause for missing a cassation deadline ceases when the court-appointed lawyer acquires the ability to act, provided the delay does not exceed one month from notification.

Parole chiave

Generato dall'IA
court-appointed lawyer sick leave period cassation deadline time extension procedural delay Supreme Court ruling legal representation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 168 k.p.c.
przywrócenia terminu z art. 168 k.p.c.
Art. 398 ust. 5 § 1 k.p.c.
przedmiotowego wniosku Sąd Apelacyjny na mocy art. 398 6 § 2 k.p.c.
Art. 169 § 1 k.p.c.
pełnomocnika procesowego, tygodniowy termin przewidziany w art. 169 § 1 k.p.c. liczy
art. 168 k.p.c
przywrócenia terminu z art. 168 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
za podstawę: naruszenie prawa procesowego - art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 168 § 1 k.p.c
przywrócenia terminu z art. 168 k.p.c.
art. 45 ust. 1 Konstytucji
ustania przyczyny uchybienia oraz naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 45
art. 169 § 1 k.p.c
pełnomocnika procesowego, tygodniowy termin przewidziany w art. 169 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CKN 415/98
dnia 11 sierpnia 1998 r., II CKN 415/98 (nie publ.), że ustanie przyczyny uchybienia
I CZ 62/00
Supreme Court holds appeal deadline ends when counsel has real ability to act, not when appointed.
II UZ 72/04
były postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2005 r., II UZ 72/04 (OSNP
II UZ 53/05
Supreme Court dismisses appeal; court has no duty to inform appointed counsel of deadline expiry.
I CZ 138/71
II CKN 349/99
50 oraz z dnia 24 czerwca 1999 r., II CKN 349/99,

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 50/09

POSTANOWIENIE

Dnia 20 stycznia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Roman Kuczyński (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Katarzyna Gonera

SSN Jolanta Strusińska-Żukowska

w sprawie z wniosku J. P.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o rentę z tytułu niezdolności do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i

Spraw Publicznych w dniu 20 stycznia 2010 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 29 września 2009 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 5 lutego 2009 r. Sąd Apelacyjny, na skutek rozpoznania

apelacji J. P. od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w

J. z dnia 21 października 2008 r. oddalającego odwołanie wnioskodawczyni od decyzji

organu rentowego odmawiającej przyznania jej prawa do renty z tytułu niezdolności do

pracy, oddalił złożony przez ubezpieczoną środek odwoławczy. Powyższe orzeczenie

wraz z uzasadnieniem J. P. otrzymała w dniu 6 kwietnia 2009 r., a w dniu następnym

zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie jej pełnomocnika z urzędu do

wniesienia w sprawie skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 4 maja 2009 r. Sąd

Apelacyjny przyznał wnioskodawczyni pełnomocnika z urzędu i pismem

z dnia 20 maja 2009 r. zwrócił się do Okręgowej

Rady

Adwokackiej

o

wyznaczenie adwokata dla ubezpieczonej. Okręgowa Rada Adwokacka w dniu 25

maja 2009 r. wyznaczyła dla wnioskodawczyni pełnomocnika z urzędu w osobie

adwokata S. W., którego w dniu 29 maja 2009 r. poinformowała o terminie otrzymania

przez J. P. orzeczenia z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna została złożona w dniu 15

lipca 2009 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, w

uzasadnieniu którego adwokat R. W., substytut S. W. wskazał, że pełnomocnik

dowiedział się o sprawie dopiero 29 maja 2009 r., przy czym sama wnioskodawczyni

zgłosiła się do kancelarii po upływie terminu do wniesienia skargi. Do pisma została

załączona kserokopia zwolnienia lekarskiego adwokata S. W., z którego wynika, że

przebywał on na zwolnieniu lekarskim od dnia 20 maja 2009 r. do 9 lipca 2009 r.

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 29 września 2009 r. oddalił wniosek

o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i odrzucił skargę kasacyjną.

Mając na uwadze, że wnioskodawczyni otrzymała wyrok Sądu Apelacyjnego wraz z

uzasadnieniem w dniu 6 kwietnia 2009 r., w związku z czym termin do wniesienia

skargi kasacyjnej upłynął dnia 6 czerwca 2009 r., skarga kasacyjna została złożona po

terminie dopiero w dniu 15 lipca 2009 r. Po analizie materiału dowodowego Sąd

Apelacyjny doszedł do przekonania, że nie zostały spełnione przesłanki przepis art.

168 k.p.c., a tym samym brak było w sprawie podstaw do przywrócenia

wnioskodawczyni terminu do złożenia skargi kasacyjnej. A. S. W. otrzymał wiadomość

o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu w dniu 29 maja 2009 r., a zatem w

okresie, kiedy przebywał na zwolnieniu lekarskim. Powyższa informacja powinna

zobowiązać pełnomocnika do dołożenia niezbędnej zawodowej staranności, by

odpowiednio i należycie zastąpić stronę, tym bardziej, że niebawem upływał termin do

wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik wnioskodawczyni wiedział już w momencie

doręczenia zawiadomienia z Rady Adwokackiej o tym, że przebywa na długim

zwolnieniu lekarskim. Wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu S. W. nie tylko nie

powiadomił Okręgowej Rady Adwokackiej o przebywaniu na zwolnieniu lekarskim i

swojej chorobie, ale także nie podjął jakichkolwiek innych czynności, które

prowadziłyby do zachowania ustawowego terminu do złożenia środka zaskarżenia,

czy też tylko nieznacznego jego

przekroczenia.

Zdaniem

Sądu Apelacyjnego w okolicznościach sprawy

wyznaczony obrońca z urzędu, powiadomiony dodatkowo o terminie otrzymania przez

J. P. orzeczenia z uzasadnieniem, a więc uprzedzony niejako o upływającym terminie

do wniesienia skargi, winien - jeśliby doszedł do przekonania, że stan jego zdrowia nie

pozwala na podjęcie odpowiednich działań - zawiadomić Okręgową Radę Adwokacką

o swoim stanie uniemożliwiającym reprezentowanie strony. Jeżeli zaś powyższego nie

uczynił, jego obowiązkiem było takie zorganizowanie czynności, by złożyć skargę

kasacyjną w terminie, np. powinien niezwłocznie ustanowić swojego substytuta do jej

sporządzenia, tym bardziej, że złożony środek zaskarżenia został sporządzony przez

działającego w zastępstwie S. W. - adwokata R. W. W konsekwencji oddalenia

przedmiotowego wniosku Sąd Apelacyjny na mocy art. 398 6 § 2 k.p.c. odrzucił złożoną

po terminie skargę kasacyjną.

Na powyższe postanowienie wnioskodawczyni wniosła zażalenie przyjmując

za podstawę: naruszenie prawa procesowego - art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art.

168 § 1 k.p.c. i 169 § 1 k.p.c. poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej jako spóźnionej, w

wyniku niezasadnego oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do jej złożenia,

pomimo wykazania okoliczności świadczących o braku winy strony w uchybieniu temu

terminowi i złożenia przedmiotowego wniosku przed upływem tygodnia od czasu

ustania przyczyny uchybienia oraz naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 45

ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej i art. 6 Konwencji o Ochronie Praw

Człowieka i Podstawowych Wolności, w wyniku pozbawienia wnioskodawczyni prawa

do sądu, w sytuacji gdy wykazała ona brak swojej winy w uchybieniu terminowi do

złożenia skargi kasacyjnej, a mimo tego, wniosek o jego przywrócenie został

oddalony, zaś skarga kasacyjna odrzucona, jako złożona po terminie. Mając na

uwadze powyższe zarzuty, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z

poprzedzającym je postanowieniem o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do

wniesienia przez wnioskodawczynię skargi kasacyjnej i przekazanie sprawy Sądowi

Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i zasądzenie od organu rentowego na

rzecz

wnioskodawczyni

kosztów

postępowania

przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

zażaleniowego

według

norm

Według poglądu sformułowanego przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z

dnia 11 sierpnia 1998 r., II CKN 415/98 (nie publ.), że ustanie przyczyny uchybienia

terminowi do złożenia kasacji przez stronę, dla której pełnomocnika z urzędu

ustanowiono dopiero podczas biegu terminu do złożenia kasacji, następuje z chwilą

zawiadomienia go o ustanowieniu i gdy wyczerpie czas niezbędny do zapoznania się z

aktami sprawy oraz do opracowania i wniesienia kasacji. Podzielił go Sąd Najwyższy

w postanowieniu z dnia 27 czerwca 2000 r., I CZ 62/00, przyjmując, że przyczyna

uchybienia terminowi do wniesienia kasacji przez pełnomocnika ustanowionego przez

sąd ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia kasacji, a nie w

dniu dowiedzenia się przez niego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem, nie później

jednak niż miesiąc od dnia zawiadomienia o ustanowieniu go pełnomocnikiem. Sąd

Najwyższy podkreślił, że wobec tego, iż w typowej sytuacji procesowej ustawa

przewiduje dla tych czynności termin miesięczny (obecnie na podstawie art. 398 5 § 1

termin dwumiesięczny), skrócenie tego okresu stronie, dla której ustanowiono

pełnomocnika, byłoby ograniczeniem jej uprawnień. Kontynuacją tej linii orzeczniczej

były postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2005 r., II UZ 72/04 (OSNP

2005, nr 20, poz. 325) i z dnia 26 września 2005 r., II UZ 53/05 (OSNP 2006, nr 15-16,

poz. 255). Ten kierunek wykładni jest zgodny z przyjętym już wcześniej w

orzecznictwie Sądu Najwyższego (postanowienia dnia 10 września 1971 r., I CZ

138/71, OSPiKA 1972, nr 3, poz. 50 oraz z dnia 24 czerwca 1999 r., II CKN 349/99,

nie publ.) ogólniejszym poglądem, że w razie

zastępowania strony przez

pełnomocnika procesowego, tygodniowy termin przewidziany w art. 169 § 1 k.p.c. liczy

się od czasu, w którym pełnomocnik dowiedział się o uchybieniu terminowi i mógł

dokonać zamierzonej czynności procesowej.

Mając na uwadze powyższe poglądy oraz stan faktyczny niniejszej sprawy,

w którym Okręgowa Rada Adwokacka dopiero w dniu 25 maja 2009 r. wyznaczyła dla

wnioskodawczyni pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata S. W. w okresie, kiedy

przebywał on na zwolnieniu lekarskim (od 20 maja 2009 r. do 9 lipca 2009 r.) - uznać

należy, iż złożenie skargi kasacyjnej w dniu 15 lipca 2009 r. wraz z wnioskiem o

przywrócenie terminu do jej wniesienia po upływie sześciu dni od zakończenia

choroby S. W., będącej usprawiedliwioną przeszkodą w podjęciu obowiązków

pełnomocnika

wnioskodawczyni

jest usprawiedliwione i stanowi przesłankę

przywrócenia terminu z art. 168 k.p.c.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak

postanowienia.

w sentencji