Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 49/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on costs ruling as inadmissible under Civil Procedure Code exceptions.

Numero d'incarto II UZ 49/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's appeal against a second-instance court's decision regarding litigation costs. The appellant argued for a review based on specific Civil Procedure Code articles, but the court found the appeal procedurally inadmissible. The ruling was dismissed because the costs order resulted from the appellate court's handling of a prior appeal, which falls under a statutory exception prohibiting such appeals to the Supreme Court.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 3942 § 1 in fine k.p.c.: Appeals against cost rulings issued by the second instance court in the context of reviewing a first-instance decision are inadmissible to the Supreme Court.

Parole chiave

Generato dall'IA
inadmissible appeal litigation costs second instance court Civil Procedure Code procedural exception supreme court review costs allocation tassazione delle spese

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3941 § 3 k.p.c.
3942 § 11 in fine k.p.c.).Z tych motywów zażalenie zostało odrzucone na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. i art.
Art. 3942 § 1 in fine k.p.c.
Nie podlegają zażaleniu postanowienia wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji (art. 3942 § 1 in fine k.p.c.).W zażaleniu spółka, wskazując na art.
Art. 3942 § 11 in fine k.p.c.
3942 § 1 in fine k.p.c., a obecnie art. 3942 § 11 in fine k.p.c.).
Art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c.
Orzeczenie o kosztach nie jest też postanowieniem sądu drugiej instancji kończącym postępowanie w sprawie (wniosek z art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c. - według stanu prawnego dla zażalenia i z art.
Art. 394 § 1 pkt 6 k.p.c.
- według stanu prawnego dla zażalenia i z art. 394 § 1 pkt 6 k.p.c. - w aktualnym stanie prawnym).
Art. 3981 § 1 k.p.c.
Należy do postanowień od których przysługuje skarga kasacyjna (art. 3981 § 1 k.p.c.).Sąd Najwyższy rozpoznaje środki zaskarżenia wyraźnie w ustawie określone.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Art. 3942 § 1 in fine k.p.c. wyraźnie stanowił o niedopuszczalności zażalenia (co po zmianie potwierdza art. 3942 § 11 in fine k.p.c.).Z tych motywów zażalenie zostało odrzucone na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 3986 § 3 k.p.c.
Art. 370 k.p.c.
w związku z art. 370 k.p.c. i w związku z art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
i w związku z art. 397 § 2 k.p.c., wniosła o uchylenie postanowienia.
Art. 394 § 2 k.p.c.
na podstawie art. 3942 § 1 k.p.c.
Art. 3941 § 2 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 2 k.p.c. w związku z art.
Art. 176 ust. 2 ustawy zasadniczej
Zgodnie z art. 176 ust. 2 ustawy zasadniczej postępowanie przed sądami określają ustawy.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
uchwała Sądu Najwyższego z 10 października 2013 r., III CZP 61/13
W uzasadnieniu stwierdził, że na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego zażalenie nie przysługuje (uchwała Sądu Najwyższego z 10 października 2013 r., III CZP 61/13).
wyrok Sądu Najwyższego z 6 marca 2019 r., I CSK 125/18
jest jasna i nie budzi wątpliwości w orzecznictwie (uchwała Sądu Najwyższego z 10 października 2013 r., III CZP 61/13, wyrok Sądu Najwyższego z 6 marca 2019 r., I CSK 125/18, postanowienie Sądu Najwyższego z 7 marca 2019 r., IV CZ 110/18).
postanowienie Sądu Najwyższego z 7 marca 2019 r., IV CZ 110/18
jest jasna i nie budzi wątpliwości w orzecznictwie (uchwała Sądu Najwyższego z 10 października 2013 r., III CZP 61/13, wyrok Sądu Najwyższego z 6 marca 2019 r., I CSK 125/18, postanowienie Sądu Najwyższego z 7 marca 2019 r., IV CZ 110/18).
postanowienie Sądu Najwyższego z 19 grudnia 2017 r., II UZ 106/17
III CZP 61/13
Supreme Court dismisses appeal on appeal costs as inadmissible under horizontal appeal rules.
I CSK 125/18
Supreme Court partially allowed civil claim for personality rights damages against a company for online defamation.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 49/19 POSTANOWIENIE Dnia 8 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący)‎SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)‎SSN Andrzej Wróbel w sprawie z wniosku F. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddziałowi w W., Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Centrali w W.‎w przedmiocie skargi na bezczynność organu,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 8 stycznia 2020 r.,‎zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 13 sierpnia 2019 r., sygn. akt III AUz (…), odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w (…) postanowieniem z 13 sierpnia 2019 r. odrzucił zażalenie spółki z o.o. F. w W. na orzeczenia zawarte w punktach drugim i trzecim postanowienia tego Sądu z 17 czerwca 2019 r. Postanowieniem tym Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie spółki na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z 14 września 2018 r. o umorzeniu postępowania a w punktach drugim i trzecim zasądził od spółki kolejno na rzecz ZUS I Oddział w W. oraz ZUS – Centrali w W. po 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Spółka wniosła zażalenie na postanowienie z 13 sierpnia 2019 r. na podstawie art. 3942 § 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny wskazał, że zażalenie na orzeczenia o kosztach było niedopuszczalne i dlatego zostało odrzucone.

W uzasadnieniu stwierdził, że na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego zażalenie nie przysługuje (uchwała Sądu Najwyższego z 10 października 2013 r., III CZP 61/13). Zażaleniem „poziomym” zaskarżalne są tylko te postanowienia sądu drugiej instancji, które mają za przedmiot wyłącznie rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego. Nie podlegają zażaleniu postanowienia wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji (art. 3942 § 1 in fine k.p.c.).W zażaleniu spółka, wskazując na art. 394 § 2 i 3 k.p.c. w związku z art. 3941 § 2 k.p.c. w związku z art. 370 k.p.c. i w związku z art. 397 § 2 k.p.c., wniosła o uchylenie postanowienia.

W uzasadnieniu odwołała się do wykładni przyjętej w postanowieniu Sądu Najwyższego z 19 grudnia 2017 r., II UZ 106/17.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest niedopuszczalne i dlatego podlega odrzuceniu.Postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…) z 17 czerwca 2019 r., oddalające zażalenie skarżącej spółki na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z 14 września 2018 r. o umorzeniu postępowania jest prawomocne. Należy do postanowień od których przysługuje skarga kasacyjna (art. 3981 § 1 k.p.c.).Sąd Najwyższy rozpoznaje środki zaskarżenia wyraźnie w ustawie określone. Odnosi się to również do kosztów procesu, gdyż nie podlegają samodzielnemu (odrębnemu) zaskarżeniu do Sądu Najwyższego.

Orzeczenie o kosztach procesu jest prawomocne tak samo jak orzeczenie, do którego może być skierowana skarga kasacyjna, wówczas koszty zależą od przyjęcia i powodzenia skargi kasacyjnej.Zgodnie z art. 3941 k.p.c. orzeczenie o kosztach nie należy do postanowień, od których może być wniesione zażalenie do Sądu Najwyższego. Orzeczenie o kosztach nie jest też postanowieniem sądu drugiej instancji kończącym postępowanie w sprawie (wniosek z art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c. - według stanu prawnego dla zażalenia i z art. 394 § 1 pkt 6 k.p.c. - w aktualnym stanie prawnym).

Postanowienie o kosztach nie należy więc do postanowień wymienionych w art. 3941 § 2 k.p.c.Dopuszczalne jest zażalenie do innego składu sądu drugiej instancji na orzeczenie o kosztach procesu, jednak za wyjątkiem postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji (art. 3942 § 1 in fine k.p.c., a obecnie art. 3942 § 11 in fine k.p.c.). Ta regulacja miała zastosowanie w sprawie. Orzeczenie Sądu Apelacyjnego w […]. z 17 czerwca 2019 r. o kosztach – zawarte w punktach II i III postanowienia - wynikało z rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z 14 września 2018 r.

Obejmowało koszty postępowania zażaleniowego i dlatego – zgodnie z wskazanym wyjątkiem – nie przysługiwało na nie zażalenie poziomie do innego składu. Regulacja art. 3942 § 1 in fine k.p.c. jest jasna i nie budzi wątpliwości w orzecznictwie (uchwała Sądu Najwyższego z 10 października 2013 r., III CZP 61/13, wyrok Sądu Najwyższego z 6 marca 2019 r., I CSK 125/18, postanowienie Sądu Najwyższego z 7 marca 2019 r., IV CZ 110/18). Sąd Apelacyjny postanowieniem z 13 sierpnia 2019 r. odrzucił zatem zasadnie zażalenie spółki.Skarżący pomija w zażaleniu analizę powyższych regulacji, natomiast w argumentacji poprzestaje na odwołaniu do postanowienia Sądu Najwyższego z 19 grudnia 2017 r., II UZ 106/17, co nie jest wystarczające.

Sytuacja była wówczas inna, bowiem zakończyło się postępowanie przed sądem powszechnym wobec przekazania przez sąd drugiej instancji sprawy do ponownego rozpoznania organowi rentowemu (art. 47714a k.p.c.). Postanowienie takie nie podlega kontroli kasacyjnej i brak było w nim orzeczenia o kosztach postępowania zakończonego przed sądem, co mogło uzasadniać odwołanie się do szczególnej regulacji ustawy zasadniczej. Wykładnia ta nie jest uprawniona w obecnej sprawie. Zgodnie z art. 176 ust. 2 ustawy zasadniczej postępowanie przed sądami określają ustawy.

Art. 3942 § 1 in fine k.p.c. wyraźnie stanowił o niedopuszczalności zażalenia (co po zmianie potwierdza art. 3942 § 11 in fine k.p.c.).Z tych motywów zażalenie zostało odrzucone na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 3986 § 3 k.p.c.