Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for non-meritorious request regarding judgment reasoning delivery. The appeal was partially allowed regarding the reasoning delivery request but dismissed for the time extension claim.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court partially dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a request for judgment reasoning delivery and to deny a time extension. The appellant argued they were not at fault for missing the deadline due to lack of legal representation and age, but the court found the extension request procedurally inadmissible. Consequently, the court allowed the appeal only regarding the substantive issue of the reasoning delivery request while rejecting the time extension claim.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 380 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 39814 k.p.c.; Art. 39821 k.p.c.; Art. 373 k.p.c.: An appeal against a ruling denying a request for judgment reasoning delivery may also cover the denial of a time extension, but the extension request must be explicitly raised as a separate ground for appeal under Art. 39821 in conjunction with Art. 3941 § 3.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UZ 44/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący)SSN Beata Gudowska (sprawozdawca)SSN Zbigniew Hajn w sprawie z wniosku M. K.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o prawo do renty,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 27 sierpnia 2013 r.,zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 29 listopada 2012 r., 1. odrzuca zażalenie w części dotyczącej pkt I zaskarżonego postanowienia i oddala zażalenie w pozostałej części;
2. przyznaje adwokat M. G. – K. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) powiększoną o należny podatek od towarów i usług od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej ubezpieczonemu w postępowaniu zażaleniowym.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 29 listopada 2012 r. Sąd Apelacyjny- Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił wniosek ubezpieczonego M. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wyroku z uzasadnieniem (pkt 1) oraz odrzucił wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wyroku z uzasadnieniem (pkt 2). Wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 września 2012 r. skarżący wniósł w dniu 27 października 2012 r. z jednoczesnym wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.
Sąd uznał za zawinione uchybienie terminowi z tej tylko przyczyny, że skarżący – zawiadomiony o terminie, lecz nieobecny na rozprawie zakończonej wydaniem wyroku – nie przedsięwziął czynności zmierzających do ustalenia, jakie czynności Sądu zostały przeprowadzone, a w szczególności czy doszło do ogłoszenia wyroku (art. 168 § 1 k.p.c.).W zażaleniu, obejmującym postanowienie Sądu Apelacyjnego w całości i zawierającym wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 września 2012 r., ubezpieczony zarzucił naruszenie art. 168 § 1 k.p.c. przez “błędną wykładnię i nieuzasadnione uznanie, że zawinił przy uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej”.
Wskazał na okoliczności świadczące o braku jego winy w niedochowaniu terminu, a wśród nich na działanie przed Sądem Apelacyjnym bez profesjonalnego pełnomocnika, o ustanowienie którego kilkakrotnie wnosił, podnosząc, że ze względu na swój wiek, stan zdrowia i nieznajomość przepisów, nie był w stanie należycie bronić swoich praw. Pozostawał w przekonaniu, że wyrok zostanie mu doręczony z urzędu i tylko przypadkiem dowiedział się o konieczności złożenia wniosku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Postanowienie zawarte w pkt 1 zaskarżonego postanowienia obejmujące swym przedmiotem oddalenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem nie kończy postępowania w sprawie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 1999 r., I CKN 367/99, OSNC 2000r., nr 3, poz. 93, uchwały składu siedmiu sędziów z dnia 31 maja 2000 r., III PZP 1/00, OSNAPiUS 2000r., nr 24, poz. 887 i z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001r., nr 2, poz. 22). Sytuuje się w kategorii postanowień, o których mowa w art. 380 k.p.c., co oznacza, że może być skutecznie kwestionowane jako mające wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu o odrzuceniu wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem.
Wniosek strony o rozpoznanie zasadności odmowy przywrócenia terminu może być zgłoszony w zażaleniu na postanowienie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 lipca 2007 r., I UZ 15/07, niepublikowane; z dnia 15 stycznia 2001 r., I PZ 85/00, OSNAPiUS 2002r., nr 19, poz. 464; z dnia 14 kwietnia 2008 r., II UZ 28/07, OSNP 2009 r., nr 15 –16, poz. 214; z dnia 14 kwietnia 2008 r., II PZ 4/08, niepublikowane; z dnia 17 stycznia 2006 r., I UZ 40/05, OSNP 2007 nr 3-4, poz. 57 i z dnia 7 kwietnia 2011 r., IV CZ 2/11, niepublikowane). Warunkiem kontroli tych okoliczności jest złożenie w zażaleniu stosownego wniosku opartego na przepisach art. 380 w związku z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. Wnoszący zażalenie na postanowienie o odrzuceniu środka zaskarżenia powinien zawrzeć w zażaleniu wyraźny wniosek o rozpoznanie także tego postanowienia, a ponadto postawić zarzut naruszenia przez zaskarżone postanowienie art. 168 § 1 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2008 r., II CZ 54/08, niepublikowane i z dnia 24 listopada 2011 r., I UZ 35/11, niepublikowane).Zażaleniem sporządzonym w niniejszej sprawie postanowienie Sądu drugiej instancji objęto w całości, należy więc przyjąć, że zażalenie zostało wniesione nie tylko w przedmiocie odrzucenia wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, lecz także w części obejmującej oddalenie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.
W związku z tym w części obejmującej przywrócenie terminu ulegało odrzuceniu na podstawie art. 3941 § 2 i 3 w związku z art. 39821 i art. 373 k.p.c., jako niedopuszczalne. W pozostałej części Sąd Najwyższy oddalił zażalenie wobec niewykazania w nim podstaw do skontrolowania mającej decydujący wpływ na rozstrzygnięcie kwestii związanej z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).Koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały przyznane pełnomocnikowi skarżącego na podstawie § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jednolity tekst:
Dz.U. z 2013 r., poz. 461).